موسیقی فیلم

موسیقی فیلم (26)

13 دی 1394

مهدی وجدانی: موسیقی فیلم حکم بازیگر نقش اصلی را دارد

موسیقی هنری ایران: آهنگساز و رهبر ارکستر «نوای صلح» اعتقاد دارد موسیقی فیلم یا تئاتر حکم بازیگر نقش اصلی را دارد و باید حس واقعی را به مخاطب القا کند.

مهدی وجدانی به خبرآنلاین گفت: «متاسفانه در ایران موسیقی فیلم هنوز جایگاه واقعی خود را نیافته و تهیه‌کننده‌های فیلم درآخرین لحظه به فکر موسیقی فیلم می‌افتند و می‌خواهند آهنگساز درنهایت ایجاز مالی برایشان موسیقی فاخر و تاثیرگذاری بسازد.»

به گفته وی موسیقی فیلم یا تئاتر حکم بازیگر نقش اصلی را دارد و باید توجه ویژه‌ای نسبت به آن شود چرا که باید حس واقعی فیلم را به مخاطب القا کند.

این آهنگساز با انتقاد از نگاه تهیه کننده‌های سینمای ایران به موسیقی فیلم تصریح کرد: «در ایران تهیه‌کننده‌ها فقط به موسیقی فیلم به عنوان مکمل حس لحظاتی که بازیگران و عوامل فیلم نتوانسته‌اند، از عهده فضا برآیند، نگاه می‌کنند و از آهنگساز می‌خواهند خلاء‌های سایر عوامل را پر کند و به نوعی فقط از موسیقی می‌خواهند اتفاقات لحظه‌ای داستان را کامل کند.»

وجدانی یکی دیگر از مشکلات موسیقی فیلم‌های ایرانی را استفاده از خواننده در تیتراژ پایانی فیلم دانست و گفت: «در سینمای جهان کمتر شاهد این هستیم که برای فیلمی از صدای خواننده استفاده شود، اما در سینمای ایران سال‌هاست مد شده از صدای خواننده برای موسیقی پایانی فیلم استفاده کنند.»

او افزود: «در سال‌های گذشته صدای برخی از خواننده‌‌ها مد شده و اگر تنها چند دقیقه روی فیلم‌هایی که در یک سال ساخته می‌شوند، دقیق شویم می‌بینیم تنها چند اسم هستند که پیوسته تکرار می‌شوند.»

این آهنگساز برخورد این چنینی با موسیقی فیلم را بی‌احترامی به شعور مخاطب عنوان کرد و گفت: «تهیه کننده نباید تنها با یک اسم و صدای او مردم را به سینما بکشاند.»

با این حال وجدانی درباره موسیقی تئاتر و نگاه کارگردان‌های تئاتر نسبت به موسیقی نگاهی مثبت دارد.

او در‌این‌باره توضیح داد: «با اینکه تئاتر در ایران همواره از سینما از نظر بودجه بسیار فقیرتر است، اما کارگردان‌های تئاتر به موسیقی نگاه بهتری دارند و برخی گروه‌های موسیقی همواره یک آهنگساز را در گروه خود دارند و با این شیوه سعی دارند حس نمایش را با موسیقی به مخاطب القا کنند و در لحظه آخر به فکر موسیقی کار نمی‌افتند.»

نوزدهم مهر هشتاد و نه

ادامه مطلب...
12 دی 1394

انصاری برای "لج و لجبازی" موسیقی متن می‌سازد

واحد مرکزی خبر، مهر: سعید انصاری به زودی ساخت موسیقی فیلم سینمایی "لج و لجبازی" به کارگردانی سیدمهدی برقعی را شروع می‌کند. منوچهر زبردست تهیه‌کننده این فیلم گفت: صداگذاری فیلم تمام شده و به زودی ساخت موسیقی را سعید انصاری شروع می‌کند. با پایان مراحل فنی، اگر شرایط اکران فراهم شود "لج و لجبازی" را آبان‌ماه اکران می‌کنیم. امیر جعفری، نیما شاهرخ‌شاهی، سارا خوئینی‌ها، سحر زکریا و سحر قریشی بازیگران این فیلم هستند. فیلمنامه را حمید گرشاسبی براساس طرحی از رامبد جوان نوشته است. این فیلم داستان زوجی جوان به نام پونه و فرهاد است که پس از ۱۵ سال زندگی مشترک حدود سه سال است از یکدیگر جدا شده‌اند. آشنایی پونه با یک مرد جوان انگیزه‌ای می‌شود تا فرهاد رقیب عشقی خود را از میدان به در کند. عوامل این فیلم عبارتند از مدیر فیلمبرداری: حسین ناظریان، مدیر صدابرداری: شهرام متولی‌باشی، طراح صحنه و لباس: افسانه صمدزاده، طراح چهره‌پردازی: مهدیه اعرابی، صداگذار: آرش قاسمی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: حجت ذیجودی، منشی صحنه: بهشته ناصری، جانشین تولید: علی رضایی. مهدی برقعی فیلم سینمایی "سفر به شرق" و فیلم‌های تلویزیونی "او شبیه گل داودی بود"، "وقتی سفر کردیم" و "خاطره" را در کارنامه دارد.

