یادداشت مختاباد به بهانه بیماری شجریان

نوشته شده توسط persianartmusic Posted in تازه ها بازدید: 519

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

یادداشت مختاباد به بهانه بیماری شجریان

یادداشت مختاباد به بهانه بیماری شجریان
یادداشت مختاباد به بهانه بیماری شجریان

سیدعبدالحسین مختاباد - آهنگ‌ساز، خواننده و عضو شورای شهر تهران - به بهانه بیماری استاد شجریان، یادداشتی منتشر کرد.

به گزارش ایسنا، در این یادداشت که روزنامه «شرق» آن را با عنوان «یادکردی از استاد» منتشر کرده است، می‌خوانیم: روزی که جان فدا کنمت باورت شود؛ دردا که جز به‌مرگ نسنجند قدر مرد!؟ پیام نوروزی استاد محمدرضا شجریان اندوهی عمیق را در جان و تنم برانگیخت؛ از یک‌سو از صحت و سلامت ایشان عمیقا شاد شدم و خداوند را شاکر و نیز دعایم را نثار وجود ذی‌وجودش کردم که بار خدایا «به‌ هیچ عارضه وجود نازک آن هنرمند عزیز دردمند مباد؛ آمین» اما ... از سویی نتوانستم تأسف و اندوهم را از دیدنش در آن‌سوی آب‌ها فرونشانم. از اینکه چرا هنرمندان، بزرگان، فرهیختگان، اندیشمندان و عالمان این مرز و بوم «پرگهر» همواره «در وطن خویش غریب‌اند!؟»

به‌راستی وقتی می‌گوییم «مرز پرگهر» چه چیزی در ذهن ما ایرانیان نقش می‌بندد؟ نعمات خدادادی نظیر چاه‌های نفت و معادن و جنگل‌ها و ... این نعمات طبیعی و الهی که در بسیاری از کشور‌ها و آن‌ هم با کم‌ و کیف بیشتری وجود دارند! پس فصل تمایز ایران و ایرانی عزیز در چیست و کجاست!؟ ... بله در تمدن و فرهنگ و اندیشه و هنر و تاریخ افتخارآمیزش. این افتخارات خوشبختانه دیگر نه ایرانی که بخشی از میراث عظیم بشری و جهانی‌اند. این میراث عظیم را والامقامانی خلق کردند که نامشان روشنی و گرمابخش و مایه مباهات حیات هنری و فرهنگی ایرانیان در سراسر کره زمین است؛ فردوسی، شیخ اشراق، حافظ، سعدی، مولانا، خیام، بوعلی‌سینا، فارابی، ملاصدرا، ملک‌الشعرای بهار، درویش‌خان، بنان، روح‌الله خالقی، امیرکبیر، علامه طباطبایی و ... .

خاک زرخیز ایران عزیز فرزندانی را در قرون متوالی در عرصه علم و اندیشه و هنر به بشریت تقدیم کرد که نماد و فخر بشر شده‌اند؛ و شگفت‌انگیز آنکه این بزرگان در بدترین شرایط ممکن «دست به‌کاری زدند که غصه سر آمد» و خوشبختانه با وجود برخی ناکامی‌ها و نامرادی‌ها و فشارها در گذر قر‌ن‌ها این قافله را سر ایستادن نبود و نیست و نخواهد بود ...

به‌ قول شاملو: «چندین هزار چشمه خورشید / در دلم / می‌جوشد از یقین؛/ احساس می‌کنم / در هر کنار و گوشه این شوره‌زار یأس/چندین هزار جنگل شاداب / ناگهان/ می‌جوشد از زمین» اما ... شوربختانه یک موضوع مشترک در احوال و روزگار این بزرگان می‌توان یافت و آن «غریبی در وطن خویش» است.

و علت؟

به تأسی از بزرگان که در این موضوع قلم‌ها راندند خلاصه بگویم؛ جابه‌جایی کارکرد دو کلمه در تاریخ زندگی بشر و به‌ویژه ما ایرانیان: میهمانان و میزبانان به بیانی: سیاست‌مداران و نخبگان.

بشریت بعد از رنسانس شاهد تحولی عظیم در روش و منش زندگی اجتماعی و سیاسی خود بود. شاید بزرگ‌ترین و عمیق‌ترین پیام رنسانس این بود: تا نشیند هر کسی اکنون به‌ جای خویشتن» از مونتسکیوی بزرگ تا روسو و ... رنج‌ها به ‌جان خریدند تا به «میهمانان» گوشزد کنند که اندازه نگهدارند. این قلم را سودای «مدیریت و نقد جهان» نیست! بلکه پرداختن به‌ خود است؛ چرا نخبگان، اندیشمندان و هنرمندان «این مرز پرگهر» ره به غریبستان می‌جویند!؟ چرا شوربختانه بالاترین درصد مهاجرت نخبگان را نصیب خود کرده‌ایم!؟ چرا سقف آسمان ایران عزیز در نظرشان کوتاه می‌آید!؟ چرا؟ مگر نه اینکه «همه» باور داریم که نخبگان میزبانان و سیاست‌مداران میهمانان تاریخند؟ همه ما از رنج‌های فردوسی و حافظ و بوعلی و ... در عصر خود می‌نالیم؛ اما فقط نظاره‌گر و حتی مشوق رنج‌ها و تضییقات عالمان و اندیشمندان معاصر خودیم!؟ چرا نباید ایران عزیز مرکز و مأخذ نزاع‌های اندیشمندان و خردمندان عصر خود باشد؟ چرا سکوت در دانشگاه‌های علوم انسانی و هنر ما دیده می‌شود؟ به‌ واقع ما را چه می‌شود؟ آیا جایز نیست لحظه‌ای درنگ، تردید و توجه!؟ جای تأسف و دریغ نیست هنوز برخی رسانه‌های پرگوی اما اندک‌بین و اندک‌خوان، ورود و خروج هنرمند، اندیشمند و عالمی به ایران (وطنش) را تخطئه و تهدید کرده و ابتدایی‌ترین حق شهروندی را که زیست در مام وطن است بر آنان روا نمی‌دارند!؟ دیگر به سراغ چاپ آثار، سخنرانی و اجرای کنسرت‌ها نمی‌روم که شوربختانه در این وادی گوی سبقت را از همه در برهم‌زدنشان ربوده‌ایم. به‌راستی چرا در فرهنگ لغت میهمانان اینقدر کلمه «نقد و پرسش» غریب و عجیب به ‌نظر می‌آید!؟

به امید آنکه «در این خاک، در این خاک، در این مزرعه پاک / به‌جز مهر به‌جز عشق، دگر بذر نکاریم.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131