Persian Art Music...Click to New Window...

موسيقي هنري ايران

Persian Art Music

Click to Persian Version...

English Site

موسيقي شهرستان ها و استان ها

ستون آزاد     عكس،نوتاسيون، موسيقي، جدول

::

مركز آموزش موسيقي

فروشگاه هاي موسيقي سايت

 

تازه ها

 

فولكلور

 

تاريخچه

 

گفت و گو

 

زندگينامه

  تماس با ما


 

تئوري موسيقي

 

Music Theory


 

موسيقي كلاسيك

 

Classical Music


 

سخن سردبير سايت

 

Web Site Manager's Page


  جدول و سرگرمي
  Puzzle
  آگهي ها
 

Advertisement

Reports Archives "XV"

Up Date: Saturday January 24, 2004

بايگاني گزارش ها


Daily News خبرهاي روز

Ahmad Ashourt Pour 7/8

بزرگداشت احمد عاشورپور ١۷⁄۴

Unesco Music and Portugal 7/3

جايزه موسيقي يونسكو و پرتغال ١٢⁄۴

Electronic Music, Folk Music 7/3

جنگوك: موسيقي الكترونيكي جايگزين محلي ١٢⁄۴

Tehran Philharmonic Orchestra 7/1

انتقاد لطفي به سرنوشت اركستر فيلارمونيك ١٠⁄۴


بزرگداشت احمد عاشورپور

واحد مركزي خبر، بي بي سي: بزرگداشت مهندس احمد عاشورپور، خواننده معروف ترانه های گيلکی و ترانه سرا، شنبه شب، پانزدهم تير ماه، از سوی گروهی از دوستان و دوستدارانش در فرهنگ سرای نياوران برگزار شد. در اين مراسم پس از اجرای چند ترانه قشقايی و گيلکی توسط يک گروه موسيقی محلی، عاشورپور برخی از ترانه های معروف خود از جمله جمعه بازار و آی ليلي را اجرا کرد. عاشورپور در 85 سالگی سرحال و قبراق بر روی صحنه آمد و پس از تشکر از جمعيتی که برای او کف می زدند، گفت: من امانت شما را حفظ کرده ام. آن را که خدا به من داد و گفت امانت مردم است حفظش کرده ام و برای شما خواهم خواند. تشويق حاضران چنان او را به شوق آورده بود که گفت: من خوشبخت ترين مخلوق دنيا هستم چرا که مردم عشق منند، همه را دوست دارم، چه مردم وطنم و چه مردم ديگر نقاط عالم را. سخنان او يادآور حرفی بود که عبدالحسين نوشين، مرد بزرگ تئاتر ايران، روزی به او زده بود: عاشور پور، قدر اين گنجی را که در حنجره ات داری بدان! و البته وقتی نوای او در سالن پيچيد که: آی ليلی، جان ليلی، می جان جانان ليلی، ليلی ترا من دوست دارم، از دل و از جان ليلی، نشان داد که تا اين سن و سال آن امانت را حفظ کرده است. پيش از آمدن عاشورپور بر صحنه، حافظ موسویِ، شاعر، قطعه ای در ستايش ترانه خوان گيلک دکلمه کرد و گفت: "کم نيست چون تو هنرمند زيستن، هنرمند ماندن، پای در زمين سرد فشردن و روياهای مردمان خود را در نغمه ها و ترانه ها، واژه به واژه، نت به نت، سرودن و سردادن و شوری چنين در ميانه برانگيختن. حافظ موسوی در ستايش از عاشور پور افزود: کم نيست در آشفته بازار نام و ننگ، آنجا که بی مايگان و فرومايگان، قدر بينند و صدر نشينند، گوهر گرانقدر هنر خويش را، چون مردم چشم، پاس داشتن. عاشورپور زمانی به ترانه خوانی روی آورد که ترانه خوانی در ايران شأن و مقامی نداشت. ترانه خوانی بخصوص دون شأن يک مهندس تحصيل کرده به حساب می آمد و کسی باور نداشت که يک دانشگاه ديده نيز می تواند آواز بخواند. با وجود اين، امروز که حدود شصت سال از آن روزگار می گذرد، عاشورپور ارج و قرب خود را بيشتر مديون همان ترانه خوانیِ فولکلوريک و آميخته با زندگی مردم است تا خدمات تخصصی خود در عرصه کشاورزی. احمد عاشورپور در 18 بهمن 1296 در غازيان انزلی متولد شد. دبستان و دبيرستان را در شهر خود به پايان برد و وارد دانشکده کشاورزی کرج شد. پس از آن راهی اروپا شد و 15 سالی در پاريس زيست. آنگاه دوباره به وطن بازگشت و اکنون در تهران زندگی می کند. عاشورپور خواندن را از دوره دبيرستان در انزلی آغاز کرد و هنگامی که در يکی از برنامه های هنری دانشکده کشاورزی کرج يکی دو ترانه گيلکی خواند، يکی از همکلاسی ها به او پيشنهاد کرد که در راديو به خواندن ترانه بپردازد. راديو در ايران تازه تأسيس شده بودبه ابوالحسن صبا معرفی شد. صبا صدای عاشور پور را آزمود و پسنديد و او را به راديو معرفی شد. نخستين بار در سال 1322 صدايش از راديو پخش شد. همکاری او با راديو دو دوره دو ساله طول کشيد: دوره اول از سال 1325 تا 1327 و دوره دوم از سال 1336 تا سال 1338. با وجود اين، صدايش گهگاه از راديو پخش می شد و مردم از صدای او لذت می بردند. عاشور پور در سلک خوانندگانی جای دارد که به ترانه خوانی آبرو بخشيدند. او هميشه ترانه های فولکلوريک خواند و هيچگاه در پی خواندن ترانه های سطحی نرفت. در تمام عمر جز در محافل دوستانه نخواند و خواندن را وسيله ارتزاق نکرد. خواندن همواره نزد او امر پاک ماند که نبايد آن را به ابتذال آلود. اکنون عاشور پور از خوانندگان کلاسيکی به حساب می آيد که صدا و ترانه هايش به ويژه مورد علاقه جوانان گيلک است که هرگاه به شوق می آيند، ترانه های او را، که بخشی از فرهنگ مردم گيلان شده است، زمزمه می کنند.

