خواننده یا همراه نوازنده؟

نوشته شده توسط persianartmusic Posted in مقالات بازدید: 330

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

خواننده یا همراه نوازنده؟

واحد مرکزی خبر،  همشهری آنلاین: نمی‌توانند به‌طور دقیق بگویند که چه شغلی دارند؛ خواننده‌اند یا همراه نوازنده.

کارشان بیشتر به نوازنده کمک می‌کند یا خواننده یا هیچ کدام. آیا نوازندگان و خوانندگان هستند که گروه کُر را همراهی می‌کنند؟ می‌توانند مستقل از نوازندگان و خوانندگان فعالیت کنند یا باید در کنار آنها و در حاشیه نام دیگران در حوزه موسیقی حضور داشته باشند؟ مهم‌تر از همه اینکه چگونه باید از سوی گروه‌های موسیقی بزرگ دعوت به کار شوند؟

هر کدام از اعضای گروه‌های کُر روزی یک به یک در حضور رهبری، امتحان ورودی دادند و کنار هم جمع شدند تا بتوانند در کنار گروهی از نوازندگان، خواننده را همراهی کنند. اما طی سال‌های گذشته، اغلب آنها توانسته‌اند هویتی مستقل برای کار خود در نظر بگیرند و به شکل گروه‌های جداگانه، برنامه‌هایی را اجرا کنند. حالا دیگر مدت‌هاست که کار گروه‌های آواز جمعی، در حاشیه مهارت خواننده و توانایی نوازنده قرار نمی‌گیرد. اما باز هم مشکلاتی هست که فعالیتشان را کند می‌کند.

بعد از سال‌ها تلاش که شاید به قرن هم برسد، نوازندگان و خوانندگان جدی و با تلاش توانستند لقب مطرب یا عمله‌طرب که از سوی ناصرالدین شاه و اعقاب او به آنها اطلاق می‌شد را حذف کنند و به‌تدریج با آشنایی موسیقی جدی و ایجاد تغییر در نگرش مسئولان دولتی دوره‌های مختلف، لقب نوازنده را کسب کنند. گرچه هنوز هم گاه نادیده گرفته می‌شوند اما حداقل می‌دانند که این به خاطر جدی بودن در کارشان است!

حال بعد از آنکه غربی‌ها سال‌هاست موسیقی آوازی(کُر) را گونه‌ای مستقل در موسیقی می‌دانند  و آن را از کلیساها خارج کرده و به زندگی روزمره خود آورده‌اند، گروهی علاقه‌مند به موسیقی آوازی در ایران نیز گروه‌های مستقل تشکیل داده و سعی دارند این نوع موسیقی دلنشین و تاثیرگذار را دست کم به کسانی معرفی کنند که موسیقی برایشان تنها شنیدن چند ساز و فراموش‌کردن آن نیست؛ کسانی که اهمیت موسیقی آوازی گروهی و پلی‌فونیک را دریافته‌اند و دوست دارند شنیدن آن را امتحان کنند. این در حالی است که گروه‌های کُر پس از اثبات وجودشان باز هم با مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کنند. مشکلاتی مثل سالن مناسب برای اجرا، کمبود امکانات برای انتشار آثار آوازی و نبود سالن تمرین برای گروه‌های کُر شهرستانی، تعداد کم مخاطبان و... .

فرهاد هراتی، رهبر گروه کُر نامیرا یکی از مهم‌ترین وظایف رهبر گروه کُر را حفظ انگیزه اعضای گروه دانسته و می‌گوید: هر رهبر تا حدی می‌تواند در بچه‌ها عشق و انگیزه برای ادامه کار ایجاد کند چون گروه‌های کُر برای رسیدن به درآمدزایی راه طولانی در پیش دارند و در این بین ممکن است بسیاری از اعضای گروه از ادامه کار صرف‌نظر کنند؛  بنابراین رهبر  یا  سرپرست گروه‌ کُر باید زمان زیادی را برای دلگرمی اعضا صرف کند. هراتی که چندی پیش همراه گروهش «قیامت عشق» را در تالار وحدت اجرا کرد، می‌افزاید: متأسفانه مردم با گروه‌های کُر آشنا نیستند و تنها قشر خاصی که به موسیقی علاقه دارند، هرازگاهی در اجراهای کُر هم شرکت می‌کنند. البته نمی‌توان از مردم بیش از این توقع داشت چون تا زمانی که تعداد اجراها کم باشد و مسئولان نیز تصور درستی از گروه کُر نداشته باشند، نمی‌توان در نگرش مردم نسبت به گروه‌های کُر تغییری ایجاد کرد.

هراتی معتقد است: تبلیغات و تهیه پوستر نیز از دیگر مشکلات گروه‌های کُر است که باعث می‌شود آنها مجبور باشند بخشی از زمان و انرژی خود را برای دعوت از مهمانان و علاقه‌مندان موسیقی صرف کنند. حتی در چنین شرایطی باز هم امکان حضور بخش‌های خاصی از جامعه در اجراها فراهم می‌شود. به همین دلیل است که من سعی می‌کنم کارهایم را به شکل آلبوم به دست مخاطب برسانم و او را با ویژگی‌های گروه‌های کُر آشنا کنم. از سوی دیگر از سال ۷۵ و با تاسیس گروه سعی کرده‌ام آثار جدیدی ارائه دهم نه اینکه آثار اجرا شده قبلی مثل قطعات محلی و سمفونی‌های بزرگ آهنگسازان غربی را تکرار کنم. انتخاب چنین روشی کار را به‌مراتب دشوار‌تر می‌کند اما من این سختی را به جان خریده‌ام.

