درگذشت هموطنان عزیزمان در زلزله کرمانشاه را تسلیت می گوییم

اردوان کامکار، موسیقی دانی از نوع دیگر

نوشته شده توسط persianartmusic. ارسال در مقالات

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

اردوان کامکار، موسیقی دانی از نوع دیگر

در سال هزار و سیصد و چهل و هفت، در سنندج به دنیا آمد. او از چهار سالگی ساز را آغاز کرد. در سنی که همبازیانش در کوچه های شهر به بازی مشغول بودند. پدرش حسن کامکار و در ادامه برادر بزرگش پشنگ، او را به سطحی از نوازندگی رساندند که توانست از توانایی های خودش آگاهی یابد. پشنگ ردیف ها را به او آموخت. اردوان از کودکی در گروه های موسیقی که توسط پدرش در فرهنگ و هنر تشکیل شده بود، به عنوان نوازنده سنتور شرکت داشت. محیط خانه نیز به شکلی جدی، از موسیقی لبریز بود و فضایی بی نظیر برای پرورش، رشد و شکوفایی فراهم آورده بود. علاقمندی، استعداد، وضعیت مناسب فیزیکی و... همگی دست به دست هم دادند تا اردوان بتواند رشد کند. در سال هزار و سیصد و پنجاه و نه به تهران آمد و فعالیتش را جدی تر کرد. با کمک دیگر برادرانش هوشنگ و ارسلان، درس های هارمونی، کنترپوان، و اصول آهنگسازی را فرا گرفت. سنتورش را به سطح خوبی از لحاظ تکنیکی رسانده بود و در زمینه نوازندگی، ردیف موسیقی، گروه نوازی، اصول و مبانی موسیقی و آهنگسازی هم به درجاتی نسبتا خوب رسیده بود. و در این زمان بود که توانست موسیقی زمانش، نوازندگی سنتور و جایگاه و خواسته خودش را محک بزند. بله فقط در این موقعیت است که می توان کاری کرد. کلمه موقعیت کلمه بسیار مناسبی است، چرا که شخص راهی سخت و دشوار را رفته و توان ذهنش آنقدر بالاست که سنجش، و نتیجه اش برایش قابل درک است. می تواند سطح خودش را در بین اطرافیانش بسنجد. اردوان قبل از سال شصت و چهار، یعنی زمانی که فقط هفده سال داشت، دریا را ساخت. در سال شصت و نه آن را اجرا و به فاصله ای کم آن را در تالار وحدت به روی سن برد. کاری که به گواه کسانی که نوازنده سنتور هستند، کاری بسیار جدی و با تکنیکی بالاست. اردوان گونه دیگری می نواخت و شاید به همین دلیل و مهمتر از آن به خاطر سنش، نسبت به او بی توجهی شد. شاید اگر اساتید آن زمان که سن و سالی داشتند، چنین کاری می کردند، سخت مورد توجه قرار می گرفت. به همراه گروه خانوادگی شان، دور دنیا را چرخید و تجربه اش را به حدی بالا برد که هم اکنون وقتی با کامکارها روی سن می رود، به چیزی جز آداب سن و احترام به بزرگتر، فکر نمی کند. چرا در مورد این گروه، موسیقی خودش می آید و نیازی به کشتی گرفتن با ساز نیست. موسیقی در کامکارها از زمانی که پرده سن کنار می رود آغاز می شود. در این گروه پشنگ نیز سنتور می نوازد. استادی که بنا به گفته بعضی نوازندگان، که البته سلیقه ایست، صدای مضراب و سازش، خوش صداترین است. او استاد اردوان نیز است. اگر گذرتان به کنسرت کامکارها افتاد، با کمی دقت، می بینید که سلسله مراتب به بهترین شکل رعایت می شود. برخلاف بعضی گروه ها که بر سر صدای میکروفن ها دعواست، در این جا جز احترام چیزی نمی بینید. تکنوازی اول، همیشه با قشنگ است، و پس از آن پشنگ و به ترتیب تا به اردوان. اردوان کامکار، نوازنده ای است که سازش خصوصیاتی منحصر به فرد دارد. در زمینه وسعت صدایی و استفاده از امکانات فیزیکی ساز، توانسته ساز را به حد خوبی برساند. آشنایی با اصول آهنگسازی وی را در ساختن قطعاتی اغلب کنترپوانتیک، کمک کرده و قطعاتی با ترکیب چند ملودی همزمان را پدید آورده که از لحاظ تکنیکی در سطحی بالا قرار دارند. اردوان در قطعاتش بسیار از فاصله استفاده می کند و آکوردهای شکسته را به وفور در کارهایش می توان شنید. تقسیم ملودی های قطعات و تقسیم آن ها در دو دست یکی دیگر از ویژگی های نوازندگی اش است، و یکی از مهمترین توانایی هایش، قدرت مساوی دستانش است که مضراب های چپ و راستش را یکدست کرده است. ذهن خلاق او، توانایی تکنیکی و در این زمان، اعتماد به نفس بالایش به او اجازه هر کاری را می دهد. اردوان هم اکنون هم مشغول ساختن و نواختن است و این کار برایش عادت شده و بهتر بگوییم، جزیی از زندگی اش شده است. تدریس می کند و کنسرت می دهد. اردوان کامکار به جایی رسیده که باید بیشتر از این ها مطرح شود. بر روی اردوان و موسیقی اش بیشتر دقت کنیم، او حرفی نو برای گفتن دارد.

رضا کلانتری

بیست و یکم دی ماه هشتاد و دو

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟

    آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟ برای اجرای یک دستگاه یا آواز، نخست باید به فواصل آن توجه کرد، که اگر مطابق با فواصل موجود در سازهای غیر ایرانی (سازهای با فواصل نیم پرده ای) باشند، می شود این دستگاه ها یا آوازها را با این سازها اجرا کرد. مثل دستگاه ماهور. ولی نکته ای مهم وجود دارد و آن اینکه دستگاه ها و آوازهای موسیقی ایرانی، هر کدام از گوشه هایی تشکیل شده اند که ممکن است مطابق با گوشه های ابتدایی دستگاه نباشند. مثلا در دستگاه ماهور، گوشه "دلکش" در ماهور آمده ولی از نظر فواصل مطابق دستگاه "شور" است، پس با اینکه در ماهور آمده ولی علامت های تغییر دهنده آن مانند دستگاه شور است. حال اگر ما بخواهیم ماهور را با سازی مثل گیتار اجرا کنیم، وقتی به گوشه دلکش می رسیم، باید فواصل شور را اجرا کنیم که در حالت طبیعی امکان پذیر نیست. در گذشته و زمانی که سازهای غیر ایرانی وارد ایران شدند، چند راهکار برای اجرای دستگاه های ایرانی در نظر گرفته شد. (به غیر از سازهای زهی مثل ویولن که مشکلی از نظر فواصل نداشت). یک راه این بود که سازی مثل…

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131