دهم مرداد هشتاد و هشت

ادامه مطلب...
12 دی 1394

لاچینی موسیقی "کلاه‌گیس" را می‌سازد

واحد مرکزی خبر، خبرگزاری کار: فریبرز لاچینی موسیقی فیلم تلویزیونی "کلاه‌گیس" به کارگردانی سعید عالم زاده و تهیه‌کنندگی فرهاد گلی را می‌سازد. تصویربرداری این فیلم اسفند پارسال در تهران انجام شد و تدوین آن به پایان رسیده است ."کلاه‌گیس" به زودی آماده پخش می‌شود.نقش اصلی این فیلم تلویزیونی را حمید لولایی بازی می‌کند و فضایی کمدی دارد. علی الهیاری تصویربرداری "کلاه‌گیس" را برعهده داشته و محسن توکلی آن را تدوین کرده است. لاچینی آهنگساز فیلم‌هایی چون "دندان مار"، "رد پای گرگ"، "غریبانه" و "رویای خیس" است. عالم‌زاده پیش از این فیلم‌های تلویزیونی "سبیلتو به باد نده"، "اعتراف"، "پروانه در آتش"، "پیوند" و "هیس" را کارگردانی کرده و فیلم‌های سینمایی "توکیو بدون توقف" و "بالاتر از خطر" را در کارنامه دارد.

سی و یکم فروردین هشتاد و هشت

ادامه مطلب...
12 دی 1394

"آقای دزد" به مرحله ساخت موسیقی رسید

واحد مرکزی خبر، مهر: فیلم سینمایی "آقای دزد" به کارگردانی شهرام شاه‌حسینی در مرحله ساخت موسیقی و صداگذاری قرار دارد. فیلمبرداری "آقای دزد" زمستان پارسال در تهران انجام شد و هم اکنون فرامرز ابوالصدق صداگذاری و بهرام دهقانیار کار ساخت موسیقی این پروژه را انجام می‌دهند.

بیست و نهم فروردین هشتاد و هشت

ادامه مطلب...
12 دی 1394

رضا خسروی از وضعیت موسیقی فیلم می گوید

واحد مرکزی خبر، همشهری آنلاین: رضا خسروی، آهنگساز جوان اما پرکار موسیقی فیلم که بیش از ۱۴ اثر را در کارنامه‌کاری خود دارد،‌ دیدگاه‌های خود در زمینه موسیقی را بیان می‌کند. گفت‌وگو با «رضا خسروی» که در یکی از زیباترین ساختمان‌های دوران معاصر مشهور به ساختمان کوشک انجام شده، از چند منظردارای اهمیت است.

نخست آنکه وی تاکنون هدایت و تولید موسیقی بالغ بر ۱۴ اثر سینمایی و تلویزیونی  همچون ساخت موسیقی سریال چهره به چهره شبکه ۵ سیما (پخش نوروز ۱۳۸۳) سریال مستند تالاب و مهاجران شبکه ۴ (پخش سال ۱۳۸۳) موسیقی فیلم‌های سینمایی امپراطور و قصه دل‌ها (کارگردان هوشنگ درویش پور) ساخت موسیقی فیلم‌های تلویزیونی مهربانو (حبیب‌الله بهمنی ۱۳۸۴)  فیلم و سریال قاصد (اسماعیل فلاح‌پور ۱۳۸۵) شاید رسیده باشی (محمد‌رضا آهنج ۱۳۸۶) پاسخ رحمان (جواد افشار  ۱۳۸۶)  زمستان ۵۰ (سید احمد میرمحمدی ۱۳۸۷) و کیلومتر ۱۴ (جواد افشار ۱۳۸۷)  باغبان (علی شاه حاتمی ۱۳۸۷)  شاخ به شاخ (سعید آقاخانی ۱۳۸۷)  ذبیح (حسین سحرخیز ۱۳۸۷) را راهبری کرده و دوم آنکه مطالعات جامعی در خصوص ظرافت‌ها و ظرفیت‌های موسیقی فیلم انجام داده که تاکنون این مشاهدات و تجربیات را بازخوانی نکرده است. وی هم اکنون در حال بازخوانی ۳ فیلمنامه تلویزیونی و سینمایی برای تولید موسیقی است. آنچه که به واقع خسروی را از  هم نسلان و آهنگسازان جوان معاصر جدا می‌کند، این است که علاوه بر کار هنری دستی در امور اجرایی و اداری داشته و افزون بر این آثاری چون قطعاتی برای ارکستر سمفونیک و آلبوم های ماه پنهان، شهر انتظار، خاتون من، ترانه باف و شکوه‌واره های کهن‌ را روانه بازار ساخته است . این آهنگساز جوان وقتی در ابتدای گفت‌وگو رودرو با سوالاتی در خصوص ماهیت موسیقی  و نحوه ارتباط آن با مخاطب قرار می‌گیرد. تکلیف خود را با این پرسش اینگونه مشخص می‌کند که به اعتقاد او موسیقی هنری است که به منظور انتقال حالت روحی خاصی که موسیقیدانان آن را تجربه کرده‌اند، به بهترین و گویاترین شکل ممکن  به کار می‌رود . موسیقی به عنوان یک هنر خود گویای عناصر حاکم بر خود بوده و از دیدگاه زیبایی شناسی چیزی ورای خود را بیان نمی‌کند، اما با توجه به نامحدود بودن گنجایش فکری انسان هر موضوع عادی مفاهیم موسیقائی را تحریک کرده و یا معانی و یا موضوعاتی ورای موسیقی را در خود موسیقی جای می‌دهد. لذا هر انسانی فراخور تحصیلات، دانش و دیگر مباحث اجتماعی – فرهنگی نسبت به هنر ناب موسیقی درک  مختص خود را داراست. با هم این گفت و گو را می‌خوانیم.

