آخرین وضعیت محمدرضا شجریان از زبان همایون

همایون شجریان گفت: بیماری پدرم (محمدرضا شجریان) به سمت بهبود نرفته اما وضعیت بدتر هم نشده است.

به گزارش ایسنا، یورو نیوز نوشت: «محمدرضا شجریان موسیقیدان، آهنگساز و خواننده شهیر ایرانی است که به دلیل بیماری مدت‌ها از صحنه اجرا دور مانده است. همایون شجریان، فرزند او در گفت‌وگو با یورونیوز از آخرین شرایط و وضعیت سلامت پدرش خبر داد: «اگر شرایط ایشان (محمدرضا شجریان) به گونه‌ای باشد که بتوانند و بخواهند که به صحنه بازگردند، من در مقابل ایشان و روی صحنه خاک‌ پای ایشان را تمیز می‌کنم. در کنار ایشان نشستن همیشه افتخار من بوده است.»

وی همچنین در خصوص آخرین وضعیت جسمی پدرش این طور گفت: «سال گذشته و به دلیل بیماری که پدر دچارش بودند، مجبور شدند که پرتودرمانی را در ناحیه سر داشته باشند که این باعث می‌شود بافت‌های سالم هم آسیب ببیند. پرتو درمانی ضمن این که مریضی را کنترل می‌کند موجب یک سری اشکالات می‌شود. الان نسبت به آن روزهای اول وضعیت ایشان خیلی بهتر شده است.»

او در ادامه با اشاره به این که پس از ثابت شدن شرایط جسمی پدرش در مقطعی قرار گرفتند که دو راه بیشتر پیش روی نداشتند در توضیح شرایط گفت: «یا این که ایشان باید با فیزیوتراپی به سمت بهتر شدن شرایط جسمی می‌رفتند یا این که مریضی پیشرفت کند و ایشان را به سمت بدتر شدن پیش ببرد. متاسفانه به سمت بهبود نرفته‌ایم اما در عین حال خوشبختانه الان ۷-۸ ماه است وضعیت بدتر نشده و ما هنوز سر آن دوراهی مانده‌ایم. یعنی وضعیت ایشان نه بدتر شده است و نه بهتر.»

همایون شجریان با ابراز نگرانی از این که ممکن است بیماری دوباره فعالیتش را در بدن پدرش آغاز کند، گفت: «بخشی که ما دوست داشتیم با فیزیوتراپی بهتر شود، متاسفانه برای ۷-۸ ماه هست که در همان مرحله‌ مانده و ما را مقداری ناامید کرده است اما حضور و وجود ایشان برای ما نعمت است و هنوز ایشان مثل همیشه هوشیاری‌های خاص خودشان را دارند و گاهی اوقات سوالاتی از من می‌کنند که با خودم می‌گویم بابا چطور این‌ها را هنوز به خاطر دارند.»

او در پایان گفت: «آرزو می‌کنیم و امیدواریم که ایشان بهتر شوند و مردم هم همواره لطف دارند و دعا می‌کنند.»

علی مرادخانی در یک گفت‌وگوی اینترنتی مطرح کرد؛

هیچ ممنوع‌الفعالیتی در حوزه موسیقی نداریم/گرفتن مجوز اماکن برای کنسرت‌ها برعهده مدیران سالن‌هاست/اجرای کنسرت در دانشگاه‌ها ممنوع نیست

امروز هنرمند ممنوع‌الفعالیت نداریم مثلا آثار محمدرضا شجریان مجوز گرفته و بازهم می‌گیرد و ما امیدواریم حال ایشان خوب شود و برای اجرای زنده در خدمتتشان باشیم.

به گزارش خبرنگار ایلنا، علی مرادخانی (معاون هنری) شب گذشته با حضور در برنامه آهنگ طی سخنانی با اشاره به عملکرد خانه موسیقی و همچنین مخالفت برخی افراد با این خانه و انتخابات آن گفت: برخی دوستان منتقد معتقدند که خانه موسیقی درباره مسایل خود و همچنین انتخابات برگزار شده، پاسخگو نبوده است درحالیکه من معتقدم پاسخگو بوده و حتی خود ما درباره انتخابات نظارت لازم را انجام دادیم.

وی ادامه داد: باید دو طرف موافق و مخالف با هم صحبت و بحث کنند. البته ما به دنبال آن نیستیم که یک طرف کوتاه بیاید بلکه می‌خواهیم به یک معدل‌گیری در نظرات برسیم.

