درگذشت هموطنان عزیزمان در زلزله کرمانشاه را تسلیت می گوییم

نگاهی به وضعیت برگزارکننده‌های کنسرت در کشور

نوشته شده توسط persianartmusic. ارسال در مقالات

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

نگاهی به وضعیت برگزارکننده‌های کنسرت در کشور

موسیقی هنری ایران: کنندگان موسیقی در مواجه با سالن‌های خالی از تماشاگر دودمان خود را به باد می‌دهند و عطای اجرای کنسرت را به لقایش می‌بخشند تا شاید با راه‌اندازی یک سوپرمارکت، گذران زندگی را برای خود آسانتر کنند. ایلنا: بسیاری بر این اعتقاد دارند؛ زمانی که قیمت بلیت‌های کنسرت تا ۵۰ هزار تومان هم می‌رسد، تهیه‌کننده بیشترین نفع اقتصادی را می‌برد اما وضعیت تهیه‌کننده‌های موسیقی به یک تیغ دولبه می‌ماند. بعضی مواقع استقبال چنان زیاد می‌شود که بلیت‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن به فروش می‌رسد و در بعضی مواقع؛ سالن‌ها خالی از تماشاگر است و دودمان تهیه‌کننده موسیقی به باد می‌رود و در این شرایط برگزارکنندگان کنسرت عطای برگزاری کنسرت را به لقایش می‌بخشند و راه‌اندازی یک سوپرمارکت را به راه‌اندازی موسسه برگزاری کنسرت ترجیح می‌هند!

*سیاست‌های غلط و دیگر هیچ
مجید طوسی با این ادعا که تاکنون ۴۸۰ کنسرت برگزار کرده است؛ انگشت را به سمت سرمایه‌گذاران کنسرت نشانه می‌رود و می‌گوید: هم‌اکنون سرمایه‌گذاران درک درستی از جایگاه خواننده و موقعیت آنها در اجتماع ندارند و با یک جمع و تفریق سرانگشتی انتظار دارند به سودهای کلان دست پیدا کنند. اما محاسبات آنها به دلیل ناآگاهی به هم می‌خورد و نتیجه برعکس می‌دهد.
طوسی می‌افزاید: بسیاری از خواننده‌ها؛ قابلیت پرکردن سالن چهار هزار نفری وزارت کشور را دارند اما بعضی در حد سالن اریکه ایرانیان می‌توانند مخاطب داشته باشند.
مدیر شرکت سلفانت، از سیاست‌های دفتر موسیقی وزارت ارشاد که به ضرر تهیه‌کننده موسیقی است، انتقاد می‌کند.
وی، مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می‌کند را این‌گونه برمی‌شمارد: هم‌اکنون به گروه‌های پاپ بیشتر از سه سانس در تهران مجوز داده نمی‌شود. شهرستان‌ها اما وضعیت به مراتب بدتری دارند. مسئولان دولتی برای برگزاری کنسرت‌های پاپ در این نقاط، به سالن‌های بالای هزار نفر مجوز برگزاری نمی‌دهند.
وی، ‌توان اقتصاد مردم را در بی‌استقبالی از کنسرت‌ها و موسیقی بی‌تاثیر نمی‌داند اظهار می‌دارد: در کنسرت‌ها؛ بلیت‌های با قیمت ۱۰ و ۲۰ هزارتومانی به فروش می‌رسد اما بلیت‌های ۴۰ و ۵۰ هزار تومانی به سختی به فروش می‌رسد؛ در این راستا اگر تهیه‌کننده بخواهد هزینه‌های برگزاری را دربیاورد؛ باید تعداد سانس‌ها را بالاتر ببرد و قیمت بلیت‌ را پایین بیاورد که متاسفانه با سیاست‌های دفتر موسیقی هم نمی‌توان کاری کرد.

