چپ دست بودن چه تاثیری بر نوازندگی دارد؟

و این پرسش که اگر من چپ دست هستم، بهتر است نواختن و آموزش ساز را همانند افراد راست دست شروع کنم؟

همه کسانی که چپ دست هستند، این پرسش را در نخستین جلسه می پرسند. و جالب اینجاست که بیشتر مصر هستند که ساز را برعکس نوازندگان راست دست بنوازند.

از گذشته تا به حال، تعداد زیادی نوازنده چپ دست بودند و هستند که ساز را برعکس نوازندگان راست دست میگرفتند، چه در موسیقی ایران، چه در سایر نقاط و کشورها.

حال ببینیم این تغییر دادن چه مقدار می تواند منطقی باشد.

بیشتر سازهایی که توسط نوازندگان چپ دست دستخوش تغییر می شوند، سازهای زهی هستند.

سازهایی که با جابه جایی سیم ها و خرک و احیانا پل، از حالت عادی به سازی برای نوازندگی چپ دست تغییر شکل می دهند. هرچند در بعضی از سازها این تغیرات کامل نمی شوند، مانند سه تار که ضخامت صفحه را نمی شود تغییر داد، مگر اینکه ساز بر اساس تغییر برای یک نوازنده چپ دست ساخته شود.

ولی سازهای دیگر امکان این تغییر را ندارند. مانند پیانو، سازهای بادی و در سازهای ایرانی هم میتوان به سنتور اشاره کرد.

نوازندگانی که سازها را تغییر می دهند، مشکلاتی نیز دارند که مهمترینشان اینست که برای تمرین، نوازندگی، آموزش و در کلاس، باید ساز خود را همراه داشته باشند. برای این نوازندگان، خرید ساز هم مشکل است، زیرا هیچ سازنده یا فروشنده ای برای امتحان و آزمایش صدا و کیفیت سازش توسط شما، اجازه تغییر جای سیم و خرک و پل و... را نمی دهد. بنابراین، برای آزمایش یک ساز جدید، حتما باید یک نوازنده راست دست مورد اطمینان با خود، همراه داشته باشید.

حال ببینیم با توجه به عدم امکان تغییر در سازهای بادی و خصوصا پیانو، آیا اساسا این کار علمی و منطقی است یا خیر؟

واقعیت این است که تغییر دادن سازها توسط نوازندگان چپ دست، استفاده حداکثر از امکانی است که وجود دارد، چه بسا اگر امکان تغییر ترتیب کلاویه های پیانو هم وجود داشت، این کار انجام میشد.

در نوازندگی یک اصل وجود دارد که نوازنده باید هنگام تمرین و نواختن، راحت باشد، این راحتی می تواند در تغییر مکانیسم ساز برای چپ دست ها هم به کار گرفته شود. ولی این راحتی کاملا مقطعی بوده و طی هفته های نخست یادگیری ساز دیگر حس نمی شود.

ولی از دید کسی که سال هاست به آموزش پرداخته، واقعیت این است که راست دست یا چپ دست بودن، هیچ تاثیری در نوازندگی ندارد، و این تصور که اگر من چپ دست هستم اگر ساز را مانند راست دست ها بنوازم، نمیتوانم به خوبی نوازندگی کنم، تصوری کاملا اشتباه است.

زیرا وقتی شما شروع به نوازندگی می کنید، هر دو دست شما قرار است کارهایی را انجام دهند که تا به حال حتی مشابه آن را تجربه نکرده اند. حال دست راست یا چپ، هیچ فرقی نمی کند. نهایتا و تنها تفاوتش اینست که مثلا برای نوازندگی تار، اگر راست دست باشید، مضراب زدن را کمی زودتر و انگشت گذاری را کمی دیرتر و اگر چپ دست باشید انگشت گذاری را کمی زودتر و مضراب زدن را کمی دیرتر به اصطلاح راه می افتید.

هرچند در نهایت، این دو به صورت موازی و همزمان پیش می روند و این کمی زودتر و کمی دیرتر اصلا حس نمی شوند.