وی ادامه داد: ما در مسایلی همچون کارهای صنفی تجربه چندصدساله نداریم و امروز اگر به تاریخ تاسیس خانه موسیقی، خانه تئاتر و خانه سینما نگاه کنید، می‌بینید که یک تجربه چند ده ساله داریم. طبیعی‌ست که اختلاف‌نظر هم در مدیریت این خانه‌ها وجود داشته باشد اما با گفتگو می‌توان به این هدف مشترک رسید.

وی درباره جشنواره موسیقی فجر گفت: جشنواره موسیقی فجر سالها بود که اساسنامه مشخصی نداشت ولی ما با استفاده از عقل جمعی شروع به نگارش اساسنامه برای آن کرده‌ایم.

مرادخانی با تاکید بر اینکه از سال 69 در بخش مدیریت موسیقی حضور دارد، گفت: از ابتدا که من آمدم بیشترین چالش در حوزه موسیقی در بخش کنسرت‌ها و اجرای صحنه‌ای بود به همین دلیل ما آیین‌نامه برای اجراها نوشتیم و براساس آن آیین‌نامه رفتار کردیم. مساله دوم صدور مجوز درباره آثاری بود که باید منتشر شوند. ما برای این کار شوراهایی تشکیل دادیم و این شوراها به صورت تخصصی تصمیم‌گیری می‌کنند. در این شوراها افراد بزرگی از ابتدا حضور داشتند و حتی گاهی اوقات برخی آثار را به بیرون شورا ارجاع می‌دادیم تا درباره آنها تصمیم‌گیری کنند. مثلا یکی از اجراهایی کیوان کلهر با یک نوازنده هندی را که قرار بود منتشر شود به آقای درویشی برای نظر دادن ارجاع دادیم که ایشان هم آن را تایید کرد.

مرادخانی با اشاره به اینکه هنر موسیقی در کشور ما مباحثی دارد که با هنرهای دیگر متفاوت است، گفت: هنوز در نگاه بسیاری از بزرگان ما نظرات مثبتی درباره موسیقی وجود ندارد به همین دلیل ما باید در حوزه موسیقی با دقت رفتار کنیم و نظارت‌هایی انجام می‌دهیم که برای مراقبت از اهالی موسیقی است.

وی درباره صدور مجوزها برای کنسرت‌ها هم گفت: مجوز کنسرت‌ها را به لحاظ محتوایی ارشاد صادر می‌کند و اداره اماکن بحثی که درباره مجوز دارد بیشتر به سالن و موارد ترافیکی بازمی‌گردد لذا ما داریم مجوزها را به سمتی می‌بریم که از این به بعد مجوز اماکن را مدیران سالن‌ها بگیرند و دیگر ارتباطی به اهالی موسیقی نداشته باشد.

مرادخانی درباره لغو برنامه‌های موسیقی در اماکنی همچون دانشگاه‌ها نیز گفت: کنسرت از نظر ما یعنی برنامه‌هایی که در سالن به صورت عمومی اجرا می‌شود  و مردم برایش بلیت می‌خرند و اینکه در یک دستگاهی یا دانشگاهی اتفاقی می‌افتد و یک گروهی نمی‌تواند برنامه‌ای اجرا کند به مسوولان خود آن دانشگاه ارتباط دارد.

وی ادامه داد: اگر دانشجویی می‌خواهد رسما کنسرت بگذارد ما سالن در اختیارش می‌گذاریم. سالن رودکی هم برای همین امر درنظر گرفته شده است.

مرادخانی افزود: تاکید ما بر نظارت و اجرای درست قانون است و همه تلاش ما این است که اگر کاری مجوز گرفت از آن مجوز دفاع کنیم و کسی این مجوز را گرفت، بتواند از آن استفاده کند.

مرادخانی با اشاره به فعالیت مجدد موسیقی پاپ از سال 76 که همزمان با دوره مدیریت وی بود، گفت: در آن زمان فرهاد مهراد، مازیار و کورش یغمایی دوباره به دنیای موسیقی پاپ آمدند البته متاسفانه مازیار شب قبل از روزی که با من قرار ملاقات داشت سکته مغزی کرد.

وی ادامه داد: ما به این نتیجه رسیده‌ایم که در همه عرصه‌ها به همه ابعاد موسیقی در کشور نیاز داریم. در این میان گروهی موافق و گروهی مخالف موسیقی پاپ هستند ولی من معتقد بودم که هر جریانی شنونده خود را دارد و اینطور نیست که اگر افراد را از موسیقی پاپ محروم کنیم آنها بروند موسیقی مقامی گوش کنند. تحقیقات ما آن زمان نشان داد که میزان مصرف موسیقی در جامعه ما با میزان موسیقی‌هایی که مجوز می‌گیرند خیلی تفاوت دارد و بسیار پایین است.