چه خبر از دنیای موسیقی؟ این روزها مشغول چه کاری هستید؟

تازه ترین اثری که از من پخش شد، موسیقی فیلم ذبیح ساخته حسین سحرخیز بود که به تازگی از شبکه ۵ سیما پخش شد. الان هم مشغول ساخت موسیقی تله فیلمی از تلویزیون هستم که با تم اجتماعی به کارگردانی مجتبی بیطرفان از تلویزیون پخش خواهد شد. همچنین کار هر روزه‌ام بررسی برخی پیشنهادهایی است که به من می‌شود و آن‌ها را در دستور کارم قرار می‌دهم.

برای ورود به تحلیل شرایط موسیقی فیلم در ایران می خواستم  بدانم که  تقسیم بندی موسیقی به عنوان هایی چون سنتی و مدرن و ... را قبول دارید یا خیر؟

شاید این تقسیم‌بندی‌ها در صف‌بندی‌های نوشته یا نانوشته وجود داشته باشد، اما در شرایط کنونی با تاسف  خیلی از تحلیل ها به خصوص در عرصه رسانه‌ای، به این سمت  گرایش پیدا کرده که موسیقی ما در این شاخه است یا آن شاخه. یا این شاخه بهتر از آن دیگری است! در این شرایط آن چیزی که قربانی قصه پرغصه موسیقی ما می‌شود، اصل هنر موسیقی است. ما زمانی می توانیم مدعی داشتن زیر شاخه‌های قوی برای موسیقی کشورمان باشیم که دربرگیری این هنر در شکل قوی، علمی و مردمی آن  را شاهد باشیم. خود من تفاوت چندانی میان شاخه‌های موسیقی نمی‌بینم، چراکه انسان‌ها بر اساس سطح تحصیلات، درک موسیقایی، علاقه و گرایش‌های فطری و دیگر شاخص‌های اجتماعی و هنری از انواع موسیقی لذت برده و با آن ارتباط برقرار می‌کنند.  پس آنچه که در این رهگذر در ابتدای امر نمود پیدا می‌کند، خود موسیقی است، سپس زیرشاخه‌های آن.

موسیقی فیلم عنوانی است که این روزها زیاد با آن روبرو می‌شویم. نظر شما درباره موسیقی فیلم و تئوری‌هایی که در این شاخه موسیقی عنوان شده چیست؟

شاید بتوان به این پرسش شما اینگونه پاسخ داد که در حال حاضر موسیقی چنان با مفاهیم بصری سینمایی ادغام شده که تفکیک آن‌ها از یکدیگر چندان کار ساده‌ای نیست. مخاطب امروز عادت کرده همزمان با دیدن تصاویر محبوب خود، از شنیدن موسیقی نیز به هیجان آمده و خلاءهای موجود را جبران کند. به همین دلیل دیگر نمی‌توان سراغ فیلم خوبی را در عرصه بین‌الملل گرفت که از موسیقی مطلوب بهره‌ای نبرده باشد. به عبارت دیگر در عرصه فیلم‌سازی موسیقی و تصویر لازم و ملزوم  یکدیگر شده‌اند. این بحثی است که اکنون به صورت تجربی و دانشگاهی در سطح جهانی در حال رشد و توسعه است، اما در این میان اشاره به چند نکته نیز ضروری است. نخست آنکه هر آهنگسازی نمی‌تواند الزاما موسیقی فبلم خوبی بسازد. به دلیل اینکه این شاخه موسیقایی، ظرافت‌ها و مباحث اجتماعی و شناخت تصویری خاص خود را داراست.  در تلویزیون اتفاق خوبی که رخ داده این است که تعداد فیلم‌های تلویزیونی زیاد شده و  این امر گستردگی فضای ورود جوانان خوش فکر را در پی دارد. لذا تلویزیون اکنون محل خوبی برای ایده‌های جدید آهنگسازی است، اما با تاسف باید گفت که گزینش خاص یا  به عبارت بهتر برنامه ۹۰ برای موسیقی فیلم در ایران وجود ندارد که بتوان با بحث درباره تولیدات تازه کیفیت کارها را هم به نقد و بحث گذاشت.[احمد پژمان: آهنگسازان بی استعداد به صدا و سیما راه پیدا کرده‌اند]

