|
فرهنگفر از زبان زنده ياد استاد مهدی کماليان:
آقای فرهنگفر هنرمندی است که به تمام معنی از نظر اخلاقی پاک است. هنرخطاطی
دارد. ضربش که معروف است. صدای گرم خيلي خوبی دارد. شعرشناس و شاعر است. ناصر
فرهنگفر هنرمندی با شعور (و ادراک) هنری است و کارش تقويت اصالت ضرب است. يعني
کارهايش از اصالت ضرب خارج نشده. گاهی از اوقات يادم می آيد، برومند که تار مي
زد فرهنگفر با ضرب همراهيش می کرد و گاهی ضد ضرب می زد. آقای برومند می خنديد و
می گفت: آقای فرهنگفر شيطانی نکن. يعني (استاد برومند) کارش را پسنديده بود (که
پذيرفته بود فرهنگفر با او تنبک بزند ). صدای ضرب ايشان از نجابت ذاتی برخوردار
است. شايد همه رنجهايي که برده است، نتيجه صفای باطن اوست. فرهنگفر حساس است و
از نامردی ها رنج می برد. من شخصا برای ايشان خيلي احترام قائل هستم. يك ضربی
(تنبکی) آقای (حسن) محشون از منزل درويش خان خريده بود. اين ضرب را به
آقای(داريوش) صفوت داده بود به قيمت هزار تومان بفروشند. من مطلع شدم و به آقای
برومند گفتم ضرب را من می خواهم، آقای برومند ضرب را از صفوت گرفت، بعد به من
گفت: هفتصد تومان به آقای محشون بدهيد. ضرب را آوردم منزل، تلفن کردم به آقای
فرهنگفر، ايشان آن موقع در سيدخندان منزل داشت. منزل من در خيابان سلطنت آباد
يا پاسداران فعلی بود. گفتم: يك ضرب است که بايد بياييد و آن را ببينيد. ايشان
آمد. قدری نواخت و گفت: آقا خيلي عاليه، چقدر بم و خوب می خونه. وقتی خواست
برود، گفتم: آقای فرهنگفر، اين ضرب را من برای شما گرفتم. خيلي خوشحال شد. حتی
پس از سالها که من به آمريكا رفته بودم، نامه داده بود و نوشته بود که، ضرب
التقاتی صحيح وسالم است. خيلي خوشحال هستم که چنين کاری را در زندگيم انجام
دادم. موسيقي دان اگر ساز مورد علاقه اش در دستش باشد، بهتر می تواند بنوازد.
همچنان که يك نوازنده تار، اگر تار يحيي داشته باشد فکر می کنم مضرابش قوی تر
ومسلط تر (می شود) و با عشق بيشتری می نوازد. اين ضرب گويا بعدها در اثر حادثه
ای می شکند و دوباره درست می شود.
برگرفته از:
گفته ها و ناگفته ها (خاطرات استاد مهدی كماليان) فراهم آمده ی: بهروز مبصری
پاورقی ها:
يك. هنرمند
بزرگ ناصر فرهنگفر، سه ماه بعد از فوت استاد كماليان درگذشت. روانشان شاد
دو. ضرب
التقاتی استاد كماليان در روزهای آخر عمر زنده ياد ناصر فرهنگفر، به آقای سعيد
مير حسيني فروخته شد. هم اکنون ضربی که از منزل درويش خان به دست آقای فرهنگفر
رسيده بود، نزد ايشان است.
اياز رزمجويي
بيست و دوم
مرداد ماه هشتاد و يك |