مرادخانی با اشاره به این موضوع که موسیقی پاپ جایگاه خود را دارد و می‌توان روی آن کار کرد، گفت: ما سال 77 یک جشنواره برگزار کردیم به نام ستاره پاپ که افرادی چون قاسم افشار و علیرضا عصار نیز در آن حضور داشتند و کسانی مانند مسعود کیمیایی و ا حمدرضا احمدی نیز داور بودند و نتایج خوبی هم داشت.

وی با اشاره به بحث موسیقی زیرزمینی گفت: بخشی از مسایل در حوزه موسیقی همچون موسیقی زیرزمینی به مرور زمان حل می‌شود البته بسیاری از ایرادهایی که به این نوع موسیقی گرفته می‌شود مسایل حاشیه‌ای است نه متن موسیقی و بسیاری از افرادی که اصطلاحا به آنها می‌گویند موسیقی زیرزمینی کار خاصی نمی‌کنند بلکه آنها فقط اطلاع ندارند که برای فعالیت‌های خود باید مجوز بگیرند.

وی ادامه داد: بسیاری از افرادی که امروز آزادانه کار می‌کنند زمانی به صورت زیرزمینی فعالیت می‌کردند.

وی با اشاره به اینکه امروز هنرمند ممنوع‌الفعالیت نداریم، گفت: امروز کسی با آن عنوان که ممنوع‌الفعایت باشد، نداریم مثلا آثار محمدرضا شجریان مجوز گرفته و بازهم می‌گیرد و ما امیدواریم حال ایشان خوب شود و برای اجرای زنده در خدمتتشان باشیم.

مرادخانی با تاکید بر اینکه امروز در حوزه موسیقی چالش خاصی وجود ندارد، گفت: فقط در مورد موسیقی رپ یک نکاتی مطرح است و آن هم بیشتر بحث محتوایی‌ست نه شکل اجرای موسیقی.

وی ادامه داد: آنچه برای من مهم این است که هنرمندان با دیدن مدیران احساس آرامش کنند و تمام تلاشم این بوده که اگر هنرمندی مشکلی داشت آن را حل کنم زیرا هنرمند نقطه اتکاش به جایی است که آنجا کار می‌کند.

روایت هنرمندان از صدای محمدرضا شجریان فیلم شد/انتشار مستند شجریان+فیلم

فیلم مستند "شجریان" که با حضور بسیاری از هنرمندان عرصه موسیقی، سینما و ادبیات تولید شده، پس ماه‌های محرم و صفر منتشر خواهد شد. امیر بهاری (کارگردان مستند شجریان) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، درباره فیلم مستند شجریان گفت: مستند "شجریان" در واقع یک مستند گزارشی چند اپیزودی محسوب می‌شود که با دیدگاه ژورنالیستی پرداخت شده و به وجوه مختلف زندگی محمدرضا شجریان می‌پردازد. این مجموعه در قالب 10 اپیزود حدودا 15 تا 25 دقیقه‌ای ارائه خواهد شد. تهیه‌کنندگی این اثر را نیز "موسسه رسانه مهر طاها" برعهده داشته است.

وی در ادامه افزود: در این مستند اساتیدی چون محمود دولت‌آبادی، حسین علیزاده، آیدین آغداشلو، مجید درخشانی، محمدعلی کشاورز، زیدالله طلوعی و تعداد دیگری از هنرمندان حضور دارند که درباره زوایای مختلف زندگی محمدرضا شجریان و همچنین هنر او سخن گفته‌اند.

کارگردان هنری مستند شجریان همچنین عنوان کرد: من در مرحله فیلمبرداری حضور نداشتم و زمانی به مجموعه اضافه شدم که فیلمبرداری‌ها انجام شده بود و از مرحله تدوین به بعد با عنوان کارگردان هنری به مجموعه اضافه شدم و پروژه را به سر انجام رساندیم.

امیر بهاری در بخش دیگری از سخنان خود ضمن اشاره به نحوه‌ی انتشار مستند "شجریان" گفت: در مورد اینکه این مستند توسط چه موسسه‌ای منتشر شود هنوز تصمیم قطعی نگرفته‌ایم ولی به طور حتم مستند "شجریان" را در فضای مجازی و از طریق سایت بخصوصی منتشر خواهیم کرد.

وی همچنین عنوان کرد: مستند "شجریان" اولین مجموعه از سری "مجموعه‌ مستندهای صداهای ماندگار ایران" است و در ادامه نیز "موسسه رسانه مهر طاها" مستندهایی را درباره خوانندگان پیشکسوت و جوان موسیقی کشورمان مانند شهرام ناظری و علیرضا قربانی تولید خواهد کرد.