از دید علمی، قضیه متفاوت است. روانشناسان تاکید بر این دارند که حتما باید نوازندگان چپ دست، ساز را تغییر دهند. زیرا اساس و مبنای ذهنی این افراد کاملا عکس راست دست ها است و نواختن ساز هم باید بر این اساس متفاوت باشد.

ولی همانطور که در بالا گفته شد، از نظر عملی، این عقیده فقط برای دو سه هفته آغازین برجسته است و کم کم رنگ می بازد. می توان به این نتیجه رسید که روانشناسان محترم احیانا سررشته ای از موسیقی و آموزش موسیقی ندارند که در عمل ببینند تفاوتی وجود ندارد.

تا به حال نیز هیچ نوازنده درجه یکی رمز موفقیتش را چپ دست بودن یا راست دست بودن اعلام نکرده و همگی به تمرین و متد و استاد و ساز خوب و... به عنوان دلایل موفقیت اشاره کرده اند.

و جمله پایانی اینکه، کسی از یک استاد درجه یک نمی پرسد شما راست دست هستید یا چپ دست!

رضا کلانتری، دهم مرداد نود و هفت

 

چرا در کلاس نمی توانم درس ها را خوب اجرا کنم؟

راه مقابله بر استرس زمان اجرا و نواختن ساز در حضور استاد چیست؟

چرا در خانه بهتر می توانم ساز بزنم؟

چرا در کلاس نمی توانم درس ها را درست اجرا کنم؟

دلیل افت کیفیت اجرا در کلاس آموزشگاه موسیقی چیست؟

برای همه هنرجویان این اتفاق پیش آمده که سر کلاس و برای اجرای درس، نمی توانند مانند زمان تمرین در خانه اجرا کنند.

دلایل این اتفاق را بررسی می کنیم.

همیشه اجرا برای استاد و در کلاس آموزشگاه موسیقی با افت همراه است و البته کاملا طبیعی، زیرا نگرانی از اجرای اشتباه درس باعث می شود حضور ذهن و تسلط کم شود.

وقتی شما در خانه تمرین می کنید، در واقع یک جمله و یک درس را چندین بار بدون نگرانی از اشتباه اجرا می کنید.

ولی در زمان اجرا در کلاس آموزشگاه موسیقی و در حضور استاد، شاید فقط یک بار فرصت اجرا داشته باشید، و همین باعث بروز استرس و فشار عصبی بر شما شده و در نتیجه باعث افت کیفیت اجرا و احتمالا اجرای اشتباه جملات می شود.

یکی از راه هایی که برای رهایی از این مشکل وجود دارد، تمرین اجراست. شما باید اجرا و نواختن ساز برای دیگران را تمرین کنید.

می توانید با اجرا برای نزدیکان خود شروع کنید. تمرین اجرا را از اجرا برای یک نفر آغاز کنید.

پس از آن می توانید به مرور بر تعداد بینندگان و شنوندگان خود بیفزایید. ولی تعداد و جنس نفرات را به هیچ وجه، به صورت ناگهانی تغییر ندهید. اجرا و آداب اجرا و چگونگی تسلط بر اجرا را در نوشته ای دیگر بررسی خواهیم کرد، ولی با توجه به ارتباط موضوع، باید بدانید که اجرا برای دوستان و خانواده، برای شما بسیار متفاوت است و باید با کسانی که نسبت به هم علاقه دوطرفه دارید شروع کنید.

شاید بگویید تمرین روزانه شما در خانه را، خانواده شما می شنوند، ولی اجرای اختصاصی برای شخص و اجرای با زمان مشخص و تمرکز برای شنیدن و دیدن، با شنیدن اتفاقی فرق دارد.

باید کم کم به جایی برسید که اجرا در حضور جمع، برای شما لذت بخش و باعث انگیزه شود که البته با تمرین زیاد به دست می آید.

در پایان اجرا هم در مورد چگونگی اجرا نپرسید، زیرا قضاوت در مورد اجرای شما باید توسط کارشناس موسیقی و نوازنده سازتان انجام شود، نه کسانی که اطلاعی از ساز و موسیقی مورد نظر شما ندارند، چرا که ممکن است نظری نه چندان مطلوب نسبت به اجرا شما داده شود و باعث تضعیف روحیه شما شود.