*مردم را مواخذه نکینم!
علی شجاعی به‌عنوان مدیر موسسه گلچین آوای شرق، با صراحت از استقبال مردم دفاع می‌کند و می‌گوید: مردم کشور ما حتی در این وضعیت بد اقتصادی؛ استقبال‌های خود را نشان‌ داده‌اند.
شجاعی با تاکید بر این موضوع که نمی‌توان مردم را مواخذه کرد، خاطرنشان می‌کند: تهیه‌کننده کنسرت برای برگزار کردن یک کنسرت باید به پارامترهای زیاد توجه کند که ازمیان آنها می‌توان به بستری‌سازی، زمان، مکان کنسرت، بازارسنجی، زمان فروش بلیت، چگونگی تبلیغات و تحلیل اطلاعات مربوط به تراکم برنامه‌های موسیقی اشاره کرد.
مدیر موسسه گلچین آوای شرق می‌گوید: برگزاری کنسرت؛ عشق می‌خواهد و به یقین کار در عرصه موسیقی با تجارت آهن فرق دارد.
وی می‌گوید: ضربان قلب برگزارکننده باید با هیجان مثبت و منفی مخاطب کم و زیاد شود و از خوشحالی و بی‌تفاوتی مخاطب بعداز پایان برنامه درس بگیرد.
به‌اعتقاد شجاعی، مردم زمانی‌که موسیقی خوب گوش می‌کنند و خدمات خوبی به آنها ارائه می‌شود، از اینکه قیمت بالا برای بلیت پرداخت کرده‌اند، ناراحت نیستند و برای کنسرت‌های بعدی علاقه‌مند‌تر می‌شوند.
وی، سخنان خود را با این جمله پایان می‌دهد که اگر موزیک دوست نداشته باشد نمی‌تواند به مردم و علاقه‌مندی‌های آنها نیز توجه کند.

*تعداد سانس‌های موسیقی را مردم تعیین می‌کنند نه مدیران
در ادامه؛ حسین توتونچیان به‌عنوان مدیرعامل موسسه ققنوس از قوانینی که به تازگی در حوزه اجرای موسیقی مصوب شده است؛ گله کرده و می‌گوید: طبق دستورالعمل جدید وزارت ارشاد؛ مجوز اجرا در شهرستان برای سالن‌های زیر هزار نفر و تنها دو سانس اجرا؛ داده می‌شود که پایه و اساس این قانون توجیه خاصی ندارد.
توتونچیان، این قانون را «تحمیلی» ارزیابی کرده و آن را به نوعی محکوم کردن برگزارکننده‌های کنسرت به تعداد اجرای محدود می‌داند.
وی در ادامه گفته‌های خود صرفنظر از هزینه‌های برگزاری یک کنسرت مانند دستمزد خواننده و گروه، نور و صدا، رفت و آمد هواپیما و اقامت در هتل پنج ستاره... از هزینه‌ای غیرمعمولی سخن گفت که کمتر رسانه‌ای شده است و آن هم اخذ غیرقانونی وجه نقد از شرکت‌های برگزارکننده موسیقی توسط انجمن موسیقی و برخی اشخاص که به تازگی شهرداری هم به این لیست اضافه شده است (حدود ۱۰%الی ۲۰% از کل مبلغ فروش) سخن می‌گوید. رقم دریافتی انجمن موسیقی برای یک سالن هزار نفری که قیمت بلیت آن ۲۰ هزار تومان است؛ حداقل دو میلیون تومان است.
وی می‌گوید: این هزینه‌ها را برای شهرستان‌های کرج، گرگان و اراک پرداخت کرده‌ام و مستندات قانونی آن راهم دراختیار دارم.
به‌گفته توتونچیان، بالا رفتن هزینه‌های برگزاری کنسرت منجر می‌شود که فشار مستقیم آن به مخاطبان وارد شود این درحالی است که شعار دولت؛ مبارزه با فقر فرهنگی است و عامه مردم می‌بایست با حمایت دولت، از فضاهای موسیقایی موجود را با هزینه پایین استفاده کنند تا موسیقی لس‌آنجلسی در جامعه ترویج نشود.
مدیرعامل موسسه ققنوس، سیاست‌های دفتر موسیقی وزارت ارشاد درخصوص تعداد اجراها و ظرفیت سالن‌ها را به نوعی محدود کردن هنر موسیقی به طور غیرمستقیم ارزیابی می‌کند.
وی به طور خاص درباره کنسرت‌های تهران می‌گوید: تعداد سانس‌های موسیقی را باید مردم تعیین کنند و نه مسوولان ! مردم با استقبال کردن و استقبال نکردن خود می‌توانند تعداد سانس‌های یک کنسرت را کم و زیاد کنند.
وی می‌افزاید: هزینه‌های اجرای کنسرت در شهر تهران مانند هزینه خام تبلیغات در صفحه آخر روزنامه... هر روز به مبلغ ۲۱٫۶۰۰٫۰۰۰ ریال، پورتابل هر ده روز .۳٫۵۰۰٫۰۰۰ هزار ریال و برای یک ماه بیلبورد سه تا ۱۸ میلیون تومان و... است که به دیگر هزینه‌های معمول دیگر اضافه می‌شود.
این برگزار‌کننده کنسرت خواستار تخفیف ویژه شهرداری و مراکز و ارگان‌های دولتی برای سالن‌های کنسرت و حمایت ویژه فرماندهی بزرگ تهران برای هزینه اماکن دست‌کم برای کنسرت‌های سنتی شده و می‌گوید: سیاست وزارت ارشاد؛ حمایت از موسیقی سنتی است اما این حمایت باید در پایین آوردن قیمت‌های بلیت کنسرت توسط دیگر عوامل مانند شهرداری و مراکز و ارگان‌های دولتی هم نمایان شود تا مردم بتوانند از آن استفاده کنند چراکه کاهش قیمت بلیط منجر به تحقق شعار دولت مبنی بر حمایت از قشر متوسط وضعیف جامعه‏ در برخورداری از فضاهای فرهنگی و دوری از فاصله طبقات اجتماعی می‌شود.

