|
قرار بر اين بود كه ساعت هجده
و سي دقيقه عصر روز دوشنبه، بيست و نهم بهمن ماه هشتاد،
مراسم اختتاميه هفدهمين جشنواره موسيقي فجر
آغاز شود كه با حدود سي دقيقه تآخير سرود ملي نواخته شد.
در اين مراسم دكتر عارف معاون رياست محترم جمهور نيز به عنوان نماينده رياست
جمهوري حضور داشتند. ابتدا نوازندگاني از بوير احمد به اجراي برنامه پرداختند.
پس از آن گروهي از آبادان، به نواختن سازهاي كوبه اي پرداخت كه از جوانان تشكيل
شده بود. اين گروه پايه هاي ريتميك موسيقي جنوب ايران را با قدرتي شگفت انگيز
اجرا كرد، به شكلي كه چندين بار مورد تشويق حضار قرار گرفت. شهرام ناظري، مجيد
كياني، داريوش پيرنياكان، محمد رضا درويشي، ناصح پور، لوريس چكناوريان، داوود
گنجه اي، محمد علي كياني نژاد، ايرج نعيمايي، حاج قربان سليماني، كيخسرو پور
ناظري و ... از حاضران در سالن بودند. سپس علي مراد خاني، رئيس مركز موسيقي به
خوشامد گويي و خواندن بيانيه جشنواره پرداخت. در سخنان وي اعلام آماري از
جشنواره و همچنين توجه مسئولين به موسيقي قابل توجه بود. مراد خاني، در سخناني
از موسيقي به عنوان هنري كه مي تواند در مقابل آنچه كه به عنوان تهاجم فرهنگي
ناميده مي شود، مقابله كند نام برد و توجه مسئولين را به اين امر مهم جلب كرد.
در ادامه محمد رضا درويشي به عنوان دبير جشنواره موسيقي نواحي ايران و داريوش
پيرنياكان به عنوان دبير جشنواره موسيقي جوان، به ارائه گزارش جشنواره ها
پرداختند و در پايان بيانيه هيئت داوران را نيز اعلام كردند. در اين بيانيه ها
آنچه به صورت مشترك اعلام شده بود، همان ابراز تآسف و نگراني از بابت از دست
رفتن و همچنين در خطر بودن فرهنگ موسيقي بومي و محلي ايران و عدم توجه به نسل
جوان بود. در ادامه اسامي كساني كه از سوي جشنواره مورد تقدير قرار گرفتند
اعلام ولي جوايزي داده نشد! اهدا جوايز به سازندگان ساز ها، نوازندگاني از
موسيقي استان ها و موسيقي بومي و محلي كشور، مسئولين ارشاد دو استان، اهدا
جوايز به نمايندگان گروه هاي خارجي و در پايان اين بخش اهدا بيست سكه و لوح
تقدير به شهرام ناظري و مجيد كياني به خاطر تلاش هايي كه در راه موسيقي كشور
كرده و همچنين يك عمر تلاش ! در زمينه موسيقي ايران، از ديگر نكات اختتاميه
جشنواره بود. پس از اين قسمت، گروه تنبور شمس به سرپرستي كيخسرو پور ناظري به
اجراي برنامه پرداخت كه از سوي حاضران بسيار مورد توجه قرار گرفت. در ادامه
گروهي از كشور آلمان كه از يك نوازنده پيانو، يك ساكسيفون و يك خواننده تشكيل
شده بود، چند قطعه موسيقي جز اجرا كردند. پس از حدود بيست دقيقه تنفس، اركستر
سمفونيك تهران به رهبري لوريس چكناوريان به اجراي چند اثر پرداخت تا اجرايش،
جالبترين و بهترين برنامه اجرا شده در مراسم اختتاميه لقب بگيرد. و بدين ترتيب،
هفدهمين جشنواره موسيقي در كشورمان به كار خود پايان داد. آري هفده دوره. عددي
كه اگر كمي به آن با فكر بيشتر بنگريم، عددي بزرگ مي نمايد و جشنواره اي با
