گفت و گو

گفت و گو (1007)

گفت و گو با اساتید موسیقی، آهنگسازان، نوازندگان، خوانندگان، نویسندگان کتاب، مترجمان موسیقی ایران

 

یک تهیه‌کننده موسیقی:

شاید از این تخم مرغ شانسی چیز خوبی درآید!

«هیچ اطلاعاتی درباره برخی گروه‌های موسیقی وجود ندارد. وقتی به سایت بلیت‌فروشی وارد می‌شوید، فقط قیمت بلیت و سبک گروه اعلام شده، حتی نام نوازنده‌ها و خواننده‌های گروه هم نوشته نشده است. اگر دوست داشته باشم این اجرا را ببینم، شاید از این تخم مرغ شانسی چیز خوبی درآید، شاید هم نه.»

این‌ها بخشی از دیدگاه‌های رامین صدیقی - ناشر و تهیه‌کننده موسیقی - است که در گفت‌وگو با ایسنا با محوریت اطلاع‌رسانی و تبلیغ برای کنسرت‌ها، بویژه کنسرت‌های هنرمندان و گروه‌های خارجی در ایران مطرح کرد.

صدیقی در این‌باره معتقد است: البته همیشه این‌گونه نیست که اطلاعات کافی برای انتخاب، به دست مخاطب نرسد؛ اما اگر این اتفاق رخ دهد، برگزارکننده کنسرت بیشترین ضرر را خواهد دید.

او ادامه داد: سالن‌هایی که در تهران برای برگزاری کنسرت وجود دارند، گرچه محدودند، اما همیشه پر هستند و این باعث می‌شود مخاطب حق انتخاب داشته باشد. وقتی مردم درباره رویدادی اطلاعات کافی نداشته باشند، بعید است هزینه زیادی برای رفتن به کنسرتی که چیزی از آن نمی‌دانند، صرف کنند. این کوتاهی و بی‌تجربگی از سمت برگزارکننده است و ضرر آن را خودش می‌بیند. از سوی دیگر، اگر اطلاع‌رسانی به خوبی انجام شود، مردم می‌دانند قرار است چه چیزی را ببینند و مخاطب بیشتری هم جذب می‌شود.

صدیقی با تاکید بر این‌که برگزارکننده کنسرت باید در محافلی که مخاطبان در آن‌ها به‌دنبال کسب اطلاعات مربوط به حوزه موسیقی هستند، تزریق اطلاعاتی انجام دهد، گفت: من در سایت‌های بلیت‌فروشی دیده‌ام که بلیت فلان گروه را می‌فروشند؛ اما نه نام هنرمند را در آنجا نوشته‌اند و نه نمونه کاری از او وجود دارد. احتمالا توقع برگزارکننده این است که مخاطب، هر اسمی را می‌بیند، وقت بگذارد و درباره آن در اینترنت جست‌وجو کند. این موضوع ممکن است از کم‌آشنایی برگزارکننده باشد و صرف این‌که هنرمند خارجی بیاورد و امیدوار باشد مردم کنجکاو، کنسرت هنرمند خارجی را ببیند، برایش کافی است.

این برگزارکننده کنسرت‌های موسیقی همچنین اظهار کرد: بسیاری از موزیسین‌های خارجی که من آن‌ها را به ایران آورده‌ام، شناخته‌شده نبودند. ممکن است آن‌ها هنرمندان قابل و طراز اولی باشند، اما در میان مخاطبان موسیقی در ایران، پیشینه‌ای درباره‌شان وجود ندارد. به همین دلیل، ما از سه - چهار ماه قبل از هر مدیومی که بتوانیم، برای معرفی و تبلیغ آن‌ها استفاده می‌کنیم.

او درباره تمایل نداشتن برخی برگزارکنندگان برای انتشار اطلاعات مربوط به اجراها به‌دلیل وجود برخی حساسیت‌ها نیز تصریح کرد: دهه‌هاست ما از موضوعی رنج می‌بریم و آن این است که بنگاه‌های موازی زیاد داریم که دغدغه یا مسئولیت‌شان فرهنگ است. این‌ها اصولا با هم همخوان نیستند و خیلی از آن‌ها، آگاه هم نیستند. مثلا بسیاری از موسیقی‌های بی‌کلام که از صداوسیما پخش می‌شود، اثر جرج مایکل است.

صدیقی ادامه داد: گاهی وقتی چیزی بیان می‌شود، همه روی آن حساس می‌شوند. در این موارد، من یاد گیت‌های فلزیاب می‌افتم و می‌گویم اگر کسی از جلوی این گیت‌ها رد شد و بوق نزد، چرا دوباره او را بازرسی می‌کنند؟! این اختلاف سلیقه‌ها وجود دارد و بی‌راه نیست که برخی تهیه‌کنندگان نگران این حساسیت‌ها هستند و رغبت ندارند اطلاعات بدهند؛ اما وقتی هنرمند مشکلی ندارد و نوع موسیقی او تمام مراحل قانونی را طی کرده است، نباید حساسیت اضافه وجود داشته باشند.