*برخی رسانه‌ها بهره‌کشی می‌کنند
بابک چمن‌آرا به‌عنوان مدیر موسسه آوای خورشید که آخرین کنسرتی که برگزار کرده است به سال ۸۵ برمی‌گردد، می‌گوید: متاسفانه در این جامعه هیچ اتفاق فرهنگی، سوبسید ندارد و همه هزینه‌ها که شامل سالن، هزینه‌های سرسام‌آور تبلیغات، دستمزد نوازنده، خواننده و ... برعهده تهیه‌کننده است.
وی می‌افزاید: هم‌اکنون قیمت یک باکس تبلیغات در روزنامه... دو میلیون تومان است که درصورت فرهنگی بودن شرکت، این رقم شش درصد معادل ۱۲۰ هزار تومان، تخفیف می‌گیرد. همچنین تخفیف ۲۰ درصدی به‌دلیل نشر کالاهای فرهنگی دیگر به‌شرط نبودن اسپانسر به تهیه‌کننده کنسرت؛ اختصاص داده می‌شود.
چمن‌آرا خواستار همکاری معاونت مطبوعاتی ارشاد برای تبلیغ ارزان قیمت کالاهای فرهنگی می‌شود و اظهار می‌دارد: متاسفانه روزنامه... در نبود تیراژ بالای برای روزنامه‌های دیگر به بهره‌کشی روی آورده است.
گزارش از: آمن خادمی

بیستم تیر هشتاد و نه

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟

    آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟ برای اجرای یک دستگاه یا آواز، نخست باید به فواصل آن توجه کرد، که اگر مطابق با فواصل موجود در سازهای غیر ایرانی (سازهای با فواصل نیم پرده ای) باشند، می شود این دستگاه ها یا آوازها را با این سازها اجرا کرد. مثل دستگاه ماهور. ولی نکته ای مهم وجود دارد و آن اینکه دستگاه ها و آوازهای موسیقی ایرانی، هر کدام از گوشه هایی تشکیل شده اند که ممکن است مطابق با گوشه های ابتدایی دستگاه نباشند. مثلا در دستگاه ماهور، گوشه "دلکش" در ماهور آمده ولی از نظر فواصل مطابق دستگاه "شور" است، پس با اینکه در ماهور آمده ولی علامت های تغییر دهنده آن مانند دستگاه شور است. حال اگر ما بخواهیم ماهور را با سازی مثل گیتار اجرا کنیم، وقتی به گوشه دلکش می رسیم، باید فواصل شور را اجرا کنیم که در حالت طبیعی امکان پذیر نیست. در گذشته و زمانی که سازهای غیر ایرانی وارد ایران شدند، چند راهکار برای اجرای دستگاه های ایرانی در نظر گرفته شد. (به غیر از سازهای زهی مثل ویولن که مشکلی از نظر فواصل نداشت). یک راه این بود که سازی مثل…

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131