همیشه چگونگی و کیفیت اجرای درس هایتان را از استادتان بپرسید.

در پایان، این را بدانید که، همیشه اجرا در تنهایی، تفاوت بسیاری با اجرا در حضور تماشاگر دارد و این برای همه وجود دارد.

نوشته رضا کلانتری

پانزدهم مهر نود وهفت

 

آموزشگاه موسیقی و انتخاب اساتید و مدرسان موسیقی

تعداد بسیار زیادی آموزشگاه موسیقی در شهرهای مختلف مشغول فعالیت هستند و با توجه به اقبال عمومی نسبت به یادگیری موسیقی، باید به اندازه کافی استاد و مدرس موسیقی دارای صلاحیت تدریس در این آموزشگاه ها مشغول به کار باشند.

اساتید آموزشگاه های موسیقی را عموما، فارغ التحصیلان دانشگاه ها و هنرستان های موسیقی تشکیل می دهند و هم اکنون نسبت به گذشته، تعداد اساتید با مدرک غیرمرتبط با موسیقی بسیار کم شده است.

حال ببینیم این تعداد نسبتا زیاد، جوابگوی نیاز آموزشگاه های موسیقی هستند یا خیر؟

اگر از نظر تعداد بررسی کنیم، میبینیم تعداد زیادی مدرس موسیقی داریم که می توانند در آموزشگاه های موسیقی تدریس کنند، ولی آیا همگی صلاحیت تدریس دارند؟

تدریس و آموزش موسیقی، نیازمند داشتن تجربه و سابقه کار تدریس و نوازندگی در سطح مناسب است. اکثر فارغ التحصیلان موسیقی، و البته دانشجویان موسیقی سابقه و تجربه ای از تدریس موسیقی ندارند و درصد کمی هستند که تجربه تدریس دارند.

شاید یک نوازنده خیلی خوب، الزاما معلم و مدرس خوبی نباشد، پس پارامترهای انتخاب استاد و معلم موسیقی متفاوت است و با ملاک های انتخاب یک نوازنده خوب فرق دارد.

آموزشگاه های موسیقی که کادر با تجربه و تحصیل کرده و اساتید خوب دارند، می توانند مکان مناسبی برای یادگیری موسیقی باشند.

هر چند تعداد این گونه آموزشگاه ها بسیار کم است، ولی می شود با کمی دقت و پرس و جو، چنین آموزشگاه هایی را یافت.

برای انتحاب استاد و آموزشگاه موسیقی، به سابقه آموزشگاه و سابقه و پیشینه استاد دقت کنید.

هفدهم مرداد نود و هفت

رضا کلانتری

 منبع: http://www.musicshamim.com

http://www.musicshamim.com/index.php/faq/498

 

رضا کلانتری و موسیقی نمایش روز بیست و یکم

نمایش "روز بیست و یکم" در سالن مهرگان در حال اجراست، با رضا کلانتری، آهنگساز این نمایش گفت و گویی انجام دادیم که در پی می آید.

لطفا توضیح مختصری از نمایش روز بیست و یکم بفرمایید.

با سلام، نمایش روز بیست و یکم، به نویسندگی و کارگردانی خانم نیوشا محرابی، از هفتم مرداد نود و هفت، در حال اجراست و من به عنوان آهنگساز این نمایش، به همراهی دو تن از نوازندگان و همکاران، مشغول اجرای موسیقی این نمایش هستیم. خانم نگار حسینی و خانم فاطمه کریمی از همکاران بنده هستند.

چه مدت با گروه تمرین داشتید؟

واقعیت اینست که زمان زیادی برای تمرین وموارد دیگر نداشتیم ولی با توجه به اینکه با این گروه موسیقی در کار قبل هم همکاری داشتیم، به خوبی و با سرعت کار را رساندیم.

ژانر کار و فضای موسیقی که برای این نمایش در نظر گرفتید؟

با توجه به متن که داستانی تاریخی است، نوع موسیقی مشخص شده است. داستان در شهری در شمال کشور، در دهه بیست شمسی اتفاق می افتد و اتفاقاتی که با بازی شخصیت های تاثیرگذار این شهر در جریان است، موسیقی نیز پیش می رود.