او تاکید کرد: ما جواب خیلی از مسائل را می‌دانیم، اما به دلایل مختلف، آن‌ها را انجام نمی‌دهیم. خیلی واضح است که باید اطلاعات کافی در اختیار مخاطب قرار بگیرد و برگزارکننده باید بداند با آوردن یک هنرمند خارجی به ایران به‌دنبال چه چیزی است؛ یا برگزارکننده کنسرت صرفا قصد برپایی یک برنامه تفریحی و پر کردن اوقات فراغت مردم را دارد، یا دنبال مخاطب خاصی است تا کیفیت مطلوبی از موسیقی را که در خارج از کشور برگزار می‌شود، به او معرفی کند یا در حالت سوم، طبق اهداف بلندمدت‌تر می‌خواهد ذائقه جدیدی را در مخاطب ایرانی به‌وجود آورد. در هر سه حالت، برگزارکننده باید به‌عنوان «واسطه» درباره آن موسیقی اطلاعات داشته باشد.

این تهیه‌کننده موسیقی ادامه داد: اگر این اطلاعات وجود داشته باشد، برگزارکننده می‌تواند مکان مناسبی را برای اجرای آن نوع موسیقی انتخاب کند. ما گروه‌هایی را داریم که به اشتباه به تالار وحدت، فرهنگسرای نیاوران یا برج میلاد می‌روند. ما موسیقی‌ای‌هایی را داریم که هنرمندان‌شان، در ذات نمی‌تواند بیشتر از ۳۰۰ - ۴۰۰ نفر مخاطب داشته باشند، زیرا ذات موسیقی آن‌ها، فضای صمیمانه‌تری را می‌طلبد. وقتی برگزارکننده این آشنایی را داشته باشد، تمهیدات زیرساختی مناسب آن را فراهم می‌کند.

صدیقی قدم بعدی را معرفی و تبلیغ کار دانست و گفت: وقتی برگزارکننده مجوز اجرا را گرفت و همه کارهای لازم را انجام داد، باید کار را معرفی کند. رسانه‌ها هم برای معرفی کردن هستند. اغلب هنرمندان لینک‌های ویدیویی و صوتی، سایت و صفحه‌های مجازی مانند اینستاگرام دارند. برگزارکننده می‌تواند به اندازه کافی از آن‌ها متریال بگیرد و تبلیغ کند.

او همچنین در این‌باره توضیح داد: یک راه تبلیغ این است که مدتی مانده به زمان اجرا، چند رسانه با هنرمند یک گفت‌وگوی ویدیویی اینترنتی بگیرند. به‌طور کلی تبلیغات می‌تواند شامل موسیقی هنرمند و معرفی او باشد. همچنین در فرصت چند روزه‌ای که پیش از کنسرت وجود دارد، امکان برگزاری کنفرانس رسانه‌ای و کارگاه‌های آموزشی با حضور هنرمندان وجود دارد. اگر برگزارکننده با وسواس کارش را انجام دهد به راحتی می‌تواند دو - سه ماه پیش از اجرا، برای تبلیغ وقت بگذارد.

او در ادامه اظهار کرد: اگر کار تبلیغات، از ابتدا درست پیش برود، مخاطب هم می‌تواند این اطلاعات را بگیرد و برای آسایش خاطر خودش، تحقیق هم کند.

صدیقی با بیان این‌که این موضوع فقط به اجراهای خارجی محدود نمی‌شود، توضیح داد: برخی اجراهای داخلی نیز حتی یک بنر تبلیغاتی ندارند، یعنی فقط نام گروه اعلام می‌شود. من به‌عنوان یک مخاطب علاقه‌مند، با یک نام به چه چیزی می‌رسم؟ حتی یک بیوگرافی یا نمونه صوتی و تصویری از آن گروه موسیقی وجود ندارد. این در حالی است که شاید بسیاری از این گروه‌ها که جدید هم هستند، گروه‌های خوبی باشند. من به‌عنوان فردی که پیگیر موسیقی است، اول خبرگزاری‌ها را چک نمی‌کنم، بلکه به سراغ سایت‌های بلیت‌فروشی می‌روم. منِ مخاطب چقدر باید کنجکاو باشم و این داستان من را قلقلک بدهد که در اینترنت جست‌وجو کنم و ببینم چه اطلاعاتی درباره این گروه موسیقی وجود دارد؟

او در پاسخ به این پرسش که آیا انتشار این‌گونه اطلاعات جزو وظایف سایت‌های بلیت‌فروشی است؟ گفت: وقتی خود برگزارکننده این کار را انجام نمی‌دهد، نمی‌توان از سایت‌های بلیت‌فروشی انتظاری داشت؛ اما اگر من صاحب یک سامانه بلیت‌فروشی بودم، قطعا برای پرستیژ سایتم شرط می‌کردم که اگر گروهی می‌خواهد بلیت‌فروشی کنسرتش را در سایت انجام دهد، باید حتما پنج خط بیوگرافی، یک نمونه تصویری و صوتی و ... داشته باشد.

