گفت و گو

گفت و گو (1171)

گفت و گو با اساتید موسیقی، آهنگسازان، نوازندگان، خوانندگان، نویسندگان کتاب، مترجمان موسیقی ایران

طبقه بندي هاي فرزند

اظهار نظر وزیر ارشاد درباره اجرای جدید ارکستر سمفونیک تهران

وزیر ارشاد معتقد است، اجرای ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر جوانان جهان «نمایی از گفتگوی جهانی فراتر از زیست بوم زمانی، زبانی و جغرافیایی» است.

به گزارش ایسنا، سید عباس صالحی که در ابتدای تصدی‌گری‌اش بر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتقادهایی مبنی بر عدم حضور در رویدادهای موسیقایی مواجه شده بود، شب گذشته به تماشای اجرای مشترک ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر جوانان جهان نشست.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین در این‌ زمینه در حساب توئیتر خود نوشته است: «امشب با خانم و دخترم به ارکستر سمفونیک تهران و جوانان جهان در تالار وحدت رفتیم. با نغمه‌هایی از قطعات باخ تا باغ ایرانی، از قطعات ویوالدی تا کجایید ای شهیدان خدایی .نمایی از گفتگوی جهانی فراتر از زیست بوم زمانی، زبانی و جغرافیایی.»

صالحی مهرماه امسال در گفت‌وگویی با ایسنا در پاسخ به این پرسش که چرا پس از انتصابش تا به آن زمان در برنامه‌های موسیقایی حضور پیدا نکرده است، گفته بود: «با شروع ماه محرم برنامه موسیقایی برگزار نشده است. من یک ماه تا قبل از محرم فرصت داشتم و همانطور که پیش از این گفته بودم این یک ماه را برای بحث‌های برنامه‌ای، گفت‌وگوها و مشورت‌ها گذاشته بودم. من برای حضورهایی که جنبه رسمی داشتند، فرصت اندکی داشتم. طبعا فضای ماه محرم و صفر این شرایط را دارد که برنامه‌های موسیقایی در آن وجود ندارد. ان‌شالله بعد از محرم و صفر در برنامه‌های پیش رو از جمله جشنواره موسیقی فجر شرکت خواهم کرد.»

ادامه مطلب...

رهبر ارکستر سمفونیک تهران:

از بازگشت ارسلان کامکار خوشحالم/ اجرای رم برنامه مهمی بود

شهرداد روحانی درباره رهبری ارکستر در رم، حضور این ارکستر در جشنواره موسیقی فجر و بازگشت دوباره ارسلان کامکار به این ارکستر سخن گفت.

شهرداد روحانی ـ مدیر هنری و رهبر ثابت ارکستر سمفونیک تهران در گفت‌وگو با ایسنا درباره برنامه اخیر در رم اظهار کرد: اجرای اخیری که ما در کلیسای سانتا ماریا رم داشتیم، برنامه خیلی مهمی بود زیرا در مکانی خیلی قدیمی، مقدس و مناسب برگزار شد. در آنجا مرتب ارکسترها رفت و آمد دارند و برنامه مویسقایی اجرا می‌شود.این اجرا همراه با «ارکستر جوانان جهان» برگزار شد. این ارکستر از نوازندگانی با ملیت‌های مختلف تشکیل شده و  سعی شده پل فرهنگی بین ایران و کشورهای دیگر برقرار شود که اینکار انجام شده است.

روحانی گفت: در این برنامه آقای دامیانو جورانا (رهبر ایتالیایی) که مدیر هنری ارکستر جوانان جهان نیز هست، قطعاتی از باخ و ویوالدی را رهبری می‌کرد؛ در بخش آخر نیز من رهبری ارکستر را بر عهده داشتم که در این بخش قطعه «کجایید ای شهیدان»، اثر آقای هوشنگ کامکار را به همراهی گروه کر ارکستر سمفونیک تهران اجرا کردیم. در ادامه قطعات «باغ ایرانی» و «قطره های باران» هم نواخته شد که مورد استقبال قرار گرفت. به ویژه اینکه مهمانان غیرایرانی زیاد بودند و بعد از اجرای برنامه خیلی از آن تعریف می‌کردند.

او درباره این اجرا در تهران نیز اظهار کرد: در حال حاضر نیز نوازندگان ارکستر جوانان جهان که در رم اجرا کردند، در تهران هستند و قرار است 16 آذرماه این برنامه را تکرار کنیم. تفاوت دو اجرا در این است که در ایران تعدادی از نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران به این گروه اضافه خواهند شد و همینطور گروه کر بزرگتر شده است. همچنین یک قطعه اضافه تر نواخته می‌شود.

ر هبر ارکستر سمفونیک تهران معتقد است: این تبادل نظرهای فرهنگی می‌تواند برای شناساندن فرهنگ ایران موثر باشد و نشان دهد در این برهه چه اتفاقاتی در کشور ما رخ می‌دهد و نوازندگان ما در چه سطحی هستند.

او درباره تعاملات فرهنگی با دیگر کشورها نیز بیان کرد: کاری که الان انجام می‌شود ساده نیست و به برنامه‌ریزی درازمدت احتیاج دارد. اینکه رهبر مهمی مانند ریکاردو موتی به ایران آمد و ارکستر سمفونیک تهران را رهبری کرد در طول عمر این ارکستر اتفاقی نادر بود. موتی نظر مثبتی نسبت به ارکستر داشت. این موضوع نشان دهنده این است که سطح تکنیکی نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران بالاست و با همکاران اروپاییشان قابل قیاس هستند.

روحانی با بیان اینکه ما مشغول مذاکره برای این فعالیت‌ها هستیم، اضافه کرد: از طرفی ما با استادهایی که برای برگزاری مستر کلاس به تمام دنیا سفر می‌کنند در تماس هستیم و آنها در حال حاضر برای نوازندگان ما کلاس‌هایی برگزار می‌کنند. این اتفاق خوبی است که کمک می‌کنند نوازندگان با متدهای مختلف آشنا شوند وبه دانش و تجربه آنها اضافه شود.