آنچه برای موسیقی این نمایش کار شده، ترکیبی از موسیقی روایتگر، فضاسازی، موسیقی مطربی، سنتی، و همینطور فضاسازی آتونال است. در بسیاری از موارد به دلیل نوع متن و بازی، موسیقی کاملا بداهه و آتونال را داریم و در بخش هایی نیز، موسیقی کاملا بر پایه ردیف موسیقی سنتی ایران.

 ترکیب سازهایی که برای این نمایش در نظر گرفتید را بفرمایید.

سازهای تار، کمانچه، تمبک و دف و دایره. ولی در بسیاری از صحنه ها، صدای معمول این سازها را نمیشنوید. با استفاده از این سازها، فضاسازی هایی انجام می گیرد که خارج از صدای سنتی این سازهاست.

البته یکی از مواردی که باعث این نوع موسیقی شده، متن و داستان و مورد دیگر، تعداد زیاد قاب هایی است که در کار داریم.

در این کار موسیقی از لحظه ورود تماشاگر آغاز می شود و بیننده را با فضای کار آشنا می کند. شاید بتوان گفت، نخستین بازیگرانی که در این نمایش دیده می شوند، نوازندگان هستند. برای وصل صحنه ها، موسیقی نقش اصلی را دارد و جدای از فضاسازی معمول، نوعی اعلان و زمینه سازی کلی داستان و همینطور ورود به صحنه بعدی و توصیف را بر عهده دارد. در تاتر با موسیقی سر صحنه، به دلیل عدم وجود تعداد زیاد نوازنده و مشکلات دیگر، نمی توان مانند سینما، به موسیقی شخصیت پرداز به آن شکل پرداخت. ولی با کمی خلاصه گویی می شود، روند داستان را در سیر کلی موسیقی جاری کرد. به همین دلیل، آنچه از وصل صحنه ها از هم می شنویم، نمایی از قاب بعدی داستان است ولی نه به شکلی که داستان را لو بدهد. به دلیل روند تقریبا یکنواخت داستان، تماشاگر همراه با متن و موسیقی خود را در جریان اتفاقات قرار می دهد و این زمینه سازی به هیچ وجه باعث لو رفتن نمای بعدی نمی شود.

نظرتان راجع به موسیقی سر صحنه و اجرای زنده چیست؟

برای پاسخ، باید از دو وجه به این قضیه نگاه کرد. از دید تماشاگر و از دید آهنگساز.

از دید تماشاگر، این اتفاق، بسیار جالب و جذاب است، و دیدن نوازندگانی که موسیقی را در لحظه اجرا می کنند می تواند جذابیت بسیاری داشته باشد.

از دید آهنگساز، در بعضی از کارها، اجرای سر صحنه می تواند خوب و در بعضی کارها نامناسب باشد. اگر کاری با تعداد زیاد پرسوناژ و صحنه های متفاوت و متنی پرماجرا باشد، شاید اجرای سر صحنه موسیقی، نیاز به تعداد زیادی نوازنده با رنگ آمیزی سازهای مختلف داشته باشد که با توجه به فضاهای کوچک سالن ها، امکانات نامناسب صوتی، هزینه ها و... عملا امکان پذیر نباشد. بنابراین، در این نوع کارها بهتر است موسیقی ضبط شده و پلی بک در نظر گرفته شود. که البته مشکلات دیگری نیز در پی خواهد داشت. هماهنگی بازیگران و... با موسیقی و فضای یکنواخت حسی موسیقی، باعث می شود کار پس از چند اجرا یکنواخت شود.

در کارهایی که عکس مورد قبلی باشد، معمولا موسیقی سر صحنه می تواند نتیجه بهتری داشته باشد و معمولا هم این کار انجام می شود.

در این کار، به دلیل نوع داستان، موسیقی سرصحنه انتخاب شده است.

صحبت راجع به موسیقی نمایش و تناسب آن با متن بسیار است، ولی در حالت کلی می توان گفت، موسیقی سر صحنه، بسیار جذاب تر از موسیقی ضبط شده است، هم برای بازیگر هم برای نوازنده و همچنین تماشاگر.

