درگذشت هموطنان عزیزمان در زلزله کرمانشاه را تسلیت می گوییم

محمد صوفی به جای علی معلم در صدا و سیما

نوشته شده توسط persianartmusic. ارسال در مقالات

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

محمد صوفی به جای علی معلم در صدا و سیما

چند هفته پیش اتفاق افتاد. جابجایی در مدیریت مرکز موسیقی رادیو و تلویزیون ایران. علی معلم پس از سال ها، جایش را به محمد صوفی داد. در زمان مدیریت علی معلم، اتفاقات زیادی در موسیقی تلویزیون و رادیو رخ داد. انتقادهای بسیاری از وی شد. مقاله ای در روزنامه جام جم به همین مناسبت درج شده بود که برای شما می آوریم.

واحد مرکزی خبر، جام جم: به استاد علی معلم دامغانی باید خسته نباشید گفت. او که در دوران مدیریتش بر مرکز موسیقی صدا و سیما، رشد کمی و کیفی قابل ملاحظه ای را در موسیقی پاپ به وجود آورد، چند هفته پیش جایش را به محمد صوفی داد. به معلم خدا قوت می گوییم و برای صوفی نیز آرزوی موفقیت می کنیم.

مدتها بود برخی اصحاب موسیقی در مصاحبه های خود با خبرگزاری ها و نشریات مختلف از وضعیت موسیقی در صدا و سیما گله می کردند و مرکز موسیقی سازمان را مسوول تمام ناکامی های موسیقی ایران می دانستند. کانون تمامی این انتقادات نیز طبیعتا کسی نبود جز ریاست این مرکز یعنی استاد علی معلم دامغانی. این گلایه های بعضا مغرضانه تا آنجا پیش رفت که سخنگوی خانه موسیقی داریوش پیرنیاکان در ریشه یابی مشکلات موسیقی به صراحت گفت: زمانی که مرکز موسیقی را دست یک شاعر می دهند، نتیجه اش این می شود که آدمهای دست چهارم پنجم دور هم جمع شوند!. پیرنیاکان از جمله منتقدانی است که قبلا نیز در مصاحبه ای، تلویزیون را در حال تیشه زدن به ریشه موسیقی، دانسته و از اهالی موسیقی استمداد کرده بود که به طور جدی با این معضل برخورد کنند!. در این میان، بازخوانی برخی از صحبتهای صریح استاد معلم در چند گفتگوی پراکنده، می تواند پاسخگوی بسیاری از انتقادات و منتقدانی باشد که در این سالها مرکز موسیقی صدا و سیما را هدف گرفته بودند.

موسیقیدانان امروز توانایی قدما را ندارند

موسیقی ردیف پشتوانه شعر و زبان ماست و کسی مثل من که به زبان اهمیت می دهد، امکان ندارد نقش این موسیقی را نادیده بگیرد. اما این را هم نباید نادیده گرفت که نوازندگان موسیقی سنتی ما از حد نوازنده های عادی فراتر نیستند. در گذشته اگر اتفاقی در موسیقی رخ می داد، به این دلیل بود که عرصه های حضور موسیقیدان ها زیاد بود. به همین علت احساساتی نظیر تفکر، شادی یا غم در موسیقی دستگاهی و ردیف ما بخوبی نمایان می شد؛ و تاثیر این احساسات نیز بر خوانندگان حس می شد اما امروز وقتی که ما فقط یک نفر را در ایران داریم که موسیقی ردیف بداند و بخواند که همان آقای شجریان است چه توقعی می شود از دیگران داشت؟ درست است که نوآورانی مثل آقای ناظری هم هستند که شیوه های قدما را نمی پسندند و شیوه های نوین شان هم بسیار ارزشمند هستند، اما هنر این افراد فقط مخصوص خودشان است و روزی که از کار هنری دست بکشند، بلافاصله این نوع موسیقی هم تعطیل می شود. بقیه ای هم که وجود ندارند! یا آنقدر دیر به میدان آمده اند که صدایشان آن شفافیت لازم را ندارد و یا سن و سالی ازشان گذشته است.