رهبر ارکستر سمفونیک تهران درباره حضور این ارکستر در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر گفت: برنامه ارکستر سمفونیک تهران را از یک سال قبل به بنیاد رودکی ارائه کردم و با این حساب تاریخ‌هایی را برای برنامه روتین ارکستر در نظر گرفتیم. ممکن است تاریخ جشنواره با زمانی که ما از پیش برای اجرا در نظر گرفتیم همپوشانی داشته باشد. اما اینکه قرار است این اجرا بخشی از جشنواره باشد یا نه باید از بنیاد رودکی پرسش شود.

روحانی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به بازگشت دوباره ارسلان کامکار به عنوان کنسرت مایستر این ارکستر بیان کرد: آقای کامکار از نوازنده‌های بسیار توانای ما هستند که وقتی شنیدم قرار است با ارکستر سمفونیک تهران دوباره همکاری کند خیلی استقبال کردم و الان هم خیلی خوشحال هستم. طبیعتا فردی مانند او اگر علاقه داشته باشد با ارکستر همکاری کند من استقبال می‌کنم. همکاری ما و ارسلان کامکار ادامه خواهد داشت.

رهبر ارکستر سمفونیک تهران همچنین گفت: نوازندگان دیگری هم در حال اضافه شدن به بدنه ارکستر هستند؛ ارکستر سازمانی است که قرار است بهترین نوازندگان در آن حضور داشته باشند. ما آزمونی را در این زمینه برگزار و نوازندگانی را برای حضور در ارکستر انتخاب کردیم.

ادامه مطلب...

رهبر ارکستر ایتالیایی: از سخنرانی رئیس جمهور ایران شگفت‌زده شدم

رهبر ارکستر جوانان جهان که به ایران سفر کرده تا با ارکستر سمفونیک تهران اجرایی داشته باشد، سخنرانی رئیس جمهور اسلامی ایران را در کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی شگفت‌انگیز توصیف کرد و گفت که از شنیدن آن هیجان‌زده شده است.

به گزارش ایسنا، در پی امضای تفاهم‌نامه همکاری بین بنیاد فرهنگی هنری رودکی، دفتر امور موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،دانشگاه هنر تهران با دانشگاه ساپینزا رم و ارکستر جوانان ایتالیا، ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر جوانان جهان دو اجرا را در رم و تهران به روی صحنه می‌برند.

با سفر شهرداد روحانی، رهبر ارکستر سمفونیک تهران ، رازمیک اوحانیان رهبر گروه کر، یکی از نوازندگان و گروه کر ارکستر به ایتالیا، اجرای رم برگزار شد. حالا نوازندگان ارکستر جوانان جهان در این اجرا به همراه رهبر خود به تهران آمدند تا اجرای دوم را به روی صحنه ببرند.

دامیانا جورانا ـ رهبر ارکستر جوانان جهان ـ با اشاره به سخنرانی رئیس جمهور ایران در در سی و یکمین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی، گفت: امروز فرصتی پیش آمد تا سخنان رئیس جمهور ایران را بشنوم. او به نکته جالبی اشاره کرد و آن اتحاد و همبستگی بود. به نظر من اتحاد نه تنها میان کشورهای اسلامی بلکه در همه جای دنیا باید باشد. ما هر کمکی از دستمان بربیاید برای کمک و همبستگی انجام بدهیم و این آمادگی را داریم من خیلی از این سخنرانی هیجان زده شدم، جمله ای بود که رئیس جمهور شما به زیبایی به آن اشاره کرد؛ او گفت راه زندگی تمدن‌های مدرن وحدت و اتحاد است. ما نیز به دنبال آن هستیم.

رهبر ارکستر جوانان جهان درباره ارزیابی‌اش از ارکستر سمفونیک تهران گفت: در یک سال و نیمی که با ارکستر در ارتباط بودم باید بگویم سطح ارکستر خیلی بهتر شده و ارتباطاتی که بر مبنای همکاری ما و ارکستر سمفونیک تهران شکل گرفته، ارتباطاتی دلپذیر است.

او با اشاره به یکی از بندهای تفاهم‌نامه مبنی بر ساخت قطعات موسیقایی عرفانی که دارای بار ارزشی هستند اظهار کرد: قرار بر این شده که چهار آهنگساز ایرانی و چهار آهنگساز ایتالیایی انتخاب شوند. ما با دانشگاه هنر جلساتی داشتیم که قرار گذاشتیم که آنها روی قطعات ما و ما روی قطعات آنها کار کنیم. صحبت‌های اولیه انجام شده و پروژه بعدی انجام این کار است.

او درباره زمان اجرای این بند نیز گفت: ما در ابتدای 2018 شروع به انجام کارها می‌کنیم که بتوانیم زودتر آن را به نتیجه برسانیم.

این رهبر ارکستر ایتالیایی در پاسخ به این پرسش که آیا ایران ظرفیت اجرای اپرا را دارد و آیا او برای برگزاری اپرا در ایران برنامه‌ای دارد؟ بیان کرد: هنر ایران کاملا ظرفیت اپرا را دارد. ایتالیا در قرن 17 و 18 میلادی اپراهایی داشت که صرفا با حضور آقایان انجام می‌شد و مردهایی بودند که می‌توانستند به جای خانم‌ها بخوانند. با در نظر گرفتن تمام ملاحظات فرهنگی می‌شود قطعاتی را از آن دوره استخراج کرد و با کارگردانان بسیار خوبی که در ایران حضور دارند می‌توانیم ترکیبی میان موسیقی و نمایش انجام بدهیم که ترکیبی فوق‌العاده خواهد بود

ادامه مطلب...

علی مرادخانی در یک گفت‌وگوی اینترنتی مطرح کرد؛

هیچ ممنوع‌الفعالیتی در حوزه موسیقی نداریم/گرفتن مجوز اماکن برای کنسرت‌ها برعهده مدیران سالن‌هاست/اجرای کنسرت در دانشگاه‌ها ممنوع نیست

امروز هنرمند ممنوع‌الفعالیت نداریم مثلا آثار محمدرضا شجریان مجوز گرفته و بازهم می‌گیرد و ما امیدواریم حال ایشان خوب شود و برای اجرای زنده در خدمتتشان باشیم.