این تهیه‌کننده موسیقی درباره تبلیغات ماهواره‌ای برخی‌ کنسرت‌ها نیز اظهار کرد: کانال‌های ماهواره‌ای خلاف قوانین و شئونات کشور ما کار می‌کنند و تبلیغ در آن‌ها همیشه با شماتت همراه است. ما این موضوع را در حوزه فیلم هم دیده‌ایم؛ ولی اگر تهیه‌کننده ویترین مناسبی برای کار در اختیارش قرار نگیرد، ناگزیر می‌شود به تبلیغات ماهواره‌ای رو بیاورد. این داستان نباید این‌گونه ادامه پیدا کند، وقتی برخورد سلبی می‌شود، آدم‌ها به دنبال راه‌ حل‌های جایگزین می‌روند، در حالی که اگر شرایط را لطیف‌تر کنیم، نه‌تنها پول از کشور خارج نمی‌شود، بلکه آدم‌ها می‌توانند برای رونق کارشان امیدوارتر باشند.

 

ادامه مطلب...

گفتگوی ایلنا با "لیزا گوپ" و "لوتر دولردا":

مردم هیچ کجای اروپا مانند ایرانی‌ها از کنسرت در پارک‌ها استقبال نمی‌کنند

لیزا گوپ و لوتر دولردا، دو اتنوموزیکولوگ و مدرس آلمانی، که برای برگزاری چند کارگاه پژوهشی موسیقی به ایران آمده‌اند، درباره وضعیت موسیقی نواحی و نحوه برخورد با این گونه موسیقی و همچنین اجراهای جشنواره موسیقی نواحی سخن گفتند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، خانم لیزا گوپ که در حال حاضر دوره پروفسوری خود را می‌گذراند به همراه همسرش لوتر دولردا هر دو در دانشگاه هیلدسهایم آلمان به تدریس اتنوموزیکولوژی می‌پردازند؛ این دو موسیقیدان درباره رشته اتنوموزیکولوژی و برخی کاربردهای آن در موسیقی امروز با ایلنا گفتگو کردند.

خانم لیزا گوپ درباره رشته اتنوموزیکولوژی که رشته‌ای جوان در ایران محسوب می‌شود به خبرنگار ایلنا گفت: موزیک اتنوموزیکولوژی یا همان "موسیقی نژادشناسی" در خود آلمان نیز تعریف مشخص و محدودی ندارد؛ چراکه این رشته با توجه به شرایط مختلف در جغرافیای گوناگون تعریف‌اش می‌تواند تغییر داشته باشد. در واقع متناسب با شرایط هر منطقه‌ای تعریف انتوموزیکولوژی تغییر می‌کند.

وی در ادامه افزود: از آنجا که مردم همواره در حال حرکت هستند با حرکت آنها از یک منطقه به یک شهر یا منطقه بزرگتر فرهنگ و موسیقی و تمام مفاهیم وابسته به آنها که در شکل‌گیری یا انتقالش نقش دارند به شهر جدید منتقل می‌شود و تغییراتی روی می‌دهد. از این رو رابطه مستقیمی بین اتنوموزیکولوژی و شهرنیشین شدن افراد و همچنین المان‌های اجتماعی وجود دارد.

این موسیقیدان همچنین عنوان کرد: وقتی واژه "موسیقی نواحی" به کار می‌رود اصلاحاتی مانند "هویت" و "سنت" به ذهن خیلی‌ها متبادر می‌شود اما برای تعریف "موسیقی نواحی" هر منطقه‌ای ابتدای باید هریک از این مفاهیم مورد بررسی قرار گیرد. ما می‌خواهیم این را بگویم که موسیقی به عنوان یک عمل اجتماعی و فرهنگی چه معنایی می‌تواند داشته باشد و چه ویژگی‌هایی را می‌توان برای این عمل اجتماعی و فرهنگی هویت‌ساز تعریف کرد.

لیزا گوپ افزود: باید دید موسیقی به عنوان یک عمل اجتماعی و فرهنگی چگونه شکل می‌گیرد و تغییر پیدا می‌کند؛ تعاملات بین آدمهایی که آن موسیقی را اجرا می‌کنند یا گوش می‌دهند و همچنین تحولات اجتماعی بستر جامعه نیز در این زمینه دخیل هستند. در بخش موسیقی هویت ساز ما کارهایی انجام داده‌ایم و این موسیقی هویت‌ساز را به سه دسته تقسیم کرده‌ایم؛ یک موسیقی بومی، دو موسیقی که جهان‌شمول است و سه ترکیبی از موسیقی بومی و جهانی. مدتی است در مورد شهر و تغییرات موسیقی بومی در شهرها رشته‌ای در زیرمجموعه اتنوموزیکولوژی به وجود آمده که به بررسی تغییرات موسیقی در فضاهای شهری می پردازد.

وی در پاسخ به این سئوال که "در ایران افرادی سعی دارند بدون توجه به تحولات و تغییرات اجتماعی، بر اجرای اصالت‌ها در حوزه موسیقی نواحی تاکید کنند، در آلمان شرایط چگونه است؟" گفت: در دو سطح می‌توان این مسئله را بررسی کرد. یکی اینکه باید دید مردم در خانه چه کاری انجام می‌دهند و دیگر اینکه باید بررسی کرد که در مدارس و آموزشگاه‌ها چه نوع موسیقی تدریس می‌شود.

