|
|
|
موسيقي كلاسيك |
|
|
Classical Music |
| |
|
ْعارف
قزويني، عبادي، عليزاده |
|
ابوالقاسم عارف قزوينى
(١٢٥٩ـ١۳١٢) |
 |
|
در قزوين متولد شد.
پدرش
هادى وكيلى بود. او موسيقيدان،
خواننده،
شاعر و مسلط به رديف
موسيقي
ايران بود.
عارف
بيوگرافيش
را در يك كتاب نوشته است كه
اشعار تصنيف هايش را نيز مي توان در اين كتاب يافت.
اساتيدش صادق خرازى و ميرزا حسن واعظ بودند. تصنيف هاى او توسط قمرالملوك
وزيرى و مرتضى نى داوود و ديگران
اجرا شده و همچنان اجرا مي
شوند.
تصنيف هاي عارف اغلب سياسي، اجتماعي
هستند كه با اشعار و ملودي هاي بسيار زيبا كه ساخته خودش بود، وي را در زمره
بهترين سازندگان تصنيف در موسيقي ايران قرار مي دهد و مي توان گفت
تصنيفهاى او به يادماندنى ترين تصنيفها در موسيقى كلاسيك ايرانى
هستند.
تصنيفهاى او توسط درويش خان در تفليس
هم اجرا شد.
او بسيار مرد آزاديخواهى بود
و اين خصلت در اشعارش هويداست.
عارف
در طول فعاليتش در زمينه ساخت تصنيف،
بيست و نه تصنيف
ساخت.
عارف در اواخر عمرش با تعدادي از
موسيقي دان هاي ايران اختلاف عقيده پيدا كرد كه درويش خان و علي نقي وزيري از
جمله اين افراد بودند.
او
نامه اى به
علينقى وزيرى نوشت و در آن نامه
به شدت از وي انتقاد كرد.
تصنيف هاي عارف
در بسيارى از كتابها نوشته شده است،
از جمله كتاب تصنيف هاي عارف، نوشته ارشد تهماسبي و بخش تصانيف كتاب رديف آوازي
دوامي به روايت فرامرز پايور. |
|
عبادي - احمد
(
١٢٨٥ـ١۳٧١) |
 |
|
در تهران متولد شد. پدرش ميرزا عبداله فراهاني
نوازنده تار و سه تار و رديف دان
بزرگ موسيقي ايران
بود.
عبادي سه تار مي نواخت و
رديف موسيقي ايران و همچنين بسياري
از تصنيف هاي قديمي را مي دانست.
عبادي شيوه اي در سه تار نوازي بوجود آورد كه طرفداران بسيار زيادي دارد.
همچنين شاگردان بسياري تربيت كرد.
از جمله كارهايي كه عبادي براي ساز
سه تار انجام داده، ابداع كوك هاي مختلف براي سه تار است. او در راديو نيز فعاليت
مي
كرد و
صفحه ها و كاستهاي بسياري ضبط كرد كه
همه آنها
آثار با ارزش موسيقي ايران هستند.
|
|
عليزاده - حسين (١/٦/١٣٣٠) |
 |
|
در تهران متولد شد. پس از پايان
تحصيلات در هنرستان موسيقي به دانشگاه موسيقي راه يافت و از اساتيد برجسته
موسيقي آن زمان بهره برد و در دو رشته نوازندگي و آهنگسازي فارغ التحصيل شد.
همزمان با تحصيل در دانشگاه نزد اساتيد موسيقي ايران به آموزش موسيقي مشغول
بود. اساتيدش هوشنگ ظريف، علي اكبر شهنازي، احمد عبادي، نورعلي برومند، محمود
كريمي، عبد اله دوامي، يوسف فروتن و سعيد هرمزي بودند. در اين زمان در اركستر
ملي ايران به رهبري حسين دهلوي به عنوان نوازنده تار عضويت داشت. اجراي كنسرت
در ايران و خارج از ايران، عضويت در راديو، همكاري با كانون پرورش فكري كودكان
و نوجوانان، اجراي تكنوازي هاي بسيار و... همگي از فعاليت هاي اين دوره عليزاده
بودند. گروه عارف را با همياري تعدادي از هم دانشگاهيان و موسيقي دانان جوان آن
زمان راه اندازي كرد و با همكاري با گروه شيدا در بازآفريني و بازخواني آثار
موسيقي ايران كارهاي بسياري انجام دادند. با راه اندازي گروه چاووش، آثار
تاريخي موسيقي كشورمان اجرا شد كه در ساخت و اجراي اين آثار عليزاده سهم عمده
اي داشت. سرپرستي و آهنگسازي چاووش در تعدادي از اين كارها بر عهده عليزاده
بود. پس از انقلاب به منظور تحصيل و تدريس به آلمان رفت و به عنوان تز دوره
آهنگسازي قطعه عصيان را ساخت. با برگشت به ايران در سال شصت و هفت به اجراي
شورانگيز و تركمن پرداخت كه دريچه اي جديد به روي موسيقي ايران گشود. تكنوازي
ها و همنوازي هاي وي با ارشد تهماسبي، اجراهاي بسيار در ايران و خارج از ايران،
ضبط آثار، اجراي رديف ميرزاعبداله فراهاني، تدوين كتاب هاي ده قطعه براي تار كه
آثارش را ارائه كرده، كتاب هاي آموزشي، كاست هاي آموزشي، تدريس تار و سه تار،
كار بر روي مقام ابداعيش و اجراي كنسرت هاي داد و بيداد و ...، ساخت موسيقي
فيلم كه جملگي برنده جوايزي شدند، همگي عليزاده را به عنوان پركارترين و همچنين
موسيقي دان پيشرو در موسيقي ايران مطرح كرده است. كارهاي فعلي وي، اجراي
كنسرت در كشورهاي مختلف به همراه محمد رضا شجريان و كيهان كلهر است. |
| |
|