به گزارش خبرنگار ایلنا، علی مرادخانی (معاون هنری) شب گذشته با حضور در برنامه آهنگ طی سخنانی با اشاره به عملکرد خانه موسیقی و همچنین مخالفت برخی افراد با این خانه و انتخابات آن گفت: برخی دوستان منتقد معتقدند که خانه موسیقی درباره مسایل خود و همچنین انتخابات برگزار شده، پاسخگو نبوده است درحالیکه من معتقدم پاسخگو بوده و حتی خود ما درباره انتخابات نظارت لازم را انجام دادیم.

وی ادامه داد: باید دو طرف موافق و مخالف با هم صحبت و بحث کنند. البته ما به دنبال آن نیستیم که یک طرف کوتاه بیاید بلکه می‌خواهیم به یک معدل‌گیری در نظرات برسیم.

وی ادامه داد: ما در مسایلی همچون کارهای صنفی تجربه چندصدساله نداریم و امروز اگر به تاریخ تاسیس خانه موسیقی، خانه تئاتر و خانه سینما نگاه کنید، می‌بینید که یک تجربه چند ده ساله داریم. طبیعی‌ست که اختلاف‌نظر هم در مدیریت این خانه‌ها وجود داشته باشد اما با گفتگو می‌توان به این هدف مشترک رسید.

وی درباره جشنواره موسیقی فجر گفت: جشنواره موسیقی فجر سالها بود که اساسنامه مشخصی نداشت ولی ما با استفاده از عقل جمعی شروع به نگارش اساسنامه برای آن کرده‌ایم.

مرادخانی با تاکید بر اینکه از سال 69 در بخش مدیریت موسیقی حضور دارد، گفت: از ابتدا که من آمدم بیشترین چالش در حوزه موسیقی در بخش کنسرت‌ها و اجرای صحنه‌ای بود به همین دلیل ما آیین‌نامه برای اجراها نوشتیم و براساس آن آیین‌نامه رفتار کردیم. مساله دوم صدور مجوز درباره آثاری بود که باید منتشر شوند. ما برای این کار شوراهایی تشکیل دادیم و این شوراها به صورت تخصصی تصمیم‌گیری می‌کنند. در این شوراها افراد بزرگی از ابتدا حضور داشتند و حتی گاهی اوقات برخی آثار را به بیرون شورا ارجاع می‌دادیم تا درباره آنها تصمیم‌گیری کنند. مثلا یکی از اجراهایی کیوان کلهر با یک نوازنده هندی را که قرار بود منتشر شود به آقای درویشی برای نظر دادن ارجاع دادیم که ایشان هم آن را تایید کرد.

مرادخانی با اشاره به اینکه هنر موسیقی در کشور ما مباحثی دارد که با هنرهای دیگر متفاوت است، گفت: هنوز در نگاه بسیاری از بزرگان ما نظرات مثبتی درباره موسیقی وجود ندارد به همین دلیل ما باید در حوزه موسیقی با دقت رفتار کنیم و نظارت‌هایی انجام می‌دهیم که برای مراقبت از اهالی موسیقی است.

وی درباره صدور مجوزها برای کنسرت‌ها هم گفت: مجوز کنسرت‌ها را به لحاظ محتوایی ارشاد صادر می‌کند و اداره اماکن بحثی که درباره مجوز دارد بیشتر به سالن و موارد ترافیکی بازمی‌گردد لذا ما داریم مجوزها را به سمتی می‌بریم که از این به بعد مجوز اماکن را مدیران سالن‌ها بگیرند و دیگر ارتباطی به اهالی موسیقی نداشته باشد.

مرادخانی درباره لغو برنامه‌های موسیقی در اماکنی همچون دانشگاه‌ها نیز گفت: کنسرت از نظر ما یعنی برنامه‌هایی که در سالن به صورت عمومی اجرا می‌شود  و مردم برایش بلیت می‌خرند و اینکه در یک دستگاهی یا دانشگاهی اتفاقی می‌افتد و یک گروهی نمی‌تواند برنامه‌ای اجرا کند به مسوولان خود آن دانشگاه ارتباط دارد.

وی ادامه داد: اگر دانشجویی می‌خواهد رسما کنسرت بگذارد ما سالن در اختیارش می‌گذاریم. سالن رودکی هم برای همین امر درنظر گرفته شده است.

مرادخانی افزود: تاکید ما بر نظارت و اجرای درست قانون است و همه تلاش ما این است که اگر کاری مجوز گرفت از آن مجوز دفاع کنیم و کسی این مجوز را گرفت، بتواند از آن استفاده کند.

مرادخانی با اشاره به فعالیت مجدد موسیقی پاپ از سال 76 که همزمان با دوره مدیریت وی بود، گفت: در آن زمان فرهاد مهراد، مازیار و کورش یغمایی دوباره به دنیای موسیقی پاپ آمدند البته متاسفانه مازیار شب قبل از روزی که با من قرار ملاقات داشت سکته مغزی کرد.

وی ادامه داد: ما به این نتیجه رسیده‌ایم که در همه عرصه‌ها به همه ابعاد موسیقی در کشور نیاز داریم. در این میان گروهی موافق و گروهی مخالف موسیقی پاپ هستند ولی من معتقد بودم که هر جریانی شنونده خود را دارد و اینطور نیست که اگر افراد را از موسیقی پاپ محروم کنیم آنها بروند موسیقی مقامی گوش کنند. تحقیقات ما آن زمان نشان داد که میزان مصرف موسیقی در جامعه ما با میزان موسیقی‌هایی که مجوز می‌گیرند خیلی تفاوت دارد و بسیار پایین است.

مرادخانی با اشاره به این موضوع که موسیقی پاپ جایگاه خود را دارد و می‌توان روی آن کار کرد، گفت: ما سال 77 یک جشنواره برگزار کردیم به نام ستاره پاپ که افرادی چون قاسم افشار و علیرضا عصار نیز در آن حضور داشتند و کسانی مانند مسعود کیمیایی و ا حمدرضا احمدی نیز داور بودند و نتایج خوبی هم داشت.