لیزا گوپ همچنین گفت: مطالبی که در مدارس و آموزشگاه‌ها در آلمان تدریس می‌شود بسیار سعی دارد تا اصالت‌ها را حفظ کند و به نسل بعد انتقال بدهد. ولی فرد با همان چیزی که در موسسه‌ها یاد می‌گیرد و آن را به خانه می‌آورد می‌تواند آن را تغییر بدهد و به آموزه‌های مدرنی که وجود دارند نیز پیوند بدهد. این دو هرگز منافاتی با یکدیگر ندارند و قرار نیست یکی جایگزین دیگری شود. یعنی می‌شود هم اصالت‌ها را داشت و هم آنها را به مسائل مدرن نیز پیوند زد و محصول جدیدی به وجود آورد. در نتیجه اینها مقابل یکدیگر نیستند.

وی در ادامه افزود: البته من چیزی درباره سیاست‌های فرهنگی کشور ایران نمی‌دانم. اما تز دکتری من در آلمان در همین رابطه بوده است. کاری که اتنوموزیکولوژی می‌تواند این است که در سیستم آموزشی مطالبی را لحاظ می‌کند تا با تربیت نسل‌ها باعث شود نسل بعدی سیاستمدارانی که بعدها خواهند آمد در این حوزه آگاهی داشته باشند و با نگاه ویژه‌ای به موسیقی نگاه کنند و باعث رشد این حوزه شوند.

لوتر دولردا که او نیز همچون همسرش (لیزا گوپ) در زمینه انتوموزیکولوژی فعالیت داشته و دکترای خود را دریافت کرده، گفت: از نظر تنوعی که در اجراهای موسیقی نواحی در شهر کرمان دیدیم تنوع بسیار جالبی را شاهد بودیم که برایمان جذاب بود. از مناطق مختلف ایران گونه‌های مختلفی از موسیقی در این جشنواره وجود داشت که کمک می‌کرد تا به بخشی از موسیقی نواحی ایران آشنایی حاصل شود. همچنین فضای جالبی برای آشنایی و گفتگوی موزیسین‌ها به وجود آمده بود که می‌توانستند درباره موسیقی و فرهنگ‌شان با یکدیگر تبادل اطلاعات داشته باشند. من و همسرم هم این فرصت را پیدا کردیم تا با موزیسین‌های ایرانی وارد گفتگو شویم. اطلاعات بسیاری میان ما و موزیسین‌های ایرانی رد و بدل شده و همین تبادل اطلاعات می‌تواند زمینه بسیاری از فعالیت‌های دیگر را در آینده فراهم کند.

لیزا گوپ نیز گفت: من هم با صحبت‌های همسرم موافق هستم؛ البته باید این را هم اضافه کنم که بعد از پایان برنامه اصلی در داخل سالن، در یکی از پارک‌های شهر کرمان نیز کنسرت‌هایی برگزار می‌شد که استقبال بسیار زیادی از آن می‌شد و مردم زیادی به دیدن آن اجراها می‌آمدند که بسیار جالب و عجیب بود. البته اگر بخواهم این برنامه را با اروپا مقایسه کنم باید بگویم در هیچ فستیوالی چنین برنامه جانبی برگزار نمی‌شود. در واقع برنامه جانبی که در پی یک برنامه اصلی برگزار شود در هیچ فستیوال اروپایی دیده نمی‌شود. درباره همین استقبال مردم در یک پارک از یک بخش جنبی می‌توان بررسی‌های زیادی انجام داد و به نتایج جالبی نیز دست پیدا کرد.

ادامه مطلب...

 

حافظ ناظری جزئیات کنسرت «آواز پارسی» را تشریح کرد

حافظ ناظری گفت: قرار است اجرای هر شب «آواز پارسی»، از لحاظ موسیقی، تدارکات و صحنه پردازی، با شبِ دیگر متفاوت باشد، تا مخاطبان با شرکت در هر شب از کنسرت‌ها، اجرای متفاوتی را نسبت به شب‌های گذشته تجربه کنند.

به گزارش خبرگزاری فارس، حافظ ناظری درباره جزییات کنسرت «آواز پارسی» گفت: قرار بر اینست که اجرای هر شب آواز پارسی، از لحاظ موسیقی، تدارکات و صحنه پردازی، با شبِ دیگر متفاوت باشد، تا این امکان برای علاقه‌مندان فراهم گردد که بتوانند با شرکت در هر شب از کنسرت‌ها، اجرای متفاوتی را نسبت به شب‌های گذشته تجربه کنند.

‎ناظری از لزوم حضور یک راوی یا نقّال در اجراها، طبق سنت باستانی شاهنامه‌خوانی گفت و ادامه داد: در هرشب از کنسرت‌های آواز پارسی، یکی از مشاهیر و چهره‌های برجسته‌ی فرهنگی و هنری کشور، که از ماه‌ها پیش برنامه‌ریزی برای حضورشان صورت گرفته است، به عنوان راوی‌های برنامه، ما را در این اجراها همراهی خواهند کرد، که نامشان را جهت حفظ احترام این بزرگان، و به‌عنوان شگفتی برنامه باقی خواهم گذاشت که در آینده‌ای نزدیک اعلام خواهم نمود.