شما در کار قبلی که سال گذشته داشتید همین ترکیب سازها را برای نمایش سنتی و آیینی انتخاب کرده بودید، چطور برای نمایش روز بیست و یکم هم همین ترکیب ساز مورد استفاده قرار می گیرد؟

آنچه در دو نمایش گفته شده مشترک است، ایرانی بودن متن است. در نمایش "طربنامه شهر خیال" به کارگردانی آقای کیوان نخعی، ما با متنی مواجه بودیم که کاملا ایینی و سنتی و مطربی و سیاه بازی و در کل کاملا ایرانی بود. بهترین سازهایی که برای این شکل کار می توان استفاده کرد سازهای تار و کمانچه و سه تار وتمبک و کلا سازهای ایرانی است. در نمایش روز بیست و یکم نیز فضای ایرانی و مخصوصا تاریخی کاملا ایرانی است ولی ما غیر از موسیقی ایرانی، موسیقی فضاساز و افکتیو و روایت گر را نیز با همین سازها به صدا درمی آوریم و با تاکید بسیار بر انتخاب این سازها پیش می رویم.

از برنامه های آینده و در دست خود بفرمایید:

غیر از تدریس و مدیریت وب سایت و آهنگسازی، فعلا کار جدیدی در دست ندارم ولی ایده هایی برای نوعی نمایش موزیکال دارم که اگر شرایط مهیا شود، به اجرا در خواهد آمد.

در پایان اگر صحبتی دارید بفرمایید:

از همه دوستان و هنردوستان دعوت میکنم برای دیدن نمایش روز بیست و یکم تشریف بیاورند، این گونه نمایش ها که به صورت خصوصی و با هزینه های شخصی اجرا می شوند، نیاز به حمایت هنردوستان دارند و با توجه به اینکه گروه بازیگران و کارگردان و تمامی عوامل با صرف وقت و هزینه چنین کاری را آماده اجرا کرده اند، نیازمند حمایت هستند. از طرف گروه روز بیست و یکم از همه دعوت می کنم که برای دیدن این نمایش تشریف بیاورند.

گفت و گو: امیر نوری
موسیقی هنری ایران
دهم مرداد نود و هفت

 

مروری بر موسیقی نمایش روز بیست و یکم

داستان در دهه های نخستین قرن اخیر، در شمال ایران اتفاق می افتد. آن زمان که روس ها در شهرهای کوچک و بزرگ و روستاهای گیلان نفوذ داشته و در تمامی ابعاد زندگی مردم، نقشی تعیین کننده داشتند.

داستان، داستان قدرت طلبی است و نقش هایی که افراد دارای پست های دولتی و انتصابی آن زمان، برای در دست داشتن قدرتی بیشتر، به هر کاری دست می زدند.

شخصیت های فرماندار و پزشک و معلم و دختر مورد علاقه اش و کنسول روس نقش های اصلی این تاتر هستند.

موسیقی نمایش نیز برگرفته از موسیقی کلاسیک و ردیف موسیقی ایرانی، با ترکیبی از سازهای زهی مضرابی و کششی و کوبه ای، سعی در روایتگری و همراهی این داستان دارد.

موسیقی با رنگ فرح از ردیف موسیقی ایرانی در دستگاه همایون آغاز می شود، زمانی که تماشاچیان در حال ورود به سالن هستند و با شنیدن این موسیقی، با فضای نمایش کمی آشنا می شوند.

شخصیت نخست این نمایش، که در صحنه اول در اتاقی و در کنار جنازه ای دیده می شود، مونولوگی نسبتا طولانی دارد. فضای این بخش، کاملا غیر ملودیک و خارج از فضای تنال موسیقی ایرانی است و آنچه از سازهای تار و کمانچه و کوبه ای شنیده می شود، سعی در رساندن فضا، به فضایی آتونال است.

چرا که بازیگر در جملاتی که به زبان می آورد، نوعی پراکنده گویی و بی نظمی را به تماشاچی القا می کند که همراهی موسیقی، و در جاهایی، سکوت مطلق، تلاش برای تثبیت این آشفتگی شخصیت را بیشتر نمایان می کند.

موسیقی وصل صحنه، رنگی قدیمی و برای رساندن و توصیف صحنه بعدی که صهباخانه، یا شراب خانه و فضای متفاوت از صحنه قبل است را بازگو می کند.

