داريوش طلايي از بداهه نوازي گفت
واحد مركزي خبر، مهر: تکيه اصلی بداههنوازی بر آگاهی و توانمندی شخص نوازنده است و مهمترين رکن بداههنوازی که به آن جان مي دهد، حالت جذبه و متافيزيک است. داريوش طلايی در نشست پژوهشی موسيقی رديفی دستگاهی گفت: "مهمترين رکن در بداههنوازی که به بداهه جان ميدهد، حالت جذبه و متافيزيک است. هنرمند برای اينکه به اين مرحله برسد، بايد بعد از يادگيری رپرتوار، با تمرين، تمرکز و رياضت در يک مرحله سخت قرار بگيرد که بعد از آن ميتواند بداههنوازی کند. طلايی با تاکيد بر اينکه اين مرحله در مقوله عقلگرايی نميگنجد، خاطرنشان کرد: اين مرحله به يک اندازه شامل همه نميشود، بعضی هنرمندان از اين نعمت بيشتر برخوردارند و برخی کمتر. بداهه به معنای خلق لحظه است و اينکه اين اثر از پيش تعيين نشده باشد. همچنين بداههنوازی انواع و مراحل مختلفی دارد. مرحله نخست مربوط به اجراهای متفاوت از گوشهها و رديفهای ايرانی است.
جشنواره موسيقي فجر
اين بخش به لحاظ تکرار و لحن يک اجرای متفاوت است. البته اين اجرا خصوصيات بداهه را به طور واضح ندارد. طلايی مرحله دوم بداهه را مربوط به جابجايی گوشهها و تغيير آنها دانست و اظهار داشت: اين نوع بداهه زمانی پيش ميآيد که خواننده يا نوازنده در تقابل يک رپرتوار ديگر قرار بگيرد و بتواند تخيل و تجسم خود را آزاد کند. به گفته وی، نوع ديگر بداهه به گفتگوی چند هنرمند مربوط ميشود. در اين بخش نوازنده آنقدر تبحر و مهارت پيدا کرده که ميتواند راههای پيشبينی نشده را در يک لحظه خلق کند. اين هنرمند با تاکيد بر بداهه بودن فرهنگ ايرانيان افزود: يکی از پژوهشگران موسيقی هندی اين نوع از موسيقی را داستانی عنوان کرده است و با توجه به نزديکی فرهنگ مردم هند و ايران ميتوان اين خصوصيات را برای موسيقی ايران نيز در نظر گرفت. داريوش طلايی در پايان گفت: "تکيه اصلی بداههنوازی بر آگاهی و توانمندی شخص نوازنده است. البته نبايد فراموش کرد که بداهه زمانی اتفاق ميافتد که پای تکنوازی و تکخوانی در ميان باشد. به طور يقين اگر چند موسيقيدان بداههنوازی کنند يک نوازنده شخصيت محوری اين گروه را به عهده خواهد داشت. اين نوازنده چيرهدست تار و رديفدان در پايان يک قطعه در افشاری اجرا کرد.
بيست و هفتم دي ماه هشتاد و چهار