‎حافظ ناظری در ادامه توضیحات خود درباره‌ی دیگر برنامه‌های ویژه این اجرا به استفاده از «ویدئو مپینگ» اشاره کرد و افزود: در این حوزه قبلا نیز تلاش‌های بسیاری به‌عمل آمده است، ولی ما برای این پروژه سعی داریم از تجربیات تیمی حرفه‌ایی و با سابقه، برای ارائه شکلی صحیح و اصولی از ویدئو مپینگ که تا به حال کمتر در ایران اتفاق افتاده و مهندسی بین هنرِ طراحیِ صحنه با ویدئو و تصویر است، بهره ببریم.

وی در پایان گفت: به عنوان فرزند کوچک ایران، همیشه حفظ نام و اصالت‌های حقیقی ایران را بر خود واجب دانسته‌ام و افتخار می‌کنم که بعد از به اتمام رساندن اولین قسمت از پروژه ناگفته، امروز فصل جدیدی را آغاز خواهیم کرد که بیشتر یک نیاز است تا یک اتفاق و این نیاز حفظ و گسترش آواز حقیقی ایرانی با لحن پارسی و به دور از الحان عربى است که امروز بیشتر آواز ایرانی را تحت تاثیر خود قرار داده است.

 

ادامه مطلب...

حسین علیزاده: در ایران سری‌دوزی می‌کنیم

حسین علیزاده با بیان نظراتش درباره استفاده از موسیقی مینیمالیستی در سینمای ایران، اعلام کرد که زمستان امسال کنسرت برگزار خواهد کرد.

این استاد چیره‌دست تار و سه‌تار که چندی دیگر می‌توانیم به اثر جدیدش با نام «غمنومه فریدون» گوش بسپاریم، در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگار ایسنا درباره فعالیت این روزهایش در حوزه موسیقی، توضیح داد: من همیشه در حال خلق و ضبط آثار جدید هستم. اکنون ساخت موسیقی چند فیلم به من پیشنهاد شده است که باید درباره قبول کردن یا نکردنش فکر کنم.

او که از آخرین کنسرتش در ایران حدود یک سال می‌گذرد،‌ اعلام کرد که احتمالا در زمستان ۱۳۹۶ کنسرت برگزار خواهد کرد.

علیزاده پیش از این قرار بود «غمنومه فریدون» را که به‌نوعی بازگشت به ادبیات و موسیقی مغفول کوچه است، بهار امسال روی صحنه ببرد؛ اما بنا بر دلایلی ابتدا فاز شنیداری آن منتشر می‌شود و اجرای نمایش «فریدون» به زمان دیگری موکول شده است.

آهنگساز «دلشدگان» درباره انتخاب موسیقی فیلم‌هایی که می‌سازد، گفت: گاهی فیلم‌هایی به من پیشنهاد می‌شود که می‌گویم، جنس این فیلم‌ها از جنس موسیقی من نیست. ذهن و موسیقی من جنسی دارد که برخی فیلم‌ها با آن سازگارترند؛ اما نمی‌شود برای این موضوع قانون کلی‌ تعریف کرد. گاهی یک‌باره چیزی ساخته می‌شود که در نوع خودش جالب است.

این ردیف‌دان موسیقی ایران با بیان این‌که فیلم‌هایی با مضامین اجتماعی بیشتر با روحیات موسیقایی او سازگار هستند، اضافه کرد: مثلا فیلم کمدی، به من و موسیقی من مربوط نمی‌شود. خیلی دوست داشتم می‌توانستم موسیقی فیلم کمدی بسازم، اما نمی‌توانم.

او با یادآوری خاطره‌ای از علی حاتمی - کارگردان فقید سینما - و این‌که حاتمی درباره ساخت موسیقی فیلم به او گفته بود «تو می‌توانی» ادامه داد: همه موسیقی‌های فیلمی که ساخته‌ام همیشه فکر می‌کردم، نمی‌توانم؛ اما وقتی مسئولیت روی گردنم افتاد، سعی کردم بتوانم.

پیش از این، علیزاده خاطره‌اش از حاتمی را این‌گونه تعریف کرده بود: «هنگام ساخت موسیقی دلشدگان دو - سه بار با علی حاتمی قهر کردیم. او یک‌بار دو صحنه را پشت سرهم مونتاژ کرده بود که موسیقی‌شان با هم هیچ سنخیت نداشت. به او گفتم علی این کار را نکن و او پاسخ داد، هیچ صحنه دیگری را فیلمبرداری نکردیم و این دو باید پشت سر هم قرار بگیرند. من نیز دیدم اصلا به حرفم گوش نمی‌دهد. بنابراین گفتم با تو اصلا نمی‌توانم کار کنم. همان شب علی حاتمی و همسرش با یک دسته گل به خانه من آمدند. من به او گفتم علی من نسبت به فیلم تو بیشتر از خودت تعصب دارم و او پاسخ داد، حسین تو می‌توانی و رفت. بعد از رفتن او، من ماندم و جمله تو می‌توانی و با خودم دعوا می‌کردم. این جمله باعث شد که یک چیزی در ذهنم جوانه زد این دو صحنه یک پل می‌خواست که موسیقی‌شان به یکدیگر وصل شود، فردا برای صداگذاری رفتم و به علی حاتمی گفتم این را روی صحنه بگذار قبل از این‌که بگوید این موسیقی خوب است، یا بد به من گفت، می‌دانستم تو می‌توانی.»