در اینجا بخشی از مستند "شجریان" که در قالب تیزر تهیه شده را می‌توانید ببینید:

http://static0.ilna.ir/media/A2Fo1oFHCNby/dmlkZW8tbWVkaXVtLm00dg,,/shajar+tizer+final.mp4

حسین علیزاده در بخش کوتاهی از این تیزر درباره محمدرضا شجریان می‌گوید: وقتی از یک هنرمند که پر از انرژی و عشق است ارتباط با مردم را بگیرید؛ به نوعی افسردگی در او به وجود می‌آید... او چیزی را در تاریخ ثبت کرد که فراتر از آواز اوست و فراتر از اسم شجریان است؛ و آن رسالت هنری‌ست.

کامبیز روشن روان در بخشی از این تیزر می‌گوید: فکر نمی‌کنم کشوری در کل دنیا وجود داشته باشد که هنرمند بزرگی مانند ایشان را اینگونه دل‌آزرده کند و مردم کشورش را از شنیدن صدایش محروم کند... هر سالی که ماه رمضان شده اصلا ناخودآگاه آن صدا در گوش من هست؛ چه بخواهم و چه نخواهم.  

کیومرث پوراحمد در بخش دیگر تیزر مستند شجریان می‌گوید: ملتی را ممنوع کنید از یک صوت ملکوتی، یک صوت الهی و از یک هنجره ملکوتی؛ خیلی عجیب است!!!

جواد مجابی نیز می‌گوید: کوشش‌هایی که صداوسیما برای ممنوعیت صدای استاد می‌کند از نظر مردم با پوزخند روبرو می‌شود و بی‌تاثیر بوده.

رضا کیانیان نیز می‌گوید: شجریان ممنوع شدنی نیست چون موسیقی ممنوع شدنی نیست. چون بهشت ممنوع شدنی نیست؛ چون خوبی ممنوع شدنی نیست.

داریوش پیرنیاکان نیز می‌گوید: آقای شجریان در مدت این 8- 9 سال بسیار بسیار به او بد گذشت. یعنی دیگر از این بدتر نمی‌شد.

در بخشی از این تیزر؛ قسمتی از فیلم تبلیغاتی حسن روحانی که برای انتخابات ریاست جمهوری تولید شده بود نیز گنجانده شده که طی آن روحانی می‌گوید: صدای شجریان را دوست دارم. هم صدایش را گوش می‌کنم و هم دوست دارم... ما یک هنرمند داریم از اینکه دعای ماه رمضانش را پخش کنیم ابا می‌کنیم.

آیدین آغداشلو نیز می‌گوید: هر کسی در طول حیات فرهنگی و معنویش فردوسی را لمس می‌کند؛ آقای شجریان چنین جایگاهی دارند.

محمود دولت‌آبادی نیز می‌گوید: علاوه بر نبوغ او که در همان ربنا خودش را معرفی کرد شجریان یک لحظه از یادگیری غافل نبوده است.

فرهاد فخرالدینی می‌گوید: دو قطعه هست یکی اذانی که موذن‌زاده اردبیلی آن را خوانده و دیگری همین قطعه است که هر دو شاهکار هستند.

اردشیر کامکار در بخش دیگری می‌گوید: ماه رمضان با صدای استاد شجریان عجین شده است و هر چقدر بخواهند آن را پخش نکنند باز هم مردم همان را دوست دارند.

مجید درخشانی در بخش دیگر می‌گوید: فی‌البداهه بی‌برنامه این قطعه را خواند و ضبط کرد و آمد بیرون و گفت این تقدیم به مردم.

داریوش طلایی می‌گویید: در لحظه افطار پخش شدنش هم جنبه آسمانی و قدسی هم به آن داده است و تاثیر آن را دوچندان بلکه صد چندان کرده است.

هنرمندانی که نشان صلح گرفتند

محمود دولت‌آبادی، محمدرضا شجریان، ناصر تقوایی و کوروش شیشه‌گری چهار هنرمندی بودند که برنده نشان عالی هنر برای صلح سال 96 شدند.

به گزارش ایسنا، در مراسم ویژه جشنواره هنر برای صلح که عصر امروز پنج‌شنبه (23 شهریور ماه) با حضور جمعی از هنرمندان برگزار شد،‌ از چهار چهره هنری کشور در عرصه‌ هنرهای تجسمی، موسیقی، ادبیات و تئاتر با اهدای نشان صلح تقدیر شد. محمود دولت‌آبادی، محمدرضا شجریان، ناصر تقوایی و کوروش شیشه‌گری چهار هنرمندی بودند که برنده نشان عالی هنر برای صلح سال 96 شدند، اما تنها محمود دولت‌آبادی در مراسم حضور داشت.

