فرزند یک خواننده موسیقی مقامی

گواهی‌ هنری پدرم کاغذ باطله ای است که دِقم می دهد

گواهی‌ هنری پدرم کاغذ باطله ای است که دِقم می دهد گواهی‌ هنری پدرم کاغذ باطله ای است که دِقم می دهد

فرزند یک خواننده موسیقی مقامی:

گواهی‌ هنری پدرم کاغذ باطله‌ای است که دِقم می‌دهد

یک سال از فوت ابراهیم شریف‌زاده هنرمندی که ذخیره‌ای از مقام‌های قدیمی منطقه تربت جام محسوب می‌شد، می‌گذرد. هنرمندی که گواهی درجه هنری او را بعد از مرگ به دخترش دادند.

صدای ماندگار ابراهیم شریف‌زاده خواننده موسیقی اقوام خراسان همچنان برای بسیاری خاطره‌سازی می‌کند اما یک سالی می‌شود که جایش خالی است. هنرمند پیشکسوتی که پرونده و سوابق هنری او اواخر سال ۱۳۹۴ برای گرفتن مدرک درجه هنری به معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارسال شد و محمدرضا درویشی- پژوهشگر موسیقی اقوام - که آن زمان در شورای ارزشیابی هنرمندان بود پرونده استاد شریف‌زاده را مطرح و از آن دفاع کرد اما به دلیل اتفاقاتی با دادن درجه هنری به او موافقت نشد.

علی مغازه‌ای – پژوهشگر و مستند ساز موسیقی اقوام - پیش از این به ایسنا گفته بود: استاد شریف‌زاده اصلا نیازی به درجه هنری نداشت و در واقع، با این کار به اعتبار  «درجه هنری» افزوده می‌شد.

زهرا شریف‌زاده – دختر این هنرمند حالا بعد از یک سال از درگذشت پدرش به ایسنا می‌گوید: بعد از فوت پدرم خانه هنرمندان در تهران مراسمی برای او گرفت که از من هم برای شرکت در آن دعوت شد، همان موقع که من در تهران بودم تماس گرفتند که گواهی‌نامه درجه هنری پدرم آماده است و من هم آن را تحویل گرفتم.

او ادامه می‌دهد: وقتی که گواهی را گرفتم به مسئول مربوط گفتم این برگه بعد از فوت پدرم به چه دردی می‌خورد؟! این برگه برایم حکم کاغذ باطله‌ای است که بیشتر دِق‌ام می‌دهد. شما که تا حالا این برگه را ندادید و اگر کلا نمی‌دادی بهتر بود. حالا که پدرم نیست از آن استفاده کند، به چه دردی می‌خورد؟ در نهایت هم پاسخ‌هایی دادند که من متوجه نشدم.

دختر این هنرمند بیان می‌کند: پدرم حتی بیمه هم نبود. فقط به او ماهانه ۱۲۰ هزار تومان پرداخت می‌کردند که این مبلغ سه ماه قبل از فوتش به ۱۵۰ هزار تومان افزایش پیدا کرد. هزینه‌های درمان پدرم را خودمان پرداخت کردیم و از جایی به ما کمک نشد.

زهرا شریف‌زاده مدیر یکی از مدرسه‌های راهنمایی دخترانه باخرز بوده اما چند ماهی می‌شود تصادف کرده‌ و خانه نشین شده و می‌گوید: ستون فقرات و نخاع‌ام دچار مشکل شده است و پزشکان می‌گویند به یک سال استراحت نیاز دارم.

او درباره اینکه برنامه‌اش برای نخستین سالگرد درگذشت پدرش چیست؟ توضیح می‌دهد: تا کنون حدود ۷۰ میلیون تومان برای درمان هزینه‌ کرده‌ام. دستم تنگ است به همین دلیل از چند ماه قبل مسئول اداره ارشاد باخرز را که خودش شاگرد پدرم بوده است در جریان تاریخ سالگرد درگذشت پدر گذاشتم. دیگر نمی‌دانم برنامه‌ای برای مراسم سالگرد دارند یا نه.

دختر این هنرمند امیدوار است با توجه به مشکلاتی که برایش به وجود آمده است، مسئولان مربوطه نخستین سالگرد درگذشت پدرش را خاموش نگه ندارند.

شریف‌زاده همچنین می‌گوید:سال‌های آخر عمر پدرم وامی ۱۵ میلیون تومانی گرفتم تا او در کنار خودم باشد به همین دلیل خانه‌ای برای او در کنار خانه خودم ساختم.به جای آنکه این وام را به نام پدرم بگیرم،به نام خودم گرفتم و ماهانه ۴۵۰ هزار تومان قسط آن را می‌پردازم و در این مدتی که در بستر افتاده‌ام اقساط آن عقب افتاده و توانایی پرداخت ندارم.

ابراهیم شریف‌زاده سال‌های آخر عمرش را در تنهایی با بیماری دست و پنجه نرم ‌کرد. او دچار آلزایمر هم شده بود و به جز دخترش مونسی نداشت. در نهایت ۲۲ آبان ماه سال ۱۳۹۵ از دنیا رفت. او متولد شهر باخرز از توابع استان خراسان رضوی بود و موسیقی مقامی را از نوجوانی آغاز کرد. همکاری او با غلامحسین سمندری، از دوتارنوازان مشهور باخرزی ۶۰ سال طول کشید. از همکاری این زوج هنری آلبوم موسیقی «خون‌ پاش و نغمه‌ریز» به جا مانده است.

بسیاری با نوای او و دوتار نوازی غلامحسین سمندری درقطعه‌های «سرو خرامان»، «بهاره دخترعمو»، «نوایی» خاطره دارند.  خبرگزاری ایسنا شما را به شنیدن قطعاتی از اجرای استاد ابراهیم شریف‌زاده و غلامحسین سمندری دعوت می‌کند.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟

    آيا مي توان رديف دستگاه هاي موسيقي را فقط با بمل و ديز اجرا كرد؟ برای اجرای یک دستگاه یا آواز، نخست باید به فواصل آن توجه کرد، که اگر مطابق با فواصل موجود در سازهای غیر ایرانی (سازهای با فواصل نیم پرده ای) باشند، می شود این دستگاه ها یا آوازها را با این سازها اجرا کرد. مثل دستگاه ماهور. ولی نکته ای مهم وجود دارد و آن اینکه دستگاه ها و آوازهای موسیقی ایرانی، هر کدام از گوشه هایی تشکیل شده اند که ممکن است مطابق با گوشه های ابتدایی دستگاه نباشند. مثلا در دستگاه ماهور، گوشه "دلکش" در ماهور آمده ولی از نظر فواصل مطابق دستگاه "شور" است، پس با اینکه در ماهور آمده ولی علامت های تغییر دهنده آن مانند دستگاه شور است. حال اگر ما بخواهیم ماهور را با سازی مثل گیتار اجرا کنیم، وقتی به گوشه دلکش می رسیم، باید فواصل شور را اجرا کنیم که در حالت طبیعی امکان پذیر نیست. در گذشته و زمانی که سازهای غیر ایرانی وارد ایران شدند، چند راهکار برای اجرای دستگاه های ایرانی در نظر گرفته شد. (به غیر از سازهای زهی مثل ویولن که مشکلی از نظر فواصل نداشت). یک راه این بود که سازی مثل…

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131