این موسیقیدان در ادامه گفت‌وگو با ایسنا، درباره استفاده از موسیقی مینیمالیستی در فیلم‌ها، ‌گفت: موسیقی فیلم در واقع در خدمت فیلم است و نباید آن را جدا ببینیم. اگر فیلمی ایجاب می‌کند که موسیقی مینیمالیستی داشته باشد، خب داشته باشد.

او در پاسخ به این پرسش که نظرش درباره استفاده زیاد از موسیقی مینیمال در سینمای ایران چیست؟ اظهار کرد: اگر در تمام زمینه‌های فیلم، خلاقیت اتفاق بیفتد، شاید این‌گونه نشود. در ایران همه‌چیز کلیشه‌ای می‌شود. استفاده از امکانات و افکت‌ها و چیزهای آماده نتیجه‌اش این می‌شود. اگر در یک فیلم، اتفاقی جالب بیفتد و بلافاصله مورد توجه قرار گیرد، مورد تقلید نیز قرار می‌گیرد.

علیزاده تاکید کرد: ما نمی‌توانیم دیکته کنیم که این کار نشود؛ اما وقتی چیزی را دیکته و تقلید کنیم، آن‌موقع بد می‌شود.

این نوازنده همچنین گفت: این موضوع می‌تواند همیشه در حال تحول باشد. متاسفانه در ایران همیشه سری‌دوزی می‌کنیم، وقتی یک اتفاقی در جایی می‌افتد که جالب است، بقیه هم همان کار را می‌کنند. به‌عنوان مثال بعد از کیارستمی، بعد از کیارستمی چقدر تقلید انجام شد، حالا هم نوبت فرهادی است؛ آن‌ها نمی‌گویند که فرهادی فیلم خوبی ساخته، پس من می‌روم با نگاهی دیگر فیلم می‌سازم، می‌گویند حالا که فیلم او موفق بوده، پس ما هم همان کارها را انجام می‌دهیم.

ادامه مطلب...

منوچهر صهبائی:

حضور ۲۱ نوازنده در ارکستر مجلسی/نوازندگان قرارداد رسمی مکتوب دارند

رهبر ارکستر مجلسی ایران در نشست خبری جزئیات فعالیت‌های این ارکستر را توضیح داد.

به گزارش ایلنا، منوچهر صهبائی (رهبر ارکستر مجلسی ایران) در نشست خبری تازه‌ترین کنسرت این مجموعه که روز یکشنبه (چهارم تیرماه) در تالار وحدت تهران برگزار شد، با اشاره به جزییات این برنامه بیان کرد: مدتی است که اغلب اوقاتم را در تهران هستم و غیر از کارهای ضروری که در اروپا دارم عمده فعالیت‌هایم را در ایران متمرکز کنم. این در حالی است که طی سال‌های اخیر از سوی نوازندگان علاقمند کشورمان مذاکرات و پیشنهاداتی به من می‌شد تا در صورت امکان ارکستر جدیدی را تاسیس کنیم اما با توجه به اینکه تشکیل چنین مجموع‌هایی باید دربرگیرنده حقوق و مزایا برای هر یک از نوازندگان باشد کمی نسبت به تشکیل این ارکستر تردید داشتم. اما از یکسال و نیم پیش به پیشنهاد همسرم منیژه صهبائی که به عنوان مدیر برنامه‌ریزی کارهایم نیز به فعالیت مشغول است، فضا را به سمتی بردیم تا ارکستر مجلسی ایران تشکیل شود.

وی ادامه داد: طبق برنامه‌ریزی‌هایی که انجام گرفته  این ارکستر قرار است تا هر از چندگاهی رپرتواری از آثار کمتر اجرا شده موسیقی کلاسیک جهان را برای علاقمندان اینگونه موسیقایی اجرا کند. به هر حال ما باید با تشکیل چنین ارکستری که باید قطعات استاندارد کلاسیک جهانی را اجرا کند بابت حقوق و قراردادهای مالی تضمینی را ایجاد می‌کردیم که خوشبختانه این اتفاق افتاد و هم اکنون ما با در اختیار گرفتن ۲۱ نوازنده موسیقی که می‌تواند تا حدود ۴۰ نفر نیز افزایش پیدا کند نسبت به اجرای برنامه‌هایمان اقدام خواهیم کرد.

