نگاهی به اجرای گروه نوروز

  • %ب ظ، %12 %399 %1394 ساعت %12:%دی
  • منتشرشده در مقالات
  • خواندن 364 دفعه

نگاهی به اجرای گروه نوروز


از ماه ها قبل، پیش فروش بلیت های کنسرت گروه نوروز در تهران و توسط چند فروشگاه، فرهنگسرا و سایت ما آغاز شد. آنچه از این گروه در خاطر داریم، اجرای سال گذشته در فرهنگسرای نیاوران بود که البته فقط به مدت پنج روز اجرا شده بود. امسال، تعداد اجرا به بیست شب افزایش یافت که البته با تغییراتی که در مدیریت فرهنگسرای نیاوران بوجود آمده، پنج اجرای پایانی این گروه انجام نشد و کنسرت روز شنبه هجدهم اسفند به پایان رسید. با تغییراتی که در روزهای پایانی بهمن ماه در این گروه بوجود آمد، و با توجه به نزدیک بودن زمان اجراها، در روزهای نخستین، همانطور که فکر می شد ناهماهنگی خواننده، محسن کرامتی با گروه مشهود بود. آنچه در این مجال به طور خلاصه به آن اشاره می شود، بازگو کردن نکاتی است که به نظر رسید و در مورد این کنسرت بایستی گفته شود. در مورد فروش بلیط این کنسرت باید این نکته گفته شود که پیش فروش بلیط از ماه ها قبل هم می تواند عملی باشد، که این گروه با انجام این کار نشان داد، گروهی از دوستداران موسیقی در کشورمان وجود دارند که از شنوندگان ثابت کنسرت ها هستند و برای این عده، پیش فروش بهترین هدیه است. گروهی هم هستند که شاید برای نخستین بار به دیدن و شنیدن کنسرت به سالن ها می روند، و باید با کار روی این افراد و دادن آگاهی و در نهایت ایجاد علاقمندی در گسترش بیشتر موسیقی کشورمان تلاش کنیم. ترکیب سازهای گروه با ترکیبی که در سال گذشته وجود داشت تفاوت داشت و کمی از لحاظ صدادهی و همینطور ترکیب، تناسب بیشتری دیده می شد. نوازندگانی که انتخاب شده بودند هم از نوازندگان مسلط بودند. نوازندگان تار و همینطور تمبک و همینطور نوازندگان باس گروه از لحاظ تکنیکی در اندازه ای بودند که از پس قطعات نه چندان ساده از لحاظ اجرایی برآیند. تار تهماسبی با نوع خاص سونوریته آن، و در مقابل دو نوازنده دیگر تار که از لحاظ صدادهی در یک رده قرار می گیرند، ترکیبی متوازن را بوجود آوردند که صدای پر و قوی شنیده شود و برای زیر سازی و تکمیل آن از باس نیز استفاده شده بود که البته در یک مورد جای حرف داشت. در کنار هم قرار دادن تارباس و بربت با آنکه از لحاظ تمبر صدا با هم تفاوت دارند، کمی دور از ذهن می نمود. ولی با توجه به نوع بربتی که استفاده شده بود، و همینطور رجیستر انتخاب شده برای اجرا، می توان توجیه مناسبی برای در کنار هم قرار گرفتن این دو آورد. تارباس به خاطر تمبر صدایش که همیشه کمی بم تر از بربت می نماید، و همچنین ساز بربت که صدای مخصوصی را در گروه نوازی و در پس زمینه کار بوجود می آورد، باس را تحت پوششی مناسب قرار داده و هر چند صدابرداری سالن محل اجرا در حد بسیار پایینی بود، ولی با این حال می شد صدای نهایی را بدون احساس توخالی بودن و به نوعی معلق بودن شنید. این نکته نیز باید تذکر داده شود که اجرای قسمت باس کار با ساز مورد اجرا، به ظرافت سازهای با رجیستر سازهای معمولی، ( تنور و آلتو) نیست و به عنوان مثال معمولا اجرای تکنیک ریز با تارباس و زیر صدای گروه حتی می تواند به کار لطمه بزند. نوازنده تارباس گروه، از لحاظ تکنیکی در حدی بود که قطعات را به خوبی اجرا می کرد، این نکته را می شد در مجموع کار بررسی کرد. اجرای هماهنگ گروه نشان دهنده اجرای دقیق قطعات توسط نوازندگان است. ولی همیشه آنچه بیشتر شنیده می شود و مورد توجه قرار می گیرد صدای سازهایی است که رو قرار دارند. شاید اگر نوازنده تارباس مضراب قوی تری می زد، از لحاظ ظاهری جلوه بهتری داشت، ولی به همان نسبت