وی با اشاره به بحث موسیقی زیرزمینی گفت: بخشی از مسایل در حوزه موسیقی همچون موسیقی زیرزمینی به مرور زمان حل می‌شود البته بسیاری از ایرادهایی که به این نوع موسیقی گرفته می‌شود مسایل حاشیه‌ای است نه متن موسیقی و بسیاری از افرادی که اصطلاحا به آنها می‌گویند موسیقی زیرزمینی کار خاصی نمی‌کنند بلکه آنها فقط اطلاع ندارند که برای فعالیت‌های خود باید مجوز بگیرند.

وی ادامه داد: بسیاری از افرادی که امروز آزادانه کار می‌کنند زمانی به صورت زیرزمینی فعالیت می‌کردند.

وی با اشاره به اینکه امروز هنرمند ممنوع‌الفعالیت نداریم، گفت: امروز کسی با آن عنوان که ممنوع‌الفعایت باشد، نداریم مثلا آثار محمدرضا شجریان مجوز گرفته و بازهم می‌گیرد و ما امیدواریم حال ایشان خوب شود و برای اجرای زنده در خدمتتشان باشیم.

مرادخانی با تاکید بر اینکه امروز در حوزه موسیقی چالش خاصی وجود ندارد، گفت: فقط در مورد موسیقی رپ یک نکاتی مطرح است و آن هم بیشتر بحث محتوایی‌ست نه شکل اجرای موسیقی.

وی ادامه داد: آنچه برای من مهم این است که هنرمندان با دیدن مدیران احساس آرامش کنند و تمام تلاشم این بوده که اگر هنرمندی مشکلی داشت آن را حل کنم زیرا هنرمند نقطه اتکاش به جایی است که آنجا کار می‌کند.

ادامه مطلب...

وزیر ارشاد در پاسخ به ایلنا:

درباره ادامه کار برخی خواننده‌ها و موزیسین‌ها منتظر نظر مراجع هستیم

برخی از اتفاقاتی که برای برخی از هنرمندان افتاده توسط پاره‌ای از مراجعی است که آن مراجع نقطه نظراتی را درخصوص این هنرمندان ابراز کرده‌اند.

سیدعباس صالحی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، در پاسخ به این سوال که برخی خواننده‌ها و موزیسین‌ها مانند حسین زمان، آریا آرام‌نژاد و هومن خلعتبری به شدت خواهان بازگشت به عرصه کار رسمی هستند. آنها در انتظار موضع رسمی وزارت ارشاد درباره بازگشت به کار خود هستند؛ پاسخ شما به آنها چیست؟ گفت: برخی از اتفاقاتی که برای برخی از هنرمندان افتاده توسط پاره‌ای از مراجعی است که آن مراجع نقطه نظراتی را درخصوص این هنرمندان ابراز کرده‌اند.

وی ادامه داد: تلاش ما این است که تجدیدنظر و تغییر دیدگاهی ازسوی این مراجع نسبت به کسانی که در حوزه هنر فعالیت داشته و دارند، صورت بگیرد و در این رابطه، ان‌شاالله ما گفت‌وگوهای متقابلی را ادامه می‌دهیم.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به این سوال که این گفتگوها تا چه اندازه امیدوارکننده است و تا کجا پیش رفته است؟ اظهار داشت: این گفتگوها حتما امیدوارکننده بوده است که ما تلاش می‌کنیم. 

ادامه مطلب...

سرپرست گروه سازهای ایرانی شاهو در گفت‌وگو با ایلنا:

۲۵۰ آمفی‌تئاتر در ارگان‌های دولتی بدون استفاده رها شده‌اند/هزینه سالن تمرین با کنسرت در بنیاد رودکی برابر است+فیلم

فعالیت گروه‌ها و ارکسترهای بزرگ که به طور خصوصی در ایران فعالیت می‌کنند با چالش‌های بسیار جدی روبرو است که باعث شده این ارکسترها به تعطیلی کشیده شوند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، یکی از این چالش‌های اساسی که عملا فعالیت ارکسترهای خصوصی را به نابودی کشانده؛ مسئله تامین مکان تمرین آنهاست. درحالیکه در اروپا و کشورهای توسعه یافته شهرداری‌ها و سازمان‌های مختلف ساعات خالی سالن‌هایشان را به تمرین گروه‌ها و ارکسترها اختصاص می‌دهند اما در ایران این ماجرا کاملا متفاوت است.

حامد صقیری ازجمله موزیسین‌هایی است که با راه‌اندازی «گروه بزرگ سازهای ایرانی شاهو» سال‌ها فعالیت مستمر در حوزه موسیقی سنتی و نواحی ایران داشت اما رسما از حدود دو سال قبل به دلیل چالش‌هایی که به آنها اشاره شد؛ ارکسترش با مشکلات جدی روبرو شده است. نمونه‌هایی مانند حامد صقیری در کشورمان بسیار زیادند.

با حامد صقیری پیرامون موضوعاتی چون «دلایل تعطیلی فعالیت گروه‌ها و ارکسترهای بزرگ خصوصی در ایران»، «چرایی محدود شدن بحث اسپانسر در موسیقی ایران به حوزه پاپ و موسیقی عامه‌پسند»، «تغییر نگاه مدیران عرصه موسیقی به سمت رویکرد کاسبکارانه»، «اجاره‌های بیش از 50 میلیون تومانی سالن‌های کنسرت برای هر شب اجرا»، «نقد سخنان منوچهر صهبایی در صداوسیما درباره ایده ساخت سازه‌هایی با دامنه‌های صوتی جدید در موسیقی ایران» و برخی مسائل دیگر گفتگو کرده‌ایم.