رهبر ارکستر مجلسی ایران با اشاره به قطعات اولین کنسرت این مجموعه که روزهای هشتم و نهم تیرماه امسال در تالار وحدت تهران برگزار می‌شود، توضیح داد: برنامه‌ای که برای مخاطبان در نظر گرفته شده به نظر من اجرای آثار جالب توجهی است که در قسمت اول اثر چهار فصل ویوالدی در چهار کنسرتو  به صورت پشت سر هم توسط سولیست‌های ارکستر اجرا می‌شود. البته یکی از کارهای مشکل ما در اجرای این بخش استفاده از چهار تک‌نوازی است که هر کدام عضوی از نمایندگان ارکستر هستند و این برای اجرای قطعه دشواری چون چهار فصل ویوالدی کار دشواری است که با تمرین‌ها و آماده‌سازی‌هایی که در این زمینه انجام گرفته شاهد اتفاقات جالبی خواهیم بود. در قسمت دوم نیز آثار از ادوارد گریک آهنگساز دوره رمانتیک نروژ، سویت هولبرت برای تماشاگران اجرا می‌شود. که با توجه به این رپرتوار تصور می‌کنم علاقمندان شاهد برنامه متفاوتی در اولین اجرای ارکستر مجلسی ایران خواهند بود.

صهبائی درباره نحوه انعقاد قرارداد با نوازندگان این ارکستر نوپا گفت: وضعیت قراردادی ما با اعضای ارکستر کاملا روشن است و ما بر اساس یک قرارداد رسمی مکتوب از همین حالا می‌دانیم که طبق برنامه‌های اعلام شده تا آخر پروژه چه رفتاری با نوازندگان می‌شود و به طور حتم اگر در چنین پروژه‌هایی کار به خوبی آغاز شود ما می‌توانیم در کنار این نوازندگان نسبت به عضوگیری نوازندگان جدید اقدامات لازم را انجام دهیم و البته که نباید از این ارکستر توقع یک ارکستر چند ساله را داشته باشیم چراکه ارکستر مجلسی ایران تازه می‌خواهد متولد شود و ما باید تلاش کنیم تا برنامه‌ها به شکلی انجام گیرد تا همه چیز به لحاظ کیفی و صدادهی در فضای قابل قبولی قرار گیرد.

رهبر اسبق اکستر سمفونیک تهران در بخش دیگری از صحبت‌های خود با بیان اینکه تامین بودجه ارکستر مجلسی ایران به صورت کاملا شخصی انجام گرفته، توضیح داد: من ۳۵ سال در اروپا کار کردم و خوشبختانه در این مدت درآمدم زیاد بود که مقداری از آن می‌تواند به راحتی بودجه چند سال ارکستر مجلسی ایران را تامین کند. اما مشکل و مهمترین دغدغه من فضای فعلی موسیقی کشورمان فقدان برنامه‌ریزی طولانی مدت و تربیت نوازندگان خوب برای حضور در ارکستر شده است که من امیدوارم با پولی که از خارج آوردم و می‌خواهم آن را صرف موسیقی کشورم کنم فضایی را ایجاد کنم تا بتوانم سطح نوازندگی در ایران و تخصص و مهارت در این زمینه را ارتقا بخشیم.

صهبائی گفت: ما از ابتدا برای هر فصل از سال یک کنسرت را درنظر گرفته‌ایم اما با توجه به مشکلاتی که در زمینه برنامه‌ریزی تالارهای اجرا به وجود آمد مجبور شدیم برنامه فصل بهار را به تابستان منتقل کنیم و می‌دانیم روزهای برگزاری کنسرت اول ماه اصلا در زمان مناسبی قرار نگرفته است. به هر حال امیدواریم این خلا برنامه‌ریزی به سمتی کشیده شود که گروه‌ها و مجموعه های مستقل موسیقایی بتواند برنامه سالانه‌ای داشته باشند تا براساس آن نسبت به برگزاری کنسرت‌ها اقدام کنند.

وی تصریح کرد: بنده در ارکستر مجلسی ایران تمام سعی خود را می‌کنم تا به استانداردها نزدیک شوم. همانطور که اشاره کردم ارکستر مجلسی ایران هم اکنون در مرحله تولد قرار دارد و امیدواریم این کنسرت، برنامه اول و آخر ما نباشد.

منیژه صهبائی (مدیر اجرایی ارکستر مجلسی ایران) هم در این نشست با اشاره به اهداف تشکیل این ارکستر عنوان کرد: ارائه موسیقی علمی جدی و جهانی است. با استفاده از آثار آهنگسازان معتبر جهانی و ایرانی ازجمله اهداف‌مان و راه‌اندازی و تشکیل این ارکستر است که به‌طور حتم اگر آثار آهنگسازان ایرانی به دست‌مان برسد ما برنامه‌هایی نیز در این زمینه خواهیم داشت.

وی افزود: طی سال‌های اخیر موضوعی باب شده که بر اساس آن نوازندگان در اغلب اوقات فضایی را به وجود می‌آورند که هر وقت دلشان بخواهد با مجموعه همکاری کنند یا نکنند، در حالی که ارکستر یک کار گروهی است. من بسیار خوشحالم که در فضای ارکستر مجلسی ایران دوستانی همراه ما هستند که نظم و همکاری بسیار شایسته‌ای با بدنه ارکستر دارند و من امیدوارم این فضا برای نوازندگان ما تبدیل به یک فرهنگ شود.