ضربی خوانی و خواندن تصنیف قدیمی رعنا، با همراهی بازیگران، حضور فیزیکی نوازندگان، به عنوان بازیگران اصلی کافه یا صهباخانه، و بازی بازیگران با نوازندگان، تلاش برای نمایش فضای خارج از تفکر کافه است.

در جاهایی و برای تاکید بر روی جملاتی خاص، ساز کوبه ای، به کمک فضاهای دلهره و ترس و اعلان می آید.

لوکیشن دیگر این نمایش، خانه ماجور است که در آن دختران حضور دارند. خانه ای که، محل رفت و آمد مردان است.

فضای تقریبا متفاوتی که با ضربی خوانی در یکی از صحنه ها، و همراهی یکی از بازیگران با موسیقی، در فضایی غمناک، نشانی از غم و اندوه و بیچارگی این قشر را، بیان می کند.

وصل صحنه ها، که با رفت و برگشت نور و تغییر دکور همراه است، با ملودی های ضربی، در آوازهای دشتی و بیات اصفهان و به صورت ملودی های همراه با گریزی به موسیقی آتونال، نشان از آشفتگی، غم داشته و بی نظمی جامعه را بیان می کند.

جدا از روند داستان و روایت کلی آن، موسیقی این نمایش، در عین حالی که از زیرساخت سنتی استفاده می کند، سعی در نشان دادن، آشفتگی و اضطراب دارد و این حس را با استفاده از فواصل غیر معمول  وآتونال، بر دل ملودی های باز و ضربی های با ریتم لنگ، و متغیر، بیش از هر چیزی تاکید می کند.

آهنگسازی و ساخت موسیقی این نمایش را رضا کلانتری بر عهده دارد و نوازندگان کمانچه و تمبک به ترتیب، فاطمه کریمی و نگار حسینی هستند.

نمایش "روز بیست و یکم"، به کارگردانی نیوشا محرابی، هر روز ساعت هجده در تالار نمایش مهرگان، در خیابان خارک به مدت یک ساعت، اجرا می شود.

برای تهیه بلیت این نمایش به آدرس زیر بروید.

https://www.tiwall.com/theater/ruz-bistoyek2

هشتم مرداد نود و هفت

رضا کلانتری، کارشناس موسیقی

 

کودکم باید به چه چیزی گوش دهد؟ بخش نخست

ترجمه و تصحیح: رضا کلانتری

 

صداهای احساسی

از طریق گوش دادن به موسیقی های مختلف، سعی در نواختن یک ساز موسیقی و خواندن آهنگ های روزمره و گذرا از موسیقی لذت ببرید.

در اینجا چند راهنمایی و روش برای کمک به کودکتان وجود دارد:

کودکم باید به چه چیزی گوش دهد؟

پدر و پسری در حال شنیدن موسیقی که از DVD پخش می شود هستند، آنها به همراه آهنگی که برایشان بسیار جالب است و ملودی زیبایی دارد، آواز می خوانند، بچه ها موسیقی را دوست دارند و از شما می خواهند، آهنگ محبوب و مورد علاقه شان را حتی در ماشین پخش کنید.

اما بچه ها در سن جوانی باید چه نوع موسیقی گوش کنند؟

در اینجا چند راهنمایی مفید برای ایجاد یک کتابخانه موسیقی مناسب برای کودک شما وجود دارد.

نه فقط برای گوش دادن

قبل از اینکه ترانه ها را انتخاب کنید، به یاد داشته باشید که فرزند شما از انجام دادن کار و فعالیت عملی بیشتر از گوش دادن سود می برد . برای به دست آوردن مزایای کامل موسیقی، کودکان باید آواز خواندن و رقص همراه با آهنگ ها را بیاموزند.

 آوازخوانی و حرکت به همراه موسیقی، یک فرایند ترکیبی شناختی، ذهنی و عملی است که با کمک حس شنوایی انجام می شود و توسط مغز تحلیل و معنا می شود.