اما به نظر می رسد که موسیقی فیلم‌های تلویزیونی چندان چنگی به دل نزده و ناهماهنگی‌های زیادی میان فیلم‌های به نمایش در‌آمده و موسیقی‌ای که برای همان فیلم نوشته شده وجود دارد؟

در تلویزیون معمولا موسیقی یک فیلم در ذهن نویسنده و کارگردان از قبل شکل نگرفته و با آهنگساز نیز مشورتی قبل از تولید فیلم انجام نمی‌شود. به عکس آهنگسازان و موزیسین های خارجی از ابتدای شکل گیری فیلم‌نامه در جریان کار قرار داشته و متناسب با شرایط زمانی و مکانی، تم‌هایی را خلق می‌کنند که به ماناشدن تصاویر کمک  شایانی می‌کند. در ایران ،  فیلم پس از اتمام تمام مراحل فنی در اختیار آهنگسازان قرار گرفته و قضیه کمی شکل لوکس و فانتزی به خود می‌گیرد. البته برخی تهیه‌کنندگان و کارگردانان که به دلیل تحصیلات عالیه یا  سوابق ممتد کاری از درک بالایی نسبت به تاثیرات متقابل مفاهیم بصری با جاذبه‌های موسیقی برخوردارند، امکان دسترسی موزیسین‌ها را به  فرآیندهای پیش تولید فیلم فراهم می‌کنند که نتیجه این امر تولید فیلم‌هایی با موسیقی ماندگار در عرصه فیلم‌سازی ایران است .

 در جایی از  استاد مجید انتظامی خواندم  که کارگردانان ایرانی با یکدیگر بسیار متفاوتند و عده‌ای از آنان نیز اصلاً با موسیقی آشنایی ندارند، چه رسد به موسیقی فیلم!  حتی می‌توان گفت که عده‌ای از آنان اشخاص معمولی هستند که انتظارشان از موسیقی، یک ملودی معمولی است. در این بین انگشت شمارند کارگردانانی که  کمی علمی‌تر با این مقوله برخورد می‌کنند، آنها نه تنها از موسیقی فیلم به سادگی نمی‌گذرند، بلکه به موسیقی فیلم  اهمیت زیادی داده و این موضوع برایشان همیشه یک دغدغه محسوب می‌شود. به یقین موسیقی فیلم این دسته از کارگردانان جزو آثار ماندگار و شاخص سینما تاکنون به جامعه معرفی شده است.

در حوزه سینما چطور؟ به ویژه آنکه هنر هفتم این روزها به شدت دنبال افزایش جذب مخاطبان خود بوده و ازتمام هنرها و تکنولوژی‌های موجود بیشترین استفاده را به عمل آورده است؟

ببینید، سینما جدا از موسیقی مختصات و مشخصات خاص خود را حداقل در دایره تعریفی که در همه کشورها از این هنر صورت گرفته، دارد. این تعریف در خصوص موسیقی هم مصداق می‌یابد. منظورم از این سخن این است که هنرهایی چون موسیقی و سینما به خودی خود و تنهایی کاربردهای خاص خود را  دارند، اما مصداق‌ها زمانی به صورت عریان نمادهای خود را نشان می‌دهند که قصد ما ترکیب این دو هنر به منظور بهینه سازی آن‌ها باشد. در این زمینه موسیقی از سینما کاملتر بوده و  به تنهایی توان جذب مخاطب را دارد برعکس سینما، یا به عبارت دیگر غالب فیلم ها اینگونه نیستند، چون سینما هنر یا صنعتی است که در عرض سایر هنرها قرار داشته و برای توسعه پایدار به مکمل هایی چون موسیقی نیاز مبرم دارد. مسلما ایران نیز در زمره ۱۰ کشور جهان است که صنعت سینما و تولید فیلم‏های سینمایی قابل اعتنایی دارد. 

منتها تولید آثاری جهان گیر، مقتضیات و ضرورت‏ها و شروطی لازم و کافی می‏خواهد که اراده و تصمیم ما، تنها جزئی از آن است. جدا از این باید دید که در عرصه تصمیم‌گیری های کلان از سینما چه می‌خواهیم تا متناسب با آن، سیاست‌های موسیقایی نیز تعریف شوند.