مهم‌ترین معضل گروه‌های بزرگ موسیقی نداشتن محل تمرین است

حامد صقیری (آهنگساز، نوازنده و سرپرست «گروه بزرگ سازهای ایرانی شاهو») در گفتگو با خبرنگار ایلنا، درباره‌ی کم‌کارشدن گروهش در سال‌های اخیر عنوان کرد: مباحث مالی و عدم حمایت اسپانسرها در موسیقی باعث این کم‌کاری‌ها بوده است. همیشه ایده داشته‌ایم و نگاه‌ها در ارکستر شاهو رو به جلو بوده است. سعی‌مان نیز بر این بوده که همواره کارهای خلاقانه و جدیدی انجام دهیم. آخرین آلبوم رسمی ما نیز در سال ۱۳۹۳ ضبط و در اواخر سال ۱۳۹۴ با عنوان «سلطانیه» منتشر شد. این ایده را داشتیم که در بناهای تاریخی با ارکستر سازهای ایرانی ضبط آثار موسیقی ایرانی انجام دهیم که ترکیب خوبی از موسیقی و معماری باشد. براساس تحقیقات و تجربیاتی که انجام دادم؛ این تجربه مناسب و خوبی بود. «سلطانیه» بزرگترین این اتفاقات و تجربیات بود. با تمام اعضای ارکستر شاهو که حدود ۶۰ نفر بودند به عمارت سلطانیه در زنجان رفتیم که این کار را به صورت زنده و همزمان با ۴۰ دوربین فول‌اچ‌دی تصویربرداری کردیم و موسیقی هم با صدابرداری سر صحنه ضبط شد. اواخر سال ۹۳ نیز کنسرت همین کار در برج میلاد برگزار شد. آلبومی که در سلطانیه ضبط شد نیز در سال ۹۴ راهی بازار شد. پس از آن نیز یکی دو تک‌آهنگِ دیگر در کاروانسراهایی که مربوط به اوایل دوره‌ی قاجاریه می‌شدند؛ اجرا و ضبط کردیم که بازتاب خوبی در شبکه‌های مجازی داشت.

حامد صقیری در ادامه درباره مهمترین مشکلاتی که بر سر راه ادامه حیات گروه‌های بزرگ موسیقی وجود دارد، گفت: مهم‌ترین مشکل و معضل گروه‌های بزرگ در ایران نداشتن محل تمرین است. همین موضوع بیش از یک سال و نیم در کار گروه ما وقفه ایجاد کرد. ما تا پیش از آن در تالار وحدت و تالار رودکی و برج آزادی و حدود دو سال و نیم تا سه سال نیز در برج میلاد تمرین می‌کردیم و در تمام این سال‌ها فضای مناسبی برای تمرین در اختیار ارکستر قرار داشت.

وی در ادامه افزود: در برج میلاد تا دوره‌ی مدیریت آقای فرزاد هوشیار پارسیان که نگاه حمایت‌گرانه‌ای در این زمینه داشتند؛ برای تمرین ارکستر شاهو می‌توانستیم جلسات‌مان را در این مجموعه برگزار کنیم ولی در پایان مدیریت قبلی در برج میلاد ما دچار مشکل شدیم. با تغییر مدیریت مانند بسیاری جاهای دیگر در کشورمان که معمولاً سلیقه‌ای عمل می‌شود در برج میلاد نیز سلیقه‌ای برخورد شد و دیگر مکانی برای تمرین ارکستر در اختیار ما قرار نگرفت.

این موزیسین همچنین عنوان کرد: در مجموعه بنیاد رودکی و تالار وحدت و تالار رودکی نیز که اصلاً رویکرد عوض شده است. وقتی من به این مجموعه مراجعه کردم؛ دیدم اصلاً جایی برای صحبت‌کردن باقی نگذاشته‌اند. یعنی مسئله‌ی استفاده از تالار رودکی برای تمرین گروه‌ها و ارکسترهای خصوصی ملغی شده است.

بنیاد رودکی همان هزینه سنگینی را که برای کنسرت دریافت می‌کند، برای تمرین نیز طلب می‌کند

صقیری درباره تغییر رویکرد مدیریت بنیاد رودکی از نگاه فرهنگی به نگاه تجاری نیز گفت: تا پیش از مدیریت آقای امیرنیا در بنیاد رودکی تقریبا به‌جز ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر ملی ایران هیچ گروه و ارکستری از تالار رودکی و یا تالار وحدت برای تمرین استفاده نمی‌کرد؛ اما من در آن زمان طرحی نوشتم و به آقای امیرنیا دادم تا از این فضا استفاده‌ی بیشتری شود که این مسئله در شورا مطرح شد و مورد موافقت قرار گرفت که درنهایت با ارکسترها و یا گروه‌هایی مانند ما قراردادِ اجاره‌ی سالیانه برای تمرین بستند. ما بابت هر هفته تمرین در تالار رودکی مبلغی را به بنیاد رودکی پرداخت می‌کردیم. با این کار هم در آمدزایی خوبی برای بنیاد رودکی به وجود آمد و هم کاری حمایتگرانه اتفاق افتاد.

وی در ادامه افزود: اما متأسفانه با روی کار آمدن حسین پارسایی در آن زمان کل این پروسه زیر سؤال رفت. این تجربه‌ی تلخ امکان دارد بارها و بارها برای هر کدام از ما که حداقل در زمینه‌ی موسیقی فعالیت می‌کنیم تکرار شود چون اصولاً مدیریت در کشور ما یک مسئله‌ی سلیقه‌ای محسوب می‌شود. به‌خصوص در زمینه‌ی فرهنگ و هنر و به‌طور ویژه این مدیریت سلیقه‌ای در موسیقی بسیار پررنگ‌تر است. وقتی بعد از چند سال باز هم به مجموعه‌ی بنیاد رودکی و تالار وحدت مراجعه کردم دیدم اصلاً جایی برای مطرح شدن اینگونه موضوعات وجود ندارد. این را بگویم که دوستان همان هزینه‌های سنگینی که برای اجاره‌ی سالن به منظور کنسرت رسمی دریافت می‌کنند را می‌خواستند برای تمرین هم دریافت کنند.

دفتر موسیقی تعهدی نسبت به گروه‌های موسیقی ندارد

۲۵۰ سالن آمفی‌تئاتر ارگان‌ها و سازمان‌ها بیشتر طول سال را بدون استفاده هستند

سرپرست «گروه بزرگ سازهای ایرانی شاهو» در مورد سایر تلاش‌هایی که برای تهیه مکان تمرین و رهایی از بن‌بست کاری انجام داده، عنوان کرد: دفتر موسیقی هم که تقریباً هیچ تعهدی نسبت به گروه‌های موسیقی به شکل رسمی ندارد. زمانی که در دوره‌ی ریاست آقای پیروز ارجمند در دفتر موسیقی برای هماهنگی سالن طبقه‌ی هفتم این مجموعه که به دفتر اختصاص داشت، مکاتبه کردیم به ما پاسخ دادند این سالن به بنیاد رودکی واگذار شده است. این سالن هم ظاهراً با نامه‌نگاری‌هایی فقط به افراد معدودی برای تمرین داده می‌شود.

