درگذشت هموطنان عزیزمان در زلزله کرمانشاه را تسلیت می گوییم

اشتغال زایی کاذب در حوالی «سی» و فرصت هایی که از دست رفت

  • دوشنبه, 20 شهریور 1396 ساعت 23:53
  • منتشرشده در مقالات
  • خواندن 139 دفعه
اشتغال زایی کاذب در حوالی «سی» و فرصت هایی که از دست رفت اشتغال زایی کاذب در حوالی «سی» و فرصت هایی که از دست رفت

اشتغال‌زایی کاذب در حوالی «سی» و فرصت‌هایی که از دست رفت

بسیاری از مغازه‌دارها، راننده‌ها و موتورسوارها در محدوده میدان تجریش می‌دانند که این روزها کنسرتی در سعدآباد برگزار می‌شود. اگر آدرس ورودی زعفرانیه‌ی سعدآباد را بپرسید، نگاهی به سر و وضع‌تان می‌کنند و می‌گویند: به کنسرت همایون شجریان می‌روید؟

به گزارش ایسنا، رانندگان تاکسی و موتورسوارها از میدان تجریش داد می‌زنند: «کنسرت، دربست» کمی بالاتر که بروید، در کوچه و پس‌کوچه‌ها، جوانانی در حال فروختن آب معدنی هستند و تاکید می‌کنند که داخل کاخ سعدآباد آب پیدا نمی‌شود. از ظرف‌های بزرگی که قالب‌های یخ داخل‌شان، آب شده‌ هم پیداست که فروش خوبی داشته‌اند.

همین‌طور که راه ادامه دارد، اشتغال‌زایی‌های کاذب هم ادامه دارد؛ یک وانتی جلوی درِ کاخ پارک کرده و قهوه، نسکافه، چای، آب معدنی و ... می‌فروشد.

اما در کنار معرکه‌گیری فروشندگان خوراکی، هنرمندان خیابانی هم مشغول هستند؛ برخی از آن‌ها قطعاتی از همایون شجریان - خواننده - را اجرا می‌کنند و خیلی هم دوست ندارند، کسی از آن‌ها فیلم بگیرد.

اما برخلاف گفته فروشندگان بیرون کاخ سعدآباد، غرفه‌های فروش قهوه، آب معدنی و ساندویچ در داخل برقرار هستند و هر لیوان قهوه و نوشیدنی گرم را به قیمت کافه‌ها عرضه می‌کنند؛ اما با این وجود، بازار گرمی دارند و از یخچال‌های‌ نیمه‌خالی‌شان پیداست که فروش خوبی هم داشته‌اند. به‌جز غرفه‌های تعبیه‌شده، کافه‌ای هم که در کاخ است، جایی برای نشستن ندارد.

یک جا شمعی سنگی ۱۲۰ هزار تومان!

در میان غرفه‌های متعددی که برای فروش محصولات، پیش از آغاز «پروژه سی» در فضای کاخ برپا شده‌اند، در گوشه‌ای محصولات دکوری عرضه می‌شوند، مثلا یک جا شمعی سنگی ۱۲۰ هزار تومان قیمت‌گذاری شده است.

این بازار در حالی داغ است که فروشگاه صنایع دستی کاخ سعدآباد بسته است! در شرایطی که عرضه محصولات صنایع دستی در این فروشگاه می‌توانست به سود صنایع دستی که بزرگترین مشکلش فروش است، تمام شود. همچنین خریدن یک صنایع دستی کوچک برای مخاطبی که به کنسرت «سی» آمده بود، می‌توانست خاطره‌ساز شود.

ساعت ۲۲ است و جمعیتی که گفته می‌شود هر شب حدود سه تا چهار هزار نفر هستند، در باغ داخل کاخ سعدآباد قدم می‌زنند. مسوولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، از این فرصت هم می‌توانستند استفاده کنند و درهای برخی از کاخ را برای علاقه‌مندان باز کنند تا پیش از آغاز کنسرت، از این مجموعه فرهنگی - تاریخی دیدن کنند.

شلوغی فضای داخل کاخ فقط به اطراف غرفه‌های فروش خوراکی مربوط نیست، صف دستشویی‌ها نیز طولانی است. البته کم بودن تعداد سرویس‌های بهداشتی همواره یکی از مشکلات بزرگ حوزه گردشگری در ایران بوده است.

با اعلام شروع اجرا، مردم روی صندلی‌ها مستقر می‌شوند. مخاطبانی که قدرت خریدن بلیت‌ ردیف‌های وسط و آخر را داشته‌اند، حرکت بازیگران را به وسیله نور و به اندازه یک نقطه می‌بینند. یکی از مخاطبان می‌گوید: «چرا برای چنین اجرایی این همه صندلی چیده‌اند که نتوان آن را به خوبی دید؟» سرش را کمی می‌چرخاند و ادامه این کنسرت - نمایش را از مانیتورهای نصب‌شده روی داربست‌ها دنبال می‌کند.