به کار خدشه وارد می شد. آنچه در مورد قطعات و تصنیف های اجرا شده باید گفته شود، اینست که آنچه در سال گذشته از این گروه شنیده شد به مراتب هم از لحاظ اجرا و هم از لحاظ تصنیف ها و قطعات برتری داشت. این توصیف کاملا شخصی بوده و نظر نویسنده را می رساند که ممکن است از طرف دوستانی دیگر رد شود. محسن کرامتی با نوع و همینطور وسعت صدایش با دید کاملا سلیقه ای مورد قضاوت قرار می گیرد که شاید برای یک خواننده نکته مثبت باشد و به همان نسبت منفی. آنچه گوش ما به آن عادت کرده شنیدن نوع خاصی از صداست که از لحاظ وسعت در محدوده تنور قرار می گیرد. کرامتی هم با همین محدوده و کمی تجاوز به محدوده آلتو، به خاطر رنگ صدایش، با صدای به اصطلاح زیر شناخته می شود. شاید گفته شود که صدای ایشان همسان صدای خانم هاست که باید عرض شود، صدای مردان در هر صورت یک رنج از صدای خانم ها بم تر است و آنچه باعث اشتباه می شود، رنگ و تمبر صداست که در خانم ها به سوی صدای زیر و در آقایان به سوی صدای بم گرایش دارد. همخوان گروه نیز از این قاعده مستثنا نبود. همسان شنیده شدن صدای این دواز لحاظ زیر و بمی، شاید نوعی هم اکتاو بودن را به گوش می رساند، ولی از لحاظ فیزیک صوت، در دو محدوده کاملا جدا قرار داشتند. البته این مورد را می توان به این شکل عنوان کرد که برای از بین رفتن این فضا بهتر بود صدای همخوان در محدوده ای زیرتر ( سوپرانو) انتخاب می شد یا از دو همخوان با همین رنج صدا استفاده می شد که از لحاظ اکوستیکی حجمی یکسان از ترکیب دو صدا به گوش برسد. مثل استفاده از دو ویولن در کنار یک ویولن آلتو. در مورد قطعات اجرا شده در دونوازی ها، باید هماهنگی نوازندگان تار را متذکر شد. آنچه اجرا شد از لحاظ تکنیکی در سطح خوبی بود ولی اگر انصاف داشته باشیم باید قبول کنیم که همسطح اجرا نبودند. به نظر نویسنده این مطالب، فقط خوب اجرا شدند و از لحاظ ساخت ضعیف بودند. تک نوازی ها هم در سطحی بسیار ابتدایی، و شاید عجیب! بودند. پرده گردانی ابتدای کار یکی از نوازندگان تار و اصرار در اجرای آن در شب های بعد، نوعی شبهه بوجود می آورد که تعریف پرده گردانی چیست و مهمتر اینکه اجرای آن باید به چه شکل باشد. اگر قرار بر این بود که اینگونه انجام شود، بهتر بود بدون در نظر گرفتن آنچه قبل اجرا شده بود، فقط به آواز بعدی اشاره می کرد. ظاهرا قرار بر این بود که از ماهور به دشتی در مایه می، پرده گردانی شود. اگر بدون اشاره به ماهور، دشتی نواخته می شد، شاید حس بدی که پس از شنیدن ناگهانی نت سی کرن در سالن بوجود آمد، را نداشت. و دیگر نوازنده تار نیز در تکنوازی ها صدای سازش تفکیک نشده و به اصطلاح شلوغ به گوش می رسید. آنچه اجرا می شد در سطح خوب ولی نوع اجرا به حدی مخشوش بود که از ارزش مطلب اجرا شده کم می کرد. سلوی تار ارشد تهماسبی نیز در حد انتظار نبود. کسانی که در سالن حضور داشتند، از همه قشر بودند. ولی فکر نمی کنم لازم باشد برای درک مطالب اجرا شده برای همه، از سطح آن بکاهیم. انتظار از ایشان فکر نمی کنم انتظار نابجایی باشد. و در نهایت، سالن که اصلا مناسب برگزاری کنسرت نبود و همچنین صدابرداری که با آن باندهایی که در جلوی سن قرار داده شده بود، بیشتر در برگشت صدا کاربرد داشتند. و با توجه به اکوستیک سالن جای تعجب از استفاده از این سیستم پخش و مهمتر از آن اجرای کنسرت در این سالن است. و خلاصه کلام؛ آنچه از این گروه اجرا شد، نسبت به اجرای سال گذشته ضعیف تر ولی به نسبت بسیاری از کنسرت هایی که این چند ساله در سالن های مختلف اجرا می شوند، در حدی بالاتر بود.

بیست و پنجم اسفند ماه هشتاد.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131