ساختن و خلق کردن آهنگ در موسیقی مانند فکر کردن و صحبت کردن است. ما با تمرین کردن، ساختن صداها و تمرین ذهنی یاد می گیریم تا ذهن خود را در زمینه درک موسیقی توسعه دهیم ، و اگر بتوانیم این تمرین را با صدای بلند و همراه با رقص و بازی انجام دهیم، بسیار تاثیرگذارتر خواهد بود.

تحقیقات نشان می دهد که 50 درصد از کودکان که به مهد کودک می روند تفاوت بین آواز خواندن و صحبت کردن را نمی دانند.

همانطور که شما شروع به ساخت کتابخانه موسیقی کودک خود می کنید، بدانید که تمرکز بر روی تعامل با موسیقی است که به آموزش موسیقی و گوش موسیقی کودک شما کمک می کند.

بیشتر مربیان موسیقی پیشنهاد می کنند از لوازم و وسایلی که در خانه دارید برای بازی استفاده کنید.

هدف کمک به فرزندتان در خلق و به وجود آوردن موسیقی باشد، نه فقط شنیدن موسیقی.
بهترین کتابخانه موسیقی برای کودک شما شامل طیف گسترده و ترکیبی از ژانرهایی است که شما دوست دارید به همراه آن نوع موسیقی که آنها دوست دارند. موسیقی را با نوع غذاها می توان مقایسه کرد: شما نمی خواهید فرزندتان فقط همبرگر و پنیر بخورد پس نمی خواهید همیشه یک نوع موسیقی را نیز بشنود.

پس بهتر است "بوفه غذای گوش را بسازید"

منوی موسیقی شما باید از آهنگ هایی از فرهنگ شما، موسیقی ملی و محلی و فولکلور شما و کسانی که در سرتاسر جهان هستند و همچنین موسیقی هایی که دوست دارید را شامل شود.

اریک رستمسن، رئیس مدرسه موسیقی کودک در موسسه Peabody در بالتیمور، می گوید: "علاوه بر نواختن ژانرهای مختلف موسیقی، والدین باید موسیقی هایی را که از آنها لذت می برند، بنوازند. "

به ویژه بر روی موسیقی کلاسیک Classic و موسیقی جز Jazz تأکید میکنم، در عین حال که باید گفت موسیقی بد وجود ندارد ولی در برخی مواقع یافتن موسیقی مناسب در مقایسه با دیگر کارها دشوارتر است. "

برای به چالش کشیدن فرزند خود، انواع ریتم ها و تنالیته ها و آهنگ هایی که در کلیدهای مختلف قرار دارند را، هدف قرار دهید. "

پخش موسیقی با کیفیت بالاتر

همچنین بهتر است که موسیقی را به گونه ای پخش کنید که کیفیت بالاتری داشته باشد، نه صدای بیشتر. صدای تفکیک شده، فرکانس های مشخص و قابل تشخیص و توضیح برای آموزش و شناخت سازها.

موسیقی ارکسترال برای این کار بهترین است.

تنوع سلیقه کودکان باعث می شود موسیقی مورد نیاز نیز با سبک های بیشتری وجود داشته باشد، و این خود نشان می دهد که انواع مختلف موسیقی ممکن است به آنها کمک کند تا بهتر موسیقی را یاد بگیرند و درک کنند.

کودکان در آغاز به طور غیر مستقیم و از راه بازی، موسیقی را می آموزند.

آنها باید آواز و شعر آهنگ ها را در حالات غیر معمول و مختلف، و با کاربردهای مختلف مانند آواز خواندن و بازی کردن به کار برند و به مرور آن ها را بیاموزند.

با آهنگ های آشنا شروع کنید

هنگام تعیین اینکه چگونه موسیقی را به فرزندتان معرفی کنید، آهنگهایی را که شنیده اند را بخوانید و از آنها شروع کنید.

پیشنهاد می شود برای شروع، کودک موسیقی را از موسیقی های معمول که در مهد کودک استفاده می شود، آغاز کند و به تدریج که به سن پیش دبستانی رسید، آهنگ های محلی و تعدادی موسیقی کلاسیک در برنامه قرار داده شود.

در صورت شک و تردید و برای راهنمایی حتما با کارشناسان موسیقی مشورت کنید.

ادامه دارد

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131