در ابتدای این مراسم، مجید رجبی معمار (مدیرعامل خانه هنرمندان ایران) در سخنانی کوتاه، اظهار کرد: میان صلح و هنر نسبت طبیعی و بدیهی وجود دارد. چند سالی است که تعدادی از هنرمندان جوان ما تلاش می‌کنند تا این جشنواره هنر برای صلح برگزار شود. در این چند سالی که کنار این دوستان بودم حس می‌کنم در جشنواره امسال تلاش آنها و همراهی اهل هنر بیشتر شده است.

او با اشاره به بین‌المللی شدن جشنواره هنر برای صلح، خاطرنشان کرد:  در همین راستا آثاری که در جشنواره سال گذشته ارائه شدند در طول سال در شهرهای مختلف دنیا به نمایش در آمدند.

مدیرعامل خانه هنرمندان ایران با تاکید بر اینکه خانه هنرمندان از این قبیل کارها استقبال می‌کند، گفت: امیدوارم در این چند روزی که ما میزبان جشنواره هنر برای صلح هستیم حضور هنرمندان و هنردوستان بیشتر شود.

در ادامه، مرتضی کاخی نویسنده و دیپلمات اسبق نیز در سخنانی با اشاره به مفهوم صلح، اظهار کرد: این کلمه‌ای که اینقدر درباره آن صحبت می‌کنیم یکی از بی‌گناه‌ترین کلمات و مفاهیم است. صلح کلمه‌ای است که واژه‌های دیگر نیز از آن خارج شده است و یکی از مهمترین آن واژه‌های جنگ است که در مقابل صلح قرار می‌گیرد.

او با بیان اینکه متاسفانه مقدماتی که برای صلح فراهم می‌شود بی‌پشتوانه است، ادامه داد: کسانی که بیش از همه درباره صلح سخن می‌گویند، غالبا مقدمات جنگی را بیشتر فراهم می‌آورند. این کار کمتر از دروغ نیست که کسانی که در دنیا نقش مهمی ایفا می‌کنند از صلح سخن می‌گویند، ولی بیشتر توجه به جنگ دارند.

کاخی خاطرنشان کرد: آنقدر واژه صلح زیاد به کار برده می‌شود که ارزش آن زبانی شده است به همین خاطر سخن گفتن در این باره سخت است. می‌توانم بگویم صلح چیست، اما نمی‌توانم بگویم که آن را دیده‌ام. وقتی کلمه صلح را می‌شنوم فکر می‌کنم افراد بیشتر می‌خواهند چیزی را مخفی کنند. آرزویم این است که روزی در جهانی زندگی کنیم که از ترس، درد و فشارهای درونی و بیرونی دور باشیم.

او با اشاره به سیاستمدارانی که از صلح سخن می‌گویند، افزود: این افراد صلح را برای آرامش پیدا نکرده‌اند بلکه صلح را پیدا کرده‌اند که جنگ را راحت‌تر انجام بدهند. این موضوعی است که آن را بر حسب تجربه به دست آورده‌ام. می‌توان حرف‌های امیدوارکننده زد اما به نظرم دروغ‌های دل‌نواز گفتن از هر جنایتی بدتر است.

کاخی با بیان اینکه دنیای امروز دنیای به دست آوردن قدرت و پیش گامی است، یادآور شد: صلح کلمه‌ای است که ما آن را به صورت مصالحه به کار می‌بریم، اما نتیجه این حرف‌ها همین وضعیتی است که امروز وجود دارد.
در ادامه مراسم پیمان ابدالی (سرپرست گروه موسیقی بنفش) درباره مفهوم صلح اظهار کرد: صلح را می‌توانیم از خودمان شروع کنیم. ما باید با خودمان صلح داشته باشیم و ز این موضوع لذت ببریم. چراکه اگر با خودمان در صلح نباشیم، نمی‌توانیم با هیچ کسی آشتی باشیم.
به دنبال سخنان او قطعه موسیقی «خوشی‌ها ساده» با مضمون صلح و آشتی جهانی اجرا شد.
در بخشی از مراسم ویژه جشنواره هنر برای صلح، اولین نشان هنر با حضور رضا کیانیان به محمود دولت آبادی اهداء شد.