وی افزود: وقتی تمام این راه‌ها به در بسته رسید، دست به دامان دوستانی شدم که در نهادهای مختلف می‌شناختم. مثلاً به دوستی که در سازمان حج و زیارت سمتی داشت و سالن آمفی تئاتری داشتند که شاید در بهترین شرایط در هر ماه یک همایش در آنجا برگزار می‌شد و بقیه‌ی سال بی‌استفاده بود مراجعه کردم. اما حتی اجازه تمرین در چنین سالن‌های کم استفاده‌ای را هم به ما ندادند. جالب است بدانید در تهران حدود ۲۵۰ سالن آمفی‌تئاتر وجود دارد که به ارگان‌ها و سازمان‌های مختلف تعلق دارد که بیشتر طول سال را بدون استفاده هستند؛ حتی برای اجاره‌ی بسیاری از اینها نیز پیگیری‌هایی انجام دادم که به جایی نرسیدم.

حامد صقیری در مورد امکان‌پذیر نبودن تمرین ارکسترها و گروه‌های بزرگ موسیقی در فضای منزل و یا مکان‌هایی با کاربری اداری گفت: تمرین گروه‌های موسیقی به‌خصوص یک ارکستر۶۰ نفره مانند «شاهو» با حجم صدایی که دارد موضوعی است که نمی‌شود با استفاده از فضای منزل یا محل کار آن را حل کرد. ضمن اینکه بحث آکوستیک نیز مسئله‌ای است که باعث می‌شود ارکسترها حتماً در سالن‌های آمفی‌تئاتر تمرین کنند. متأسفانه به همین دلایلی که به آنها اشاره کردم حدود یک سال و نیم در تمرینات گروه اختلال ایجاد شد. همین موضوع باعث شد که انسجام گروه نیز تحت تأثیر قرار بگیرد.

اسپانسر در موسیقی ایران به حوزه پاپ و موسیقی عامه‌پسند محدود می‌شود

هزینه یک شب کنسرت در برج میلاد بیش از 50 میلیون تومان است

صقیری با اشاره به مسئله اسپانسرینگ در موسیقی ایران گفت: در بحث اسپانسر نیز باید عنوان کنم که اصولاً اسپانسر در موسیقی یا معنا ندارد یا اینکه به موسیقی پاپ محدود می‌شود. اگر از موسیقی ایرانی هم حمایتی صورت بگیرد موسیقی‌هایی هستند که اسم‌شان ایرانی است اما بیشتر جنبه‌ی عامه‌پسند دارند.

وی در ادامه افزود: باید به این نکته نیز توجه داشت که کنسرت گروه بزرگی مانند «شاهو» هیچ توجیه اقتصادی ندارد. هزینه‌ی طراحی لباس برای هر اجرا، هزینه‌ی اجاره‌ی محل تمرین، هزینه‌ی تعمیر و نگهداری و پشتیبانی سازها، و هزینه‌های برگزاری جلسات تمرین و هزینه‌های دیگری هم وجود دارد؛ مثلاً هزینه‌ی اجاره‌ی برج میلاد برای کنسرت بیش از۵۰ میلیون تومان است؛ در آخرین کنسرتِ ما اجاره‌ی همین سالن بیش از ۴۰ میلیون تومان بود. تالار وحدت نیز از حالت قرارداد و درصدی کارکردن با گروه‌های موسیقی خارج شده است و رویکرد همه جا کاملاً تجاری شده و اصلاً هیچ نگاه فرهنگی در این گونه اماکنِ به‌ظاهر فرهنگی وجود ندارد. این در حالی است که گروه‌های موسیقی رشد اقتصادی نداشته‌اند؛ چون خروجی ندارند.

اجراها به موسیقی‌های بسیار ساده‌ای داده می‌شود که تمرین کمتری بخواهد

امکان برگزاری کنسرت گرفته شده است

این موزیسین همچنین عنوان کرد: شما حتی اگر با کیفیت‌ترین آلبوم را هم در کشورمان منتشر کنید در زمانی کمتر از یک ساعت در اینترنت کپی می‌شود، چراکه قانون کپی رایت در کشورمان وجود ندارد. پس یک گروه موسیقی از تولید محتوا در ایران هیچ عایدی نخواهد داشت. در عرصه‌ی کنسرت هم وقتی از هفت‌خوان دفتر موسیقی رد می‌شوید از اداره‌ی اماکن و پلیس امنیت نیز باید عبور کنیم و هزینه‌ای نیز به این ارگان‌ها پرداخت کنیم. هزینه‌ی تبلیغات و هزینه‌های جانبی و اجاره‌ی سالن را نیز باید به همه‌ی اینها اضافه کنید. در نهایت آنچه از بلیت‌فروشی باقی می‌ماند برای یک ارکستر ۶۰ نفره اصلاً توجیه اقتصادی ندارد. به همین دلیل است که اجراهای ما به سمت کوچک‌ترشدن گروه‌ها می‌رود؛ به سمت موسیقی‌های بسیار ساده‌ای می‌رود که تمرین کمتری بخواهد.

وی در ادامه افزود: ما چون چارچوب‌های باوری و فکری و ایدئولوژیک خودمان را در موسیقی نخواستیم تغییر دهیم و از آنها کوتاه بیاییم به همین دلیل نمی‌توانیم به یک اجرای دم‌دستی اکتفا کنیم. در واقع باید بگوییم در سال‌های اخیر امکان برگزاری کنسرت از ما گرفته شده است. یعنی اگر قرار باشد اجرایی با کیفیت پایین داشته باشیم امکان‌پذیر است اما در غیر این صورت کار بسیار مشکلی است.