برو این حرف‌ها را به بزرگترت بزن

یک ربع از شروع برنامه گذشته است و برخی مخاطبان همچنان به‌دنبال پیدا کردن جا هستند. این رفت‌وآمدها آنقدر ادامه پیدا می‌کند که یکی از تماشاگران به صدا درمی‌آید و به کسی که مسوول هدایت مردم است، می‌گوید: «مگر کنسرت شروع نشده؟ پس چرا آن‌هایی را که دیر آمده‌اند می‌پذیرید؟» جوانی که در حال کمک به تماشاگران تازه‌وارد است، سعی می‌کند با سرعت بیشتری آن‌ها را تا صندلی‌ها هدایت کند و پاسخ می‌دهد: «به ما اجازه داده‌اند تا ساعت ۲۳ حق ورود بدهیم» (این در حالی است که ساعت شروع کنسرت در بلیت‌ها ۲۱:۳۰ اعلام شده است). تماشاگری که عصبانی شده است، ادامه می‌دهد: «اگر آن‌ها را به داخل راه ندهید، دفعه بعد یاد می‌گیرند که باید به حق خودشان و دیگران احترام بگذارند و در کنسرت‌ها سر ساعت حاضر شوند. گناه من که سر ساعت آمده‌ام و حالا با این رفت‌وآمدها نمی‌توانم اجرا را ببینم، چیست؟ برو و این حرف‌ها را به بزرگترت بزن».

در کنار رفت‌وآمد تماشاگرانی که دیر به اجرا رسیده‌اند، فیلمبرداری و عکس گرفتن برخی تماشاگران، به کور شدن دید آن‌هایی که پشت سر و دورتر نشسته‌اند، منجر می‌شود، وقتی دوربین‌ها بالا می‌آیند، مخاطبانی که دورتر نشسته‌اند، دیگر نمی‌توانند همان یک نقطه را ببینند. با آن‌که قبل از شروع اجرا اعلام شد، عکس گرفتن و فیلمبرداری هنگام اجرا ممنوع است، اما بسیاری فکر می‌کردند که منعی برای انجام این کار ندارند!    

داستان نمایش «سی» که با نوای همایون شجریان همراه است، برداشتی آزاد از شاهنامه فردوسی است و دلدادگی زال و رودابه را روایت می‌کند؛ اما بعد از زال و رودابه، شخصیت‌های آینده داستان شاهنامه فردوسی مثل رستم، سهراب و اسفندیار نیز در آن حضور دارند! در این بخش، شاید اگر فریبرز، پسر دیگر رستم به جای اسفندیار به مردم معرفی می‌شد، این خیال که رستم فقط یک پسر به نام سهراب داشته، از ذهن مخاطبی که داستان‌های جسته و گریخته‌ای از شاهنامه شنیده و فرصت نکرده، آن‌ها را بخواند، پاک می‌شد.

کنسرت «سی» با صدای شجریان به اوج می‌رسد و با ادامه یافتن داستان، فرود پیدا می‌کند و گاهی هم طولانی و از حوصله مخاطب خارج می‌شود. 

هرچه کنسرت به پایان نزدیک می‌شود، تعداد بیشتری برای آن‌که به ترافیک نخورند، صندلی‌های‌شان را ترک می‌کنند. بعد از پایان اجرا، ناخواسته یک راهپیمایی در خیابان‌هایی که به سعدآباد می‌رسند و ماشین‌ها در ترافیک آنجا گیر کرده‌اند، شکل می‌گیرد.

به گزارش ایسنا، «سی» کاری از همایون شجریان و سهراب پورناظری، نوشته نغمه ثمینی با کارگردانی علی‌اصغر دشتی براساس سه داستان از داستان‌های شاهنامه (زال و رودابه، رستم و اسفندیار و رستم و سهراب) است که از ۱۶ مردادماه در مجموعه فرهنگی - تاریخی سعدآباد روی صحنه رفته است. مدیریت این پروژه را تهمورس پورناظری برعهده دارد. آخرین اجرای این کنسرت - نمایش ۲۱ شهریورماه خواهد بود.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟

    آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟ برای اجرای یک دستگاه یا آواز، نخست باید به فواصل آن توجه کرد، که اگر مطابق با فواصل موجود در سازهای غیر ایرانی (سازهای با فواصل نیم پرده ای) باشند، می شود این دستگاه ها یا آوازها را با این سازها اجرا کرد. مثل دستگاه ماهور. ولی نکته ای مهم وجود دارد و آن اینکه دستگاه ها و آوازهای موسیقی ایرانی، هر کدام از گوشه هایی تشکیل شده اند که ممکن است مطابق با گوشه های ابتدایی دستگاه نباشند. مثلا در دستگاه ماهور، گوشه "دلکش" در ماهور آمده ولی از نظر فواصل مطابق دستگاه "شور" است، پس با اینکه در ماهور آمده ولی علامت های تغییر دهنده آن مانند دستگاه شور است. حال اگر ما بخواهیم ماهور را با سازی مثل گیتار اجرا کنیم، وقتی به گوشه دلکش می رسیم، باید فواصل شور را اجرا کنیم که در حالت طبیعی امکان پذیر نیست. در گذشته و زمانی که سازهای غیر ایرانی وارد ایران شدند، چند راهکار برای اجرای دستگاه های ایرانی در نظر گرفته شد. (به غیر از سازهای زهی مثل ویولن که مشکلی از نظر فواصل نداشت). یک راه این بود که سازی مثل…

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131