دولت‌آبادی ضمن تشکر از برگزارکنندگان این جشنواره نیز در سخنانی خاطرنشان کرد: جوانان کشور ما به همه چیز از جمله صلح فکر می‌کنند و برای اینکه بگویند صلح را دوست دارند و جنگ را دوست ندارند از کسی اجازه نمی‌گیرند.
او ادامه داد: ما در فارسی به جای صلح می‌توانیم از همان واژه آشتی استفاده کنیم، اما متاسفانه این واژه با جنگ است که معنی پیدا می‌کند. این ما نیستیم که بتوانیم با آرزوهای‌مان کار دنیا را درست کنیم. صلح و آشتی بشری آرزوی بزرگی است و بودا یکی از کسانی بود که این آرزوی زیبا را ترسیم کرد و امروز می‌بینیم که پیروان او جنگ را علم می‌کنند. پیامبر ما نیز صلح را پیشنهاد کرد و جالب است که امروز برخی پیروان ایشان در حال نابودی کشور متمدن یمن هستند. بنابراین ادیان و آرزوهای بزرگ بشریت به خدمت گرفته شده تا از آن سود دیگری گرفته شود.

دولت‌آبادی جنگ را مقوله‌ای امپریالیستی و خاصیت شهوانی قدرت‌طلبی برشمرد و بیان کرد: من صلح را توصیه می‌کنم ولی با حفظ توانایی دفاع از خود. ما هیچ هنرمندی را در جهان نمی‌شناسیم که جنگ را پیشنهاد کند. ما هنرمندان ایران نیز هیچگاه این را نمی‌گوییم، اما باید بدانیم که برای حفظ صلح نیاز به یک قدرت بازدارنده است و برای همین هم ما و سربازان ما، پاسدار صلح هستیم.
برنده دومین نشان عالی هنر برای صلح سال 96  محمدرضا شجریان بود. به درخواست محمدرضا شجریان، مرتضی کاخی نشان صلح او را دریافت کرد.
همچنین با حضور محمد فرنود (عکاس پیشکسوت) و کامبیز درم بخش (گرافیست) سومین و چهارمین نشان علی هنر برای صلح سال 96 به کوروش شیشه‌گری و ناصر تقوایی تقدیم شد. این دو هنرمند هیچ‌کدام در مراسم حضور نداشتند و نمایندگان آنها نشان‌ها را دریافت کردند.
 
همچنین برای اولین بار پنجمین نشان هنر برای صلح به مجید رجبی معمار (مدیر خانه هنرمندان ایران) به پاس تلاش‌هایی که برای برگزاری جشنواره هنر برای صلح و بین اللملی شدن آن انجام داد، تقدیم شد.
همچنین با حضور پری ملکی، نشان حامی صلح برای حمایت از برگزاری این جشنواره، به علم‌الهدی (مدیر مجموعه آرتروم) و سعیده آبشناسان (مدیر مجموعه گوهران) اهداء شد.
فریدون فرید، دبیر جشنواره هنر برای صلح نیز از روند برگزاری جشنواره هنر برای صلح و تاریخچه این جشنواره گزارشی ارائه داد و بیانیه پایانی جشنواره را قرائت کرد.
همچنین در بخش دیگری از مراسم از اثر هنری منقش به «سلام صلح» اثر آریامنش رونمایی شد. آریامنش در سخنانی گفت: می‌خواستیم روی این بوم مشارکت مردمی را برای بیان صلح نشان دهیم که نتیجه همین اثر شد.

سخنان محمدرضا شجریان درباره تغییر نسل‌ها در موسیقی/همایون باید مراقب باشد خیلی دچار مدرنیته نشود+فیلم

محمدرضا شجریان معتقد است؛ علاقمندی مخاطبان به صدای همایون شجریان طبیعی است زیرا همایون شجریان نیز برای نسل امروز می‌خواند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، محمدرضا شجریان در ویدئویی که به تازگی منتشر شده است با اشاره به وضعیت امروز موسیقی می‌گوید: موسیقی که همایون شجریان می‌خواند و اجرا می‌کند ریشه درسنت دارد اما آن را به شکلی جدید و مدرن اجرا می‌کند و نسل امروز نیز این موسیقی را پذیرفته است.

شجریان با تاکید بر اینکه حق جوانان است تا موسیقی را همانطور که دوست دارند، اجرا کرده یا گوش کنند، گفت: طبیعی است که امروز کمتر به صدا و موسیقی من گوش می‌کنند زیرا من و موسیقی که من اجرا می‌کردم برای دو نسل قبل بود و جوانان امروز دنبال موسیقی‌های جدید هستند. هر نسلی؛ سنت نسل قبلی را تغییر می‌دهد و یک سنت و روش جدید برای خودش ایجاد می‌کند.