 با تغییر هر مدیر، تیم اجرایی و روال و دیدگاه و همه چیز تغییر می‌کند

مدیریت موسیقی شاهد یک دور باطل و در حال تکرار است

این موزیسین همچنین عنوان کرد: ما در حال حاضر در یک استودیوی شخصی که اجاره‌ی بالایی نیز دارد مشغول تمرین هستیم. حمایت از گروه‌های موسیقی جزو وظایف متولی دولتی آن در بخش موسیقی محسوب می‌شود، منتهی وقتی آنها در اداره‌ی دو ارکستر دولتی مانده‌اند ما چه انتظاری می‌توانیم داشته باشیم. حتی به نظر می‌رسد با مشکلاتی که داشته‌ایم شاید اداره‌ی ارکستری مانند «شاهو» به نسبت ارکسترهای زیر نظر دولت بهتر بوده است و البته از این بابت خدا را شاکر هستیم. در پروسه‌های دولتی مدیریت موسیقی به دلیل اینکه با تغییر هر مدیر، کلاً تیم اجرایی و روال و دیدگاه و همه چیز تغییر می‌کند و ما همواره در موسیقی و مدیریت آن شاهد هستیم که یک دور باطل در حال تکرار است.

آقای صهبایی از ساخته شدن سازهای ایرانی در رنج‌های صوتی متفاوت بی‌خبر است

حامد صقیری ضمن اشاره به سخنان منوچهر صهبایی در یک برنامه تلویزیونی که چندی پیش درباره آغاز ساختن سازهای ایرانی جدید در رنج‌های صوتی متفاوت برای ارکستر ملی سخن گفته بود، عنوان کرد: من فکر می‌کنم ابتدا باید توضیحی داشته باشیم تا ببینیم تعریف «ارکستر ملی» درست است یا نه. می‌گویند «ارکستر موسیقی ملی» تبدیل به «ارکستر ملی» شده است؛ خود این موضوع مورد مناقشه قرار دارد. عنوان و ترکیب «ارکستر موسیقی ملی» صحیح است یا «ارکستر ملی»؟ توجیه آقایان برای انتخاب چنین عنوانی این است که می‌گویند این عنوان برای ارکستری انتخاب شده که موسیقی ملی اجرا می‌کند و اسمش «ارکستر موسیقی ملی» می‌شود. من به این موضوع نمی‌پردازم، اما موضوع مهم‌تری مطرح است و آن اینکه ارکستر موسیقی ملی یا «ارکستر ملی» هویتی دارد که بخشی از این هویت، به رپرتواری مربوط می‌شود که اجرا می‌کند و طبعا به افرادی چون رهبر ارکستر، نوازنده‌ها، آهنگسازان و خوانندگان. بخشی از هویت این ارکستر را نیز سازهای آن تشکیل می‌دهند. مجموع هویتی همه این‌ها، هویت ارکستری را تشکیل خواهد داد که عنوان ملی به آن اطلاق می‌شود.

سرپرست گروه «شاهو» در ادامه افزود: برای آقای صهبایی احترام قائل هستم و منکر جایگاه و تخصص ایشان در زمینه کاری خودشان نیستم؛ اما اظهارنظر در زمینه‌ای که در تخصص ایشان نیست آن هم در یک برنامه‌ی زنده‌ی فرهنگی هنری نکته‌ی قابل تأملی است. مجری برنامه، آقای رضا مهدوی، نیز از مسئولان سابق موسیقی و نوازنده و کارشناس این حوزه است. آقای صهبایی اظهارنظر جالبی کردند مبنی بر اینکه بد نیست عده‌ای بیایند با کمانچه مانند ویلن رفتار کنند و کمانچه‌ی یک و دو داشته باشیم. بعد هم کمانچه باس‌تری بیاید جای ویولا را بگیرد و کمانچه‌ی آلتو هم داشته باشیم. این نکته جالبی است که بعد از گذشته ده‌ها، آقای صهبایی کلاً از این موضوع اطلاعی ندارند که در این مملکت سال‌هاست چنین اتفاقی افتاده است.

وی همچنین عنوان کرد: یعنی هم در زمینه‌ی طراحی و ساخت سازها و هم در عرصه‌ی به‌کارگیری، این اتفاق افتاده است. استاد ابراهیم قنبری‌مهر پیش از انقلاب چنین سازهایی را طراحی کرده است. ایشان مثلاً تغییراتی را در ساز قیچک که یک ساز بومی و محلی محسوب می‌شود تغییراتی ایجاد کرده‌اند. در همان دوران برای قیچکِ بم طراحی‌ صورت گرفت که اصطلاحاً به آن قیچک باس گفته می‌شود؛ این ساز هم‌‌رجیستر ویلنسل است. حتی در محدوده‌ی دوبل‌باس نیز آقای قنبری‌مهر سازی را طراحی کرد و شاگردان‌شان آن را ساختند و من از نزدیک در جریان انجام این کار بودم. کمانچه در اندازه‌ی ویلنسل نیز به همین صورت طراحی و ساخته شده است. همه‌ی اینها نشان می‌دهد که آقای صهبایی از وضعیت موجود و گذشته، در این زمینه بی‌اطلاع هستند.

حامد صقیری همچنین ضمن اشاره به سابقه تشکیل ارکسترهای سازهای ایرانی نیز گفت: بزرگانی از موسیقی کشورمان ارکسترهای ایرانی داشتند و حتی خود استاد حسین دهلوی نیز سال‌ها قبل ارکستر سازهای مضرابی را تشکیل داد که البته اشکالاتی مثلاً در سونوریته و صدادهی نیز داشت ولی ایده‌ی بسیار جالبی بوده است. بنده و برخی دیگر از دوستان نیز به‌واسطه‌ی همین ایده‌ی جالب ترغیب شدیم چنین کاری را به سر انجام برسانیم.

اولین قیچک‌بم زیر نظر استاد قنبری‌مهر طراحی و ساخته شد

وی درباره تجربه‌اش در راه‌اندازی ارکستری از سازهای ایرانی و استفاده از سازهایی با دامنه‌های صوتی متفاوت عنوان کرد: حدود ۱۵ -۱۶ سال قبل وقتی چنین ایده‌هایی را در استاد قنبری‌مهر دیدم و همچنین تشویق‌هایی که بزرگانی چون استاد حسین دهلوی نسبت به تشکیل ارکستر بزرگ سازهای ایرانی داشتند بنده به تشکیل چنین ارکستری ترغیب و تشویق شدم. کار را شروع کردیم و اولین قیچکِ بم را از برادران محمدی که زیر نظر استاد قنبری‌مهر ساخته شده بود تهیه کردیم. بعد به‌وسیله‌ی دوستان دیگر کمانچه‌های دیگری را در همین رجیستر‌ طراحی کرده و ساختیم و آنها را وارد ارکستر کردیم. با همین سازها ساختار ارکستر شکل گرفت و دقیقا همان چیزی را که آقای صهبایی به عنوان ایده‌ی خودشان به عنوان یک آرزو مطرح کرده‌اند قبلاً اجرا شده است.