به عنوان مثال هالیوود آموخته است که چگونه دیدگاه ایدئولوژیک لیبرالی و آمریکایی را به گونه‏ای ظریف، غیر مستقیم، به زبان داستان گویی و ظاهرا بی‏ارتباط به ایدئولوژی حکومتی در عمق روابط داستانی فیلم بگنجاند. در حالی که فیلم های ما الزاما اینگونه نیستند.

طبیعی است که موسیقی فیلم نیز از این امر تبعیت می‌کند. با این حال اعتقاد دارم به دلیل اینکه تهیه‌کنندگان سینما عمدتا از بخش خصوصی بوده و همیشه دغدغه بازگشت سرمایه را دارند، به مراتب بهتر از تلویزیون دنبال استفاده از موسیقی درست و علمی متناسب با فیلم ها هستند، هر چند که تا دستیابی به یک نقطه ایده آل در این خصوص فاصله زیادی وجود دارد.

در این میان به نظر می رسد که سازندگان موسیقی فیلم در ایران چندان تمایلی به انتقال تجربیات خود ندارند. این مطلب را قبول دارید؟

متاسفانه در مواردی بله. اما به اعتقاد من بیشتر سازندگان علاقمند هستند تا برای اعتلای موسیقی فیلم، آموخته های شخصی، دانشگاهی و تجربی خود را به علاقمندان انتقال دهند، اما به دلیل محدودیت های موجودجایی برای عرضه ندارند.

از طرف دیگر آهنگسازان جوان به دلایلی چون مشغله کاری و یا غرور یا اهمیت نداشتن موسیقی فیلم در نزد عوامل حرفه ای تولید، دیگر تمایلی به یادگیری نداشته و همین امر منجر به درجا زدن و غیر حرفه‌ای شدن فرایند موسیقی فیلم در ایران شده است.

یک روی دیگر حرف شما به این معناست که فیلم های ایرانی بر عکس همتایان جهانی خود فاقد موسیقی جاودانه و جهانی بوده و تاکنون موفقیتی در این زمینه به دست نیاورده اند.بازکاوی این ناکامی ریشه در برخی مسایل جامعه شناختی، هنری و ظرافت های فیلم سازی دارد، اما با توجه به ظرفیت ها و اهنگسازان مطرحی که در زمینه موسیقی فیلم فعالیت داشته و برخی از آنها همچون احمد پژمان یا حسین علیزاده دست به تولید آثار جهانی نیز زده اند، در تحلیل ناکامی موسیقی فیلم در ایران به طور طبیعی باید انگشت اتهام کمی به سمت آهنگسازان ما نیز بر می گردد. دیدگاه شما در این زمینه چیست؟

به نکته جالبی اشاره کردید اما من جمله شما را  اینگونه کامل می‌کنم که موسیقی و فیلم‌سازی ایران تنها با حرف جهانی نمی‌شود. چون اکنون در سایه گسترش ارتباطات جهانی که مرزهای سیاسی را در نوردیده،  آثاری در زمره آثار جهانی محسوب می شوند که در دایره فکری جهان‌شمول تولید شده باشند. شما بررسی کنید و ببینید که در این سال ها  سینمای ما فارغ از تبلیغات حاشیه دار، چند فیلم در حد و اندازه معیارهای جهانی تولید و روانه بازار سینمای جهان کرده است؟ با پذیرش این مقوله حساب موسیقی فیلم نیز کاملا مشخص می‌شود. چون معدود فیلم هایی از ایران که تقریبا جهانی شدند کم بوده و فیلم هایی برای عرضه موسیقی نبودند، مثل بچه های آسمان ساخته مجیدی و یا اغلب فیلم‌های  کیارستمی که  در برخی صحنه ها از موسیقی بهره گرفته اند، اما در عمل موسیقی نقش زیادی در آن‌ها ندارد. همین حضور نداشتن سینمای ایران در بازار سینمای جهان  و به تبع موسیقی،  مشکلی را به وجود آورده که شما در ابتدای پرسشتان به آن اشاره کردید.

این حرف شما ناظر به واقعیت های تلخ و گزنده ای است که متاسفانه سال هاست در عرصه موسیقی و فیلم سازی وجود داشته و خواهد داشت. می خواهم بدانم که خود اهنگسازان و اهالی موسیقی در پدیدار شدن این امر چقدر نقش داشتند؟ به عنوان نمونه سالهاست که  فریاد وااسفای موزیسین ها از نابسامانی اموزش این هنر بلند شده، اما در ظاهر و باطن هیچ کس مسئولیتی را به عهده نمی گیرد. این امر در خصوص موسیقی فیلم  و اهالی مطرح این حوزه هم صادق است یا خیر؟

حتما همینگونه هست. موسیقی فیلم که چیزی جدا از کلیت موسیقی نیست. شما زمانی می‌توانید مدعی داشتن موسیقی فیلم مدرن و توسعه یافته باشید که حوزه هنر از موسیقی دانشگاهی و درست برخوردار باشد. در این شرایط طبیعی است که آموزش ها نیز بیشتر به صورت تجربی بوده و کارایی چندانی نخواهد داشت. اکنون در مواردی شاهد این هستیم که اظهارنظرهایی درباره موسیقی فیلم صورت می گیرد که خیلی کارشناسی و سنجیده نیست.  به نظر من موسیقی فیلم باید شاخه ای از موسیقی باشد که مدرس آن ضمن اینکه الزاما آهنگساز حرفه ای باشد، باید با مباحث سینمایی چون تدوین، کارگردانی، صداگذاری و ... نیز آشنایی نسبی یا داشته باشد تا در نهایت اثری ماندگار را متناسب با مفهوم و  روح کلی حاکم بر اثر هنری تولید کند.