 وی ادامه داد: همایون شجریان راه خود را پیدا کرده است اما باید مراقب باشد که انحرافات برای وی پیش نیاید و خیلی دچار مدرنیته نشود.

http://static0.ilna.ir/serve/w5muur6HAnMN/ZM5NDRbiRT5-eRia8rYz91gRX3vIcoHf7otfNPZWXfo,/%D8%B4%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86.mp4

"ربنا"یی که پخش نشد

ماه مبارک رمضان امسال در حالی به پایان می‌رسد که با تمام کش و قوس‌ها پیرامون پخش شدن یا نشدن قطعه "ربنا"، این اثر از تمام خروجی‌های رسانه ملی کنار گذاشته شد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، رضا مهدوی (نوازنده سنتور، پژوهشگر و مدیر سابق مرکز موسیقی حوزه هنری) در یادداشتی که با عنوان «"ربنا"یی که پخش نشد» برای ایلنا ارسال کرده؛ نگاهی چندباره به این ماجرا انداخته است که در ادامه می‌آید:

«ربنا» میراث ناملموس فرهنگ ایرانی که به ثبت ملی رسیده، یکی از آثار محمدرضا شجریان و شامل ۴ دعا از آیات قرآن است که همه با عبارت ربنا آغاز می‌شود. به گفته محمدرضا شجریان این اثر در یکی از استودیوهای رادیو در تیر ۱۳۵۸ در کلاس درس ضبط شد. پس از آن با استقبال مسئولان وقت روبه‌رو می‌شود و بدون هماهنگی با شجریان از رادیو پخش می‌شود. از آنجا که این اثر به شدت مورد اقبال مردم قرار می‌گیرد، شجریان اعتراضی نکرده و آن را متعلق به مردم می‌داند.

تا زمانی که مواضعی بین صاحب این اثر و حاکمیت ایجاد می‌شود و همچنان این مانع گویا حل‌شدنی نیست؛ شاید با پادرمیانی پیشکسوت و ریش‌سفیدی این مسئله نیز برطرف شود.

محمدرضا شجریان هنرمندی است که اگرچه ناخواسته اظهارنظر سیاسی هم داشته باشد، در نهایت دلش با ملت ایران است و می‌خواهد آنچه که از هنر ایرانی ارائه کرده، در سلامت کامل باقی بماند و اصطلاحا هنر آلوده به سیاست نشود، ما ارزشمندتر از هنر و فرهنگ ایرانی، سرمایه دیگری نداریم. پس باید تا می‌توانیم از آن حفاظت و حمایت کنیم.

چند سالی است که در آغاز ماه مبارک رمضان، صحبت‌هایی از احتمال پخش «ربنا»ی شجریان شنیده می‌شود ممکن است در دوره‌های مختلف با استفاده از علایق فرهنگی و هنری مردم، دولتمردان وعده‌هایی بدهند اما باید توجه داشت که صدا‌و‌سیما جزو نهادهایی است که در اختیار ریاست‌جمهوری نیست. حتی از خواست قاطبه مردم هم آنچنان که باید و شاید تبعیت نمی‌شود.

این نهاد موازین و شورای سیاستگذاری خاص خود را دارد که در هر دوره‌ای براساس مدیریت کلان خود این سازوکارها تغییر می‌کند. در این صورت شاید استفاده از نام استاد شجریان را تنها به وعده‌های انتخاباتی مربوط بدانیم، هرچند که باید خوشحال باشیم که حداقل سه تن از ۶ نفر کاندیدای ریاست جمهوری نام موسیقی را بردند، چه بسا اگر نتایج انتخاب طور دیگری می‌شد، شاید به طور کلی وضعیت موسیقی تغییر می‌کرد و حتی نمی‌توانستیم به سادگی از موسیقی صحبت کنیم. 

نباید از رئیس‌جمهوری خرده گرفت که وعده‌ای را داده‌اند و اکنون که ماه رمضان رفته و همه در انتظار شنیدن «ربنا»ی محمدرضا شجریان ماندیم اما خبری از عملی شدن آن وعده‌ها نیست. این اشکال را نباید به دولت آقای روحانی گرفت چراکه ایشان این توانایی را دارند که به مردم پاسخ درست بدهند اما گاهی قوانین و مقررات و اختیارات اجازه نمی‌دهد خواسته ایشان عملی شود. هرچند که در دید کلان شاهد هستیم که پس از ممنوعیت پخش این اثر، بسیاری از مردم بیشتر مشتاق شنیدن آن شدند، چه اتفاقی مهم‌تر از این؛ در سال‌های اخیر جمعیتی میلیونی حتی کسانی که با موسیقی سنتی آشنایی نداشتند شنونده «ربنا» شدند که البته این موضوع را می‌توان از نگاه رفتارشناسی هم بررسی کرد، مردم ایران به نوعی متفاوت از مردم جهان هستند.