رسانه با نیمه رسانه فرق دارد

مردم ما فرق بین رسانه و نیمه رسانه را نمی دانند. تلویزیون و رادیو رسانه های همگانی هستند و نمی توانند هر چیزی را که قشری از مردم می پسندند، پخش کنند. رسانه ای مانند صدا و سیما باید روشی در پیش بگیرد که رضایت نسبی در سطح جامعه ایجاد کند. چیزهایی که قشر خاصی از مردم از صدا و سیما توقع دارند، مناسب بخشهای نیمه رسانه است. نیمه رسانه یعنی نوارفروشی ها یا فروشگاه هایی که افراد می توانند نوارهای موسیقی و دیگر محصولات فرهنگی دلخواهشان را تهیه کنند. این قشر خاص باید درک کنند که مردم ناگریزند از رسانه همگانی استفاده کنند. ما برای احترام به انسان ها مجبور هستیم که کج دارو مریز حرکت کنیم و این طور موسیقی پخش کنیم.

شاید هوش و گوش جوانان یاری نمی کند

موسیقی ایرانی میراث ماست و نگاه داشتن این موسیقی هم در صدا و سیما وظیفه من است. اما بنده معتقدم که این نوع موسیقی در بین جوانان استقبال نمی شود. حالا من نمی دانم که هوششان یا گوششان یاری نمی کند اما کسی چه می داند شاید روزی این طبایع عوض شود و شاید یک رجوع به خود در بین جوانان رخ بدهد. ما خودمان را در همه حال مسوول می دانیم و ماموریتمان روشن است و تمام کوششمان اگر چه ممکن است به نظر نیاید بر این است که موسیقی خوب تامین کنیم.

شصت در صد برنامه های تلویزیونی موسیقی می خواهند

در تشکیلات سازمان صدا وسیما، مرکز موسیقی وظایف خاصی دارد که مهمترینش تولید است؛ یعنی باید برای چندین شبکه تلویزیونی و رادیویی، برنامه تامین کند. ما در اینجا به آثار بی کلام و باکلام و از همه نوع موسیقی نیاز داریم: موسیقی کودک، موسیقی محلی، موسیقی مارش، موسیقی ارکستری، موسیقی سنتی و از برنامه های تلویزیونی شصت درصدشان موسیقی می خواهند و چهل درصدشان نمی خواهند. حالا این شصت درصد موسیقی شامل تیتراژ و میان برنامه و موسیقی بین برنامه ها و آهنگ اول و آخر می شود و هزار و یک موسیقی دیگر. اگر ما بپذیریم که صدا و سیما شبانه روز در حال کار است، آن وقت می فهمیم که موسیقی برای همه برنامه های آن تامین شده است، چون هیچ وقت موسیقی کم نداشتیم.

بیست و هفتم شهریور هشتاد و سه

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟

    آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟ برای اجرای یک دستگاه یا آواز، نخست باید به فواصل آن توجه کرد، که اگر مطابق با فواصل موجود در سازهای غیر ایرانی (سازهای با فواصل نیم پرده ای) باشند، می شود این دستگاه ها یا آوازها را با این سازها اجرا کرد. مثل دستگاه ماهور. ولی نکته ای مهم وجود دارد و آن اینکه دستگاه ها و آوازهای موسیقی ایرانی، هر کدام از گوشه هایی تشکیل شده اند که ممکن است مطابق با گوشه های ابتدایی دستگاه نباشند. مثلا در دستگاه ماهور، گوشه "دلکش" در ماهور آمده ولی از نظر فواصل مطابق دستگاه "شور" است، پس با اینکه در ماهور آمده ولی علامت های تغییر دهنده آن مانند دستگاه شور است. حال اگر ما بخواهیم ماهور را با سازی مثل گیتار اجرا کنیم، وقتی به گوشه دلکش می رسیم، باید فواصل شور را اجرا کنیم که در حالت طبیعی امکان پذیر نیست. در گذشته و زمانی که سازهای غیر ایرانی وارد ایران شدند، چند راهکار برای اجرای دستگاه های ایرانی در نظر گرفته شد. (به غیر از سازهای زهی مثل ویولن که مشکلی از نظر فواصل نداشت). یک راه این بود که سازی مثل…

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131