موسیقی فیلم چقدر در مراکز دانشگاهی و آکادمیک ما جدی گرفته می شود. به نسبت خود موسیقی یا یک شاخه پرطرفدار؟

به جز موارد  معدود به طور جدی در مراکز آموزش عالی و دانشگاهی اهتمام خوبی به این مساله دیده نشده است. چون ظرافت ها و شرایط فیلم سازی به گونه ای است که هر آهنگسازی نمی تواند به این حطیه ورود کرده و به تولید موسیقی بپردازد.به عبارت دیگر هر آهنگسازی نمی تواند الزاما موسیقی فیلم خوبی بسازد و کسب مهارت در ساخت موسیقی فیلم نیازمند مثلث «تحصیلات موسیقی، ریاضت و ممارست و در نهایت نبوغ ذاتی و فطری» است که به نظر می رسد توجه به این سه مقوله برای آموزش موسیقی فیلم در دانشگاه ها و موسسات آموزشی باید جدی گرفته شوند.

و اعتقادتان درباره موسیقی فیلم در دنیا...؟

امروزه در دنیا موسیقی فیلم به صورت هنری کاملا تخصصی در آمده  و آهنگسازان این ژانر از ابتدای شکل گیری یک فیلم جزو عوامل حرفه ای تولید  و تصمیم گیرنده به شمار می روند. حتی برخی از آنها به نوعی در زمره مشاوران کارگردان محسوب می‌شوند. اما متاسفانه در ایران اینگونه نیست و در برخی موارد موسیقی فیلم پس از تولید آن ساخته می شود. فکر می‌کنم که آهنگسازان و فیلم‌سازان  ما با نگاهی به مبانی شکل گیری و ظهور موسیقی در سینما بتوانند به نحوی عمیق تر به جایگاه و تاثیر موسیقی در سینما پی ببرند.

زیباترین موسیقی فیلم های خارجی و ایرانی که تاکنون شنیده اید؟

 از میان فیلم های خارجی فهرست شیندلر به کارگردانی اسیپیلبرگ و آهنگسازی جان ویلیامز که این موسیقی فیلم برنده جایزه اسکار نیز شده است. در بین فیلم های ایرانی نیز موسیقی آژانس شیشه ای به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و آهنگسازی مجید انتظامی را خیلی زیبا و مانا می دانم.

به عنوان پرسش پایانی آسیب شناسی موسیقی فیلم در یک نگاه را چگونه می بینید؟ و اصولا باید چه راهی پیموده شود تا شاهد خلق آثار فاخر موسیقایی در حوزه موسیقی فیلم باشیم؟

نگاه آسیب شناسانه  به موسیقی فیلم به اعتقاد من در درجه نخست مستلزم تربیت منتقدان جدی موسیقی است که تاکنون دانشگاه‌ها و حتی رسانه های گروهی موفق  به تحقق این امر نشده اند. این منتقد که عرض می کنم معنایش  در سطح عام رسانه ای یا دانشگاهی نیست. به عنوان نمونه در اروپا و آمریکا کسانی دست به نقد آثار هنری می زنند که مراحل تولید آثار بزرگ را خود به پایان برده و در این راه به درجه استادی رسیده اند. به همین دلیل کمتر پیش می‌آید که منتقدان نظرات شخصی خود را در نقد یک اثر اعمال کنند .

از همین رو ما شاهد جهش آثار هنری هستیم. رویه دیگر این امر  تشکیل یک هامونی درست برای خلق آثار سینمایی در قالب کارگردان، تهیه کننده و موزیسین است که همدیگر را به خوبی درک کرده و در فضایی صمیمانه آثار ماندگاری را پدیدار می سازند. متاسفانه در ایران هنوز این امر محقق نشده و هر کسی ساز خود را می‌زند. لذا جز در موارد معدود نمی توان به تماشای آثاری فاخر در این خصوص نشست. به عنوان مثال مرتضی حنانه از موسیقی دانان و آهنگسازان برجسته فیلم معتقد بود: «موسیقی فیلم در ایران یعنی کاری که کارگردان خوشش بیاید. چون قضاوت های او مطرح است و می تواند اثری را از قوه به فعل درآورد.»