سابقه هفده سال هم بايد جشنواره اي بزرگ باشد. بايد ديد هدف اين جشنواره در
كشورمان چيست و پس از آن به گزارش ها نظاره كرد و ديد آيا آنچه هدف بوده
برآورده شده است؟ عدم حضور گروه هاي حرفه اي، موسيقي دانان حرفه اي، عدم وجود
برنامه اي مدون و تخصصي نبودن، همه و همه دست به دست هم داده اند تا با اين همه
هزينه و وقت و تلاشي كه گذاشته مي شود، هنوز بسياري از موسيقي دانان ايران شوق
و رقبتي براي حضور در جشنواره ندارند. اگر امسال چند گروه حرفه اي در جشنواره
حضور داشتند، همگي را مي توان از جهاتي مورد بررسي قرار داد كه در پايان به يك
نكته مي رسيم. همگي به نوعي در راهي بودند كه براي شناساندن و جلب نظر عموم
لازم بود در جشنواره شركت كنند. شهرام ناظري، خواننده محبوب موسيقي ايران، در
راهي قدم گذاشته كه از سوي موسيقي دانان ايران چندان مورد توجه قرار نگرفته و
بايست در جايي اين زمينه كاري و حرفه اي خود را به صورتي گسترده تر به اجرا مي
گذاشت. همچنين براي شناساندن پسرش به عموم لازم ديد كه پس از سال ها در جشنواره
شركت كند. و چه جايي بهتر از جشنواره كه به تحقيق، شنوندگانش از خواص نيستند و
گروه زيادي از بينندگان و شنوندگان براي نخستين بار پا به سالن هاي كنسرت
گذاشتند. كه اين مورد در مراسم اختتاميه بسيار مشهود بود. عبد الحسين مختاباد و
حسام الدين سراج هم از كساني هستند كه همه ساله در جشنواره شركت مي كنند و
اتفاقا از خوانندگان پر طرفدار جشنواره ها هم هستند و جاي شكرش باقيست كه در
زمينه كاري خود ثابت قدم هستند و كار خود را ادامه مي دهند. گروه هاي موسيقي
محلي هم كه براي ديدن و اجرا در جشنواره هميشه آماده هستند. ولي چرا پس از اين
همه حضور هنوز از لحاظ مالي در مذيقه اند؟ اگر در روز اختتاميه با حاج قربان
سليماني گفت و گويي مي كرديد، تمام غمهاي خود را فراموش مي كرديد. يا با آن
نوازنده اي كه از ايرانشهر آمده بود. چرا سال گذشته پايان نامه هاي دانشجويي از
دانشجويان تحويل گرفته شد ولي مسابقه اي برگزار نشد؟ ولي امسال فلان دانشجو كه
استاد راهنمايش هم فلان استاد بود برنده؟ آنچه نوشته شد به زباني بسيار ساده
گفته شد تا خيلي راحت و خودماني پي به آنچه بود ببريم. اميدواريم در يك سال
زماني كه داريم، هم از لحاظ اطلاع رساني و هم از لحاظ كمي و كيفي جشنواره را در
مرتبه اي بالاتر قرار دهيم. براي تهيه گزارش هاي بولتن جشنواره از كارشناسان
موسيقي استفاده كنيم، براي گروه ها ده يا بيست روز قبل از شروع جشنواره دعوت
نامه نفرستيم و حداقل يك ماه قبل اين كار انجام گيرد و...
ولي نمي توان از همكاري
مسئولين دبير خانه مركز موسيقي با خبرنگاران و ارتباط خوبي كه دبير اين مركز
آقاي باقي با خبرنگاران داشتند به راحتي گذشت. امسال ما پس از چند دوره شركت در
جشنواره موسيقي براي نخستين بار با آرامش و خيال راحت پاي به تالار ها و خصوصا
تالار وحدت مي گذاشتيم.
به اميد آنروز كه جشنواره
موسيقي شاهد حضور گروه هاي حرفه اي كشورمان باشد.
سي ام بهمن
ماه هشتاد. |