صقیری همچنین عنوان کرد: ما کمانچه‌ی یک، کمانچه‌ی دو، گروه کمانچه و قیچک‌های آلتو، گروه کمانچه و قیچک‌هایی که در محدوده‌ی صوتیِ ویلنسل هستند را به‌عنوان مجموعه سازهای زهی در ارکستر ایرانی به کار گرفتیم البته نه در حجم یک ارکستر سمفونیک؛ چراکه محدودیت‌های ما زیاد است؛ مثلاً تعداد نوازنده‌ی قابل برای این تعداد ساز نداشتیم و ساز استاندارد به این تعداد نیز نداشتیم. ما اگر می‌خواستیم دقیقاً مانند یک ارکستر سمفونیک، ویلن و ویولا و ویلنسل داشته باشیم، عدد قابل توجهی از نظر سخت افزاری و حتی اجرایی و نیروی انسانی می‌شد که امکانش وجود نداشت. ولی در حدّ بضاعت‌مان مثلاً در حد ارکستر مجلسی چنین کاری انجام داده‌ایم. یعنی با استفاده از سازهای آرشه‌ای و مضرابی و در مجموع به‌اندازه‌ی یک ارکستر بزرگ، گروه «شاهو»، این کار را انجام داده است. همچنین از سازهای موسیقی محلی‌مان نیز در کنار سازهای موسیقی سنتی و حتی سازهای ابداعی و سازهای احیایی (مانند ساز چنگ) در این ارکستر استفاده کردیم. با این آنسامبل و صدادهی کنسرت‌های زیادی برگزار کرده‌ایم و آلبوم‌های متعدد صوتی و تصویری ضبط شده است. بسیار برایم عجیب است که یک متخصص در برنامه‌ی رسانه‌ی ملی در این باره اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند و آقای صهبایی به عنوان آروز و یک ایده برای نگاهی به آینده آن را مطرح می‌کند.

این موزیسین درباره دلایل این بی‌اطلاعی از حرکت‌های جدید در فضای موسیقی ایران گفت: بخش عمده‌ای از این بی‌اطلاعی از چنین اتفاقاتی در زمینه‌ی موسیقی به فضای رکود و رخوت و بی‌تحرکی‌ مربوط می‌شود که در کل جامعه جریان پیدا کرده و این فضا در موسیقی بسیار شدیدتر دیده می‌شود و تلاشی نمی‌کنیم که بفهمیم چه خبر است. بخش دیگر این ماجرا نیز به ضعف اطلاع‌رسانی توسط کسانی است که کار اجرایی می‌کنند.

وی در ادامه افزود: وقتی که آقای رضا مهدوی مدیریت مرکز موسیقی حوزه‌ی هنری را داشت از نزدیک در جریان فعالیت‌های ما بود و شاید در زمان اجرای برنامه حضور ذهن نداشته است. اما به هر حال اینکه در حرفه‌ای‌ترین سطح موسیقی کشورمان فعالیت‌هایی صورت بگیرد و سایر اهالی موسیقی از آن خبر نداشته باشند ناامیدکننده است.

حامد صقیری همچنین عنوان کرد: «گروه بزرگ سازهای ایرانی شاهو» از سال 1377-78 فعالیتش را آغاز کرده و به مرور ساختار جدیدی را ایجاد کرده و ارائه داده؛ و تبدیل به ارکستر بزرگ سازهای ایرانی شده است. ایجاد این ژانر تا پیش از گروه «شاهو» اتفاق نیفتاده است. ما نمی‌توانیم بگوییم که تا پیش از گروه «شاهو» چنین ساختاری برای یک ارکستر ایرانی لحاظ شده است. تنها نمونه‌اش نیز ارکستر مضرابی استاد دهلوی بوده که فقط به سازهای مضرابی اختصاص داشته و تنها به آثار موسیقی دستگاهی‌ــ غالباً از ساخته‌های استاد صبا و استاد پایور‌ــ می‌پرداخته است. نمونه‌ی دیگر هم گروه استاد پایور بود که با تعداد محدودتری از سازها فعالیت می‌کرد و نوع موسیقی‌شان غالباً اونیسون (تک‌خطی) بود.

وی افزود: به جرأت می‌توانم بگویم نمونه قابل مثالی در اسناد ثبت‌شده پیدا نکرده‌ام که تا پیش از گروه «شاهو» ارکستری با این ساختار یعنی ارکستری با سازهای ایرانی و موسیقی پلی‌فونیک و هموفونیک و این نوع نگاه از موسیقی کاری انجام داده باشد. پیش از آن البته کارهای پلی‌فونیک توسط استادان مختلفی ساخته شده بود اما این کارها با حجم سازی کمتر نوشته شده بود.

این موزیسین درباره خروجی کار «گروه بزرگ سازهای ایرانی شاهو» عنوان کرد: اجرای کنسرت‌هایی در تالار وحدت، برج میلاد، تالار اندیشه و شرکت در فستیوال‌های مختلف و انتشار آلبوم‌های مختلف از جمله فعالیت‌ها و خروجی ما بوده است. در سال ۱۳۸۷ با همین ارکستر در تالار وحدت اجرایی روی صحنه بردیم که با امکانات همان موقع به صورت زنده، ضبط حرفه‌ای با صدای حرفه‌ای از آن صورت گرفت. حاصل این اجرا نیز با عنوان «شهان آسمانی» منتشر شد.

فیلم بخشی از اجرای «گروه بزرگ سازهای ایرانی شاهو» را از اینجا می‌توانید ببینید و بشنوید:

http://static0.ilna.ir/mediav2/XYnwJRVMGP6c/dmlkZW8tbWVkaXVtLm00dg,,/video+%2838%29.mp4

ادامه مطلب...

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131