 شما ببینید تعمیم همین نگاه در میان کارگردانان سینما و تلویزیون کافی است تا معضلات خاصی را در موسیقی فیلم به وجود آورد که اینک شاهد آن هستیم.  بیشتر تحصیل کرده های موسیقی اعم از دانشگاهی و غیردانشگاهی وقتی وارد تولید موسیقی فیلم می‌شوند، به مقوله ای به نام تهیه کننده بر می خورند که از منظر او موسیقی فیلم در انتهای تولید با بودجه ای در حداقل ممکن و به اصطلاح در کف قرار دارد. حال آنکه این چهارچوب فکری آهنگساز است که عیار موسیقی را تعیین می کند،  لذا موزیسین‌ها می‌خواهند هر آنچه که در توان دارند و آموخته‌اند در سطح فیلم پیاده کنند.  اما هر چه می‌اندیشند هیچ سنخیتی میان اعتبارات، کیفیت و تفکر آهنگساز برای اجرای یک موسیقی استاندارد مثل ضبط استدویویی و اکوستیک پیدا نمی کنند. به همین دلیل یا نمی توانند کار خود را به اتمام رسانند یا مجبور به تولید آثاری در سطوح پایین می شوند. تازه اگر با کار کردن با مقوله دیجیتال آشنایی داشته باشند. که این نیز در مراکز آکادمیک به چشم نمی‌خورد.

بیست و هشتم فروردین هشتاد و هشت

ادامه مطلب...
12 دی 1394

یراقچیان موسیقی "خانم‌بزرگ خواب می‌بیند" را می‌سازد

واحد مرکزی خبر، مهر: حمیدرضا یراقچیان به عنوان آهنگساز فیلم تلویزیونی "خانم‌بزرگ خواب می‌بیند" به کارگردانی مهرداد متولی انتخاب شد. آرمان زرین‌کوب تهیه‌کننده این فیلم تلویزیونی گفت: ساخت موسیقی شروع شده و امیرحسین صادقی صداگذاری را انجام می‌دهد. هنوز زمان پخش و شبکه نمایش‌دهنده "خانم‌بزرگ خواب می‌بیند" مشخص نشده است. قرار بود فیلم نوروز روی آنتن برود، اما به دلیل طولانی شدن مراحل فنی این اتفاق نیفتاد. این فیلم بر اساس فیلمنامه‌ای از نغمه ثمینی ساخته ‌شده و داستانی طنزآمیز و اجتماعی دارد. فردوس کاویانی، فرهاد پورگرجانی، روشنک عجمیان، زهره مجابی و محمدرضا حقگو در "خانم‌بزرگ خواب می‌بیند" با نام قبلی "ماه‌بانو" بازی کرده‌اند. سایر عوامل تولید این فیلم عبارتند از تصویربردار: عبدالله عبدی‌نسب، صدابردار: بهروز معاونیان، چهره‌پرداز: بابک شعاعی، طراح صحنه و لباس: محمد سال‌افزون، تدوین: حسن ایوبی، مجری طرح: موسسه لوح زرین.

بیست و پنجم فروردین هشتاد و هشت

ادامه مطلب...
12 دی 1394

موسیقی "جستجوگران" را شهرام می‌سازد

واحد مرکزی خبر، مهر: سعید شهرام مشغول ساخت موسیقی متن مجموعه تلویزیونی "جستجوگران" به کارگردانی محمدعلی سجادی است. محمدعلی سجادی درباره این مجموعه گفت: سعید شهرام هم اکنون مشغول ساخت موسیقی متن "جستجوگران" است و این مجموعه احتمالاً اردیبهشت‌ماه از یکی از شبکه‌های تلویزیون پخش می‌شود. "جستجوگران" اولین تجربه مجموعه‌سازی سجادی فضایی پلیسی دارد و در هر قسمت از این مجموعه اپیزودیک یکی از پرونده‌های مفاسد اجتماعی به تصویر کشیده می‌شود. رضا کیانیان، رضا بابک، پیام دهکردی، هوشنگ توکلی، شهرام حقیقت‌دوست، پانته‌آ بهرام، مسعود رایگان، محمود جعفری، ناصر آقایی، هرمز سیرتی، معصومه میرحسینی، حسین فلاح، سیدمهرداد ضیایی، عباس شادروان و... در "جستجوگران" بازی کرده‌اند. سایر عوامل عبارتند از تهیه‌کننده و محقق: منوچهر شاهسواری، مشاور: محمد‌علی حسین‌نژاد، مدیر تصویربرداری: مصطفی احمدیان، صدابردار: بابک اردلان، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: حسین فلاح، انتخاب بازیگران: مهدی میامی، تدوین: م. سجادی و طراح گریم: محسن ملکی. سجادی فیلم‌های سینمایی "شیفته"، "شوریده"، "رنگ شب"، "تردست"، "مخمصه" و "جنایت" را کارگردانی کرده است.