وی می‌افزاید: نبود مکان مناسب برای تمرین نیز به مشکلات گروه‌ها دامن می‌زند. بنابراین حداقل انتظار گروه‌های کُر این است که از سوی مسئولان مورد حمایت معنوی قرار گیرند. به این معنی که در برنامه‌های گروه‌ها شرکت کنند و توانایی‌های آنها را ببینند نه اینکه صرفا برای داوری‌های جشنواره‌ای اجرای گروه‌ها را از نزدیک ارزیابی کنند. در چنین شرایطی چگونه می‌توان از گروه‌های کُر شهرستان‌ها انتظار داشت که اثری جدید و خوب ارائه دهند. آنها وضعیت بدتری دارند چون همه تلاش‌هایشان فردی است و گاه به‌دلیل عدم‌امکانات مناسب برای اجرا این تلاش‌های فردی هم دیده نمی‌شوند.

جدی گرفته نمی‌شویم

گروه کُر آریا در سال۱۳۸۰ توسط هنگامه عظیمی در مشهد تشکیل شده و تاکنون علاوه بر کنسرت‌های مختلف در جشنواره‌های موسیقی فجر نیز حضور داشته است. عظیمی مهم‌ترین مشکل گروه‌های کُر را جدی نگرفتن آنها از سوی مسئولان دانسته و می‌گوید: یک گروه کُر باید ۴گروه سوپرانو، آلتو، تنور و باس را داشته باشد و طبیعی است که برای داشتن چنین گروهی به آموزش‌های خاص نیاز است که معمولا این آموزش‌ها در شهرستان‌ها به سختی ارائه می‌شوند. وی درباره فعالیت گروه‌های کُر در شهرستان‌ها می‌افزاید: برای تشکیل گروه‌های کُر، آقایان و خانم‌ها باید در کنار هم قرار گرفته و به‌طور مداوم تمرین کنند. اما گروه ما در مشهد فعالیت دارد و در این شهر همکاری خانم‌ها و آقایان با یکدیگر مشکلاتی دارد. از طرفی امکان اجرای عمومی برای گروه‌ها وجود ندارد. چون در مشهد گروه‌های موسیقی نمی‌توانند کنسرت‌های جدی داشته باشند.

عظیمی کمبود سرمایه را یکی دیگر از مشکلات گروه‌های کُر می‌داند و معتقد است: ما حدود ۲۰ نفر هستیم و برای حرفه‌ای‌شدن باید فرصت اجرا داشته باشیم. اما برای هر بار اجرا ناچاریم به شهرهای دیگر به غیر از مشهد برویم. همچنین متأسفانه کسی به حمایت از گروه‌های کُر تمایل ندارد. به همین دلیل سال گذشته حتی با هزینه خودمان به تهران آمدیم تا در جشنواره موسیقی حضور داشته باشیم. 

البته چون در جشنواره جایزه گرفتیم، توانستیم بخشی از هزینه‌های سفر بچه‌ها را به آنها برگردانیم. اما در مجموع به‌دلیل نداشتن اسپانسر و عدم‌حمایت مراکز فرهنگی و هنری شهر مشهد، کار کردن بسیار سخت است. وی در ادامه به علاقه جوانان نسبت به آواز جمعی اشاره کرده و می‌گوید: اعضای گروه کُر آریا همگی نوازندگان پیانو هستند که مبانی آواز جمعی را نیز آموخته‌اند. به همین دلیل گاه کنسرت‌هایی غیرمنفعتی در آموزشگاه برگزار کرده‌ایم که فقط اقوام درجه یک اعضا در آنها حضور داشته‌اند. یا گاه کسی خانه‌‌اش را در اختیار ما قرار داده تا برنامه‌هایی بدون تبلیغ و به‌طور مجانی برگزار کنیم  اما به دلایلی هیچ گاه اجازه نداریم در شهر مشهد به شکل رسمی، کنسرت داشته باشیم.

عدم هماهنگی بین گروهی

امیرعباس حسینی سرپرست گروه کُر پاسارگاد نیز درباره وضعیت گروه‌های کُر می‌گوید: یکی از مشکلات گروه‌های کُر شهرستان‌ها دوری از تهران و کمبود امکانات جانبی است. البته ما تا به حال کنسرت‌هایی داشته‌ایم و در شیراز مشکل کمبود مکان برای اجرای کارهایمان نداریم اما به هر حال برای بعضی کارها به مرکز نیازمندیم.

حسینی که سال گذشته در جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر همراه با گروه در تهران حضور داشت، می‌افزاید: یکی از مشکلات گروه ما عدم‌هماهنگی بین اعضای گروه است. البته کار اصلی هیچ کدام از بچه‌ها تنها عضویت در گروه کُر نیست و برای گذران زندگی همگی ناچارند شغل دیگری نیز داشته باشند. به همین دلیل نوعی بی‌نظمی بین اعضای گروه وجود دارد که فرصت تمرین بیشتر و در نتیجه اجرای بهتر از کل گروه گرفته شده است. اگرچه من فکُر می‌کنم با توجه به توانایی‌ها و وضعیت موجود ما شرایط خوبی داریم و اعتراض ندارم. فقط فکر می‌کنم که با همراهی بهتر اعضا ممکن است بتوانیم بخشی از اشکالات کارهایمان را برطرف کنیم.

نویسنده: نگار  پدرام

شانزدهم فروردین هشتاد و هشت

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131