هفدهم تيرماه هشتاد و يك


جايزه موسيقي يونسكو، پرتغال را به خليج فارس رساند

واحد مركزي خبر، جام جم: مارياخائو پيرس پيانيست شهير پرتغالي و مركز موسيقي سنتي عمان جايزه موسيقي سال 2002 يونسكو را به خود اختصاص دادند. هدف از اهداى اين جايزه تشويق هنرمندان و مراكز موسيقي است كه اثر يا فعاليت آنها باعث گسترش روحيه صلح و تفاهم بين اقوام مي شود برندگان امسال جوايز خود را هجدهم آبان ماه برابر با نهم نوامبر دريافت مي كنند. براساس اين گزارش، مارياخائو پيرس در سال هزار و نهصد و هفتاد با دريافت جايزه كنكور ملكه اليزابت بلژيك به شهرتي جهاني دست يافت، به طورى كه هم اكنون معروف ترين موسيقيدان پرتغال در جهان است. گفتني است اين جايزه كه از سال هزار و نهصد و پنجاه و هفت اهدا مي شود، سال گذشته به كپدون كرو نوازنده، ويولن اهل لتوني و اموموى نگاره آهنگساز اهل مالي اختصاص يافت.

دوازدهم تيرماه هشتاد و يك


عطاءاله جنگوك: نگذاريد موسيقي الكترونيكي جايگزين موسيقي محلي شود

واحد مركزي خبر، جام جم: جشنواره ها، تقديرها و تجليل هاى مقطعي از نوازندگان محلي، افزود: همه اين كارها در سطح ظاهرى است و در باطن قضيه، كسي براى اين موسيقي دل نمي سوزاند. جنگوك درباره وضعيت فعلي موسيقي نواحي ايران تصريح كرد: در حال حاضر، بزرگترين خطرى كه اين موسيقي را تهديد مي كند، اختلاط موسيقي الكترونيكي با موسيقي نواحي ماست. به گفته وى، در حال حاضر موسيقي الكترونيكي در بيشتر روستاهاى كشور شيوع يافته است و پرداختن جوانها به اين نوع موسيقي، يكي از ميراث هاى كهن اين سرزمين را به دست فراموشي مي سپارد. جنگوك، موسيقي نواحي ايران را منبع و سرچشمه موسيقي سنتي ما دانست و اضافه كرد: دولت بايد به اين موسيقي توجه و از هنرمندان در جهت ارائه توليدات كيفي حمايت كند تضعيف اين موسيقي، به موسيقي سنتي ما هم لطمه مي زند. موسيقي ما هيچ وقت جهاني نمي شود. جنگوك به ايسنا گفت: موسيقي ايراني در ميدان هاى جهاني به دليل نداشتن پيشرفت، همواره با مشكل رو به رو بوده است. به گفته وى، جهاني شدن موسيقي ايراني عملي نيست، چون از يك سو كساني كه بايد اين كار را انجام دهند، وجود ندارند و از سوى ديگر تحصيلات و امكانات لازم نيز در اين زمينه موجود نيست. جنگوك با تاكيد بر اين مطلب كه ما هنوز به موسيقي ملي نرسيده ايم تا بخواهيم دنبال جهاني شدن آن باشيم، افزود: كارى كه با بغض و كينه با آن برخورد شود، پيشرفت نمي كند.

دوازدهم تيرماه هشتاد و يك


انتقاد شديد شريف لطفي به سرنوشت نامعلوم اركستر فيلارمونيك تهران

واحد مركزي خبر، جام جم: اين روزها خبر تعطيل شدن اركستر مجلسي نياوران در حالي به گوش مي رسد كه از آخرين اجراى اركستر فيلارمونيك تهران يك سال مي گذرد. اركستر فيلارمونيك تهران كه بيستم ارديبهشت ماه سال هفتاد و نه با تلاش شريف لطفي تاسيس شد، عمرش بيشتر از يك سال نبود. البته همان طور كه هنوز هيچ كس شايعه تعطيل شدن اركستر مجلسي نياوران را تاييد نكرده است، كسي هم از پايان يافتن عمر اركستر فيلارمونيك تهران حرفي نمي زند، با اين همه، قرار بود پس از يك ساله شدن اركستر فيلارمونيك تهران، با اعضاى آن قرارداد بسته شود، كه گويا اين مهم جامه عمل نپوشيده است و هفتاد عضو اركستر، بلاتكليف مانده اند .شنيده ها حاكي است كه شريف لطفي در اين خصوص نامه اى به وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي مي نويسد و وزير هم، خطاب به معاون هنرى اش مي نويسد :مساعدت شود. شريف لطفي در اين باره به خبرنگار ايسنا گفت: ما اشتغالزايي را در اولويت نخست قرار داده ايم، اما يكدفعه در اوج اشتغالزايي، هفتاد جوان بيكار مي شوند .مگر قرارداد بستن با آنان چه هزينه اى مي طلبد؟ شريف لطفي افزود: با اين وضعيت چگونه بايد براى فارغ التحصيلان دانشكده هاى موسيقي ايجاد شغل كرد؟ مگر نه اين كه بايد جذب همين اركسترها شوند؟ لطفي تاكيد كرد: اصلا معلوم نيست در اين مملكت چه كسي متولي موسيقي است با همه اينها هنوز مشخص نيست كه اركستر فيلارمونيك تهران سر و سامان مي گيرد يا اركستر مجلسي نياوران به سرنوشت آن دچار مي شود.

دهم تيرماه هشتاد و يك


 

Top

Click to Top Page...

Contact Us

Home English News Biography Folk Music History Interview

info@persianartmusic.com

with questions or comments about this web site.

Copyright © 2000-2008 Persian Art Music Org All Rights Reserved.

برداشت از مطالب، با ذكر نام كامل سايت، جايز است

POSTAL Address: Reza Kalantari 1484963613 Tehran - Iran