بیست و چهارم فروردین هشتاد و هشت

ادامه مطلب...
12 دی 1394

مهدی کرم پور و فیلم موسیقی روسیه

واحد مرکزی خبر، ایسنا: چرا درباره موسیقی ایران فیلم نمی سازیم؟ چون کسی به ما سفارش نمی دهد. یک مرکز پژوهشی در مسکو ساخت یک فیلم مستند را درباره موسیقی فولکور روسیه به مهدی کرم پور، کارگردان سینمای ایران سفارش داده است. البته سفارش دهنده اصلی این پروژه یک شرکت آلمانی است. کرم پور در سفری که در دو هفته اخیر به مسکو داشت تحقیقات خود را در زمینه موسیقی روسیه آغاز کرده است. کرم پور روز چهارشنبه در پاسخ به سوالی درباره اینکه چرا شما درباره موسیقی ایرانی فیلم نمی سازید گفت: من دوست دارم که در زمینه موسیقی ایرانی فیلم بسازم و اگر کسی سفارش بدهد از آن استقبال می کنم ولی متاسفانه کسی در این زمینه سفارش نمی دهد.

چهارم شهریور هشتاد و چهار

ادامه مطلب...
12 دی 1394

صدای ماه فیلمی از زندگی قمر

واحد مرکزی خبر، جاذبه های گردشگری: فیلم مستند صدای ماه به کارگردانی فرحناز شریفی در جشنواره فیلم‌های کوتاه ایرانی در کارلسروهه آلمان به نمایش در می‌آید. در این جشنواره که تیرماه هشتاد و چهار برگزار می‌شود، بیش از پنجاه فیلم مستند و داستانی از ایران به نمایش در می‌آیند. فیلم مستند صدای ماه به زندگی و مرگ هنرمند نامی آواز ایرانی قمرالملوک وزیری می‌پردازد. در این فیلم، هنرمندان و صاحب‌نظران اهل موسیقی هم چون حسین علیزاده، ساسان سپنتا، علی تجویدی، همایون خرم، استاد همدانی درباره قمرالملوک صحبت می‌کنند. تاریخ موسیقی ایران، اوضاع و احوال اجتماعی سیاسی ایران در آن دوران، نقش زن در دهه بیست و سی از جمله مسایلی است که در این فیلم به آن پرداخته شده است. حسین علیزاده در این فیلم می‌گوید: قمر در زمانی آواز خواند که زنان ایرانی برای اینکه کسی را صدا کنند باید انگشت در دهان می‌گذاشت تا صدای‌شان مشخص نشود. با این حال او خواند. تجویدی نیز می‌گوید: قمر اسوه اخلاق بود. او هرچه از خواندن در می آورد برای فقرا خرج می‌کرد. سپنتا هم می‌گوید:رادیو حقوق بسیار کمی به او می‌داد و قمر الملوک در اواخر عمر درفقر شدید زندگی کرد و مرد. استاد همدانی هم می‌گوید: قمر انسان آزاده‌ای بود هرچه را که دوست داشت می‌گفت و از کسی ابایی نداشت. بنا به گفته استاد همدانی، استاد نی داوود در زندگی وی نقش بسزایی داشت و او بود که قمر را کشف کرد. طرح و کارگردانی این فیلم به عهده فرحناز شریفی است و تهیه کننده و مشاور طرح صدیق تعریف است.

نهم اردیبهشت هشتاد و چهار

ادامه مطلب...
صفحه2 از2

نکته ای از هزاران

  • کنسرت ها را در مرده شورخانه برگزار کنید

    کنسرت ها را در مرده شورخانه برگزار کنید

    کنسرت‌ها را در مرده‌شورخانه برگزار کنید خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - طنز روز رضا ساکی خبر آمده است که یکی از گروه‌های تئاتر شهرستان مبارکه مجبور شده است به دلیل نبود سالن برای تمرین به قبرستان متوسل شود و از مرده‌شورخانه قبرستان به عنوان سن نمایش استفاده کند! استفاده از مرده‌شورخانه بسیار استفاده‌ هوشمندانه و دقیقی است. باید آفرین گفت به هنرمندان مبارکه‌ای که چنین طرحی را پیش روی ما گذاشتند. پیشنهاد می‌کنیم از این به بعد کنسرت‌های موسیقی هم در فضای مرده‌شورخانه برگزار شوند. برگزاری کنسرت در مرده‌شورخانه مزایای زیادی دارد که به اختصار به آنها اشاره می‌کنم. یک: در مرده‌شورخانه چون همه در ترس حضور میت به سر می‌برند کسی دل‌ودماغ شادی کردن و دست زدن ندارد. دو: چون فضای مرده‌شورخانه سرد است همه دست‌هایشان را در جیب می‌کنند و لذا کسی اشتباهی دست کسی دیگر را نمی‌گیرد. سه: چون مرده‌شورخانه ترسناک و سرد است کنسرت‌ها از زمان…

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

برگی از تاریخ موسیقی

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004

 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام یا واتساپ
09226521131

ورود به سایت