مدیر اجرایی ارکستر مجلسی ایران در ادامه صحبت‌های خود توضیح داد: همسرم منوچهر صهبائی از سال‌ها پیش پروژه‌ای بنام «برای ایرانم» آغاز کرد که براساس آن آثار آهنگسازان ایرانی در خارج از کشور ضبط و حتی با تمام فشارها توسط ارکسترهای خارجی اجرا شد. او در قالب این پروژه بود که تحقیقات بسیاری وسیعی درباره ارکستر سمفونیک انجام داد و در این زمینه بانک اطلاعاتی بسیار گسترده‌ای را تدوین کرد و حالا تاسیس ارکستر مجلسی ایران در ادامه پروژه برای ایرانم است که امیدوارم به سرنوشت خوبی منتهی شود.

اولین کنسرت ارکستر مجلسی ایران به رهبری منوچهر صهبائی ساعت ۲۱:۳۰ روزهای هشتم و نهم تیرماه در تالار وحدت تهران برگزار می‌شود.

ادامه مطلب...

مدیرانجمن موسیقی بوشهر به مهر گفت:

برای تجلیل از پیشکسوتان پول نداریم/ تمرکز بر اجرای چند پروژه

مدیر انجمن موسیقی بوشهر با اشاره به تازه ترین فعالیت های انجام گرفته در این مجموعه، کمبود منابع مالی را اصلی ترین مانع برای پیشبرد اهداف و برنامه های استانی و ملی توصیف کرد.

احمد حیدریان مدیرعامل انجمن موسیقی استان بوشهر در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به تازه ترین فعالیت های انجام گرفته در این مجموعه بیان کرد: اساسا رویکرد ما در انجمن موسیقی بوشهر مبتنی بر رویکردهای آموزشی حوزه موسیقی است که در شهرستان ها باید بیشتر و متمرکزتر مورد توجه قرار گیرد، به همین جهت ما بر اساس این نگاه از مدت ها قبل با دعوت از استادان و کارشناسان مطرح موسیقی عمده فعالیت ها را روی برگزاری کارگاه ها و کلاس های آموزشی بنا نهادیم. البته موضوع همیشگی حمایت از موسیقی اصیل ایرانی یکی از اهداف ما در انجمن موسیقی استان بوشهر است که برپایی کنسرت استاد کیهان کلهر و چند کنسرت در حوزه موسیقی کلاسیک از جمله این موارد است.

وی ادامه داد: اساسا فعالیت هر انجمنی شکل و چارچوب مشخصی دارد که ما بر اساس این فضا روی مسایلی چون تسهیل در امر صدور مجوز کنسرت ها در حد توان و نظارت بر سیستم آموزشی حوزه موسیقی فعالیت های خود را انجام می دهیم اما در بین چنین فعالیت هایی، برنامه ریزی و طراحی برای برگزاری جشنواره های تخصصی مرتبط با موسیقی منطقه بوشهر از جمله کارهایی است که می توانیم انجام دهیم. در این راه موضوع همیشگی کمبود بودجه گریبان گیر همه فعالیت هایی است که می تواند موجب پویایی و گسترش فعالیت های موسیقی باشد. ما برای برگزاری چند فستیوال بومی و ملی برنامه ها و ایده های زیادی داریم که متاسفانه به دلیل کمبود بودجه نمی توانیم آن طور که باید برای راه اندازی این رویدادها اقدام کنیم.

مدیرعامل انجمن موسیقی استان بوشهر توضیح داد: من معتقدم هم اکنون بزرگترین مشکل ما در حوزه برنامه های انجمن موانع مالی است که واقعا کفاف برگزاری حتی مسترکلاس های ما را هم نمی دهد. متاسفانه بودجه موسیقی تقریبا صفر است و ما به هیچ عنوان نمی توانیم فعالیت آنچنانی داشته باشیم. البته در این چند مدت مذاکراتی با شورای اسلامی بوشهر انجام گرفته که بتوانیم محلی برای تامین منابع مالی مورد نیاز انجمن پیدا کنیم اما فعلا که همه چیز در حد مذاکره است که امیدوارم به مرحله اجرایی برسد. به هر حال ما خوب می دانیم که نیازهای موسیقایی استان چیست اما تا وقتی پولی نباشد هیچ کاری نمی شود کرد.

حیدریان در پایان تصریح کرد: ما در بوشهر گروه های بسیار پویا و فعالی چون «لیان» به سرپرستی محسن شریفیان و «هیرون» به سرپرستی نوذر سعادت پور داریم که در جشنواره های داخلی و خارجی حضور بسیار خوب و ارزشمندی دارند اما این گروه ها به صورت خودجوش و کاملا مستقل به تامین منابع مالی خود اقدام می کنند که متاسفانه ما نمی توانیم به آنها کمکی کنیم. حتی ما برای تجلیل از پیشکسوتان بوشهر برنامه های زیادی داریم اما وقتی پولی نباشد کاری از دست ما بر نمی آید و جز ابراز تاسف و ناراحتی محض کار دیگری نمی توان کرد؛ موضوعی که برای خود ما هم ناراحت کننده است و دوست داریم روزی به سرانجام مثبتی برسد.

ادامه مطلب...

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131