وقتی در موضوعی، محدودیتی ایجاد شود، بیشتر به سمت آن اتفاق جذب می‌شوند. اینجاست که مدیران بالادست باید زاویه دید و ابزار مراقبتی از خود را تغییر دهند و ملایم‌تر با مردم برخورد کنند. به خصوص هنرمندان؛ دولت نیز باید به همین موضوع توجه کند که هنرمندان برخاسته از کف خیابان‌های همین کشور هستند و مردمی‌ترین ابزار را برای ارائه اثر خود دارند. شجریان یک شخصیت تماماً مردمی است. مسئولین نباید نگران باشند که با پخش این اثر این هنرمند ممکن است برگ برنده‌ای به دست جریان خاص بدهند، چراکه «ربنا»ی شجریان، در مقدس‌ترین لحظات مردم جای گرفته و به هیچ طیف و حزب خاصی تعلق ندارد.

اگر اینطور ادامه پیدا کند مدیران وقت خود ضرر می‌کنند و دیگر نمی‌توانند از اینکه مردم مخاطب شبکه‌های خارجی و بیگانه شده‌اند، ایرادی بگیرند. آنها بهتر است در جذب حداکثری آرا و افکار مردم تلاش کنند و این برگ برنده را که به مطالبات مردم توجه می‌کند را از آن خود کنند. به نظر من با پخش ربنا از همین فردا، (اصلا چرا ربنا که در طول سال امکان شنیدنش وجود دارد را مختص به ماه مبارک رمضان بدانیم). مردم معتقدتر و متعهدتر به نظام می‌شوند. هنرمندان به خصوص که با آثار هنری خود بر این حمایت تاکید می‌کنند.

بس چه بهتر که این حمایت دوطرفه باشد. نکته دیگر اینکه استاد شجریان، «ربنا» و "آهنگ مثنوی افشاری" خود را برای مردم تحریم نکردند. ایشان به اینکه بدون مجوز آثارشان از رسانه‌های گروهی پخش می‌شود، اعتراض کرده بودند، آثاری که انحصار شرکت خودشان است که باید در همین جا از فرصت استفاده کرد که روزی کپی‌رایت در کشور ما قانونش رعایت شود و نه تنها مردم که رسانه ملی نیز باید به این حق پایبند بماند.

درنهایت باید گفت که مسئولین توجه کنند که این مردم و هنرمندان، همراه تمام سختی‌های کشور و تحریم‌ها بودند. اگر این‌چنین نباشد بنابراین توجه به مطالبات آنها شاید نوعی قدرشناسی از آنان باشد، مطالباتی که در حد برداشتن تحریم از پخش این اثر به خصوص اثری که همچنان به عنوان بهترین‌ها محسوب می‌شود و اقشار سیاسی، مذهبی و ملی کشور از آن به عنوان یک یادگار کهن ملی و دینی یاد می‌کنند.

 ملت ایران خواهان این هستند که صدای آرامش‌بخشی که از نهایت وجود «ربنا» می‌گوید، را در ملکوتی‌ترین لحظات عبادت خود بشنوند.

واکنش فرزند هوشنگ ابتهاج نسبت به یک شایعه

اخبار صحیح را از منابع موثق پیگیری کنیم

فرزند «هوشنگ ابتهاج» توضیحی درباره اخبار جعلی شبکه‌های مجازی منتشر کرد.

به گزارش ایسنا، یلدا ابتهاج - فرزند هوشنگ ابتهاج، شاعر - در توضیحی که در صفحه شخصی‌اش منتشر کرده، نوشته است: «این روزها به وسیله دوستانی مطلع شدم که در صفحاتی به نام "پیر پرنیان اندیش" مطلبی درباره احوال آقای شجریان نوشته شده است که کاملا نادرست است.

۱- حال آقای شجریان در حال حاضر خیلی بهتر است و با روحیه‌ای که از ایشان می‌شناسیم، برای سلامتی‌شان همچنان تلاش می‌کنند.

۲- سایه (هوشنگ ابتهاج) هیچ صفحه مجازی ندارد.

۳- درمقابل افرادی که این‌گونه حال مردم را با اخبار نادرست پریشان می‌کنند، باید خود خوانندگان برخورد کنند. اخبار صحیح را از منابع موثق پیگیری کنیم.»

به‌تازگی در شبکه‌های مجازی متنی جعلی منتسب به صفحه‌ی هوشنگ ابتهاج درباره وخامت حال محمدرضا شجریان دست به دست می‌شود. روابط عمومی خانواده شجریان نیز این موضوع را تکذیب کرده است.

 

ایسنا از حواشی پخش ربنا گزارش کرد:

ربنایی که سیاسی شد / نمادهای مذهبی با دستور از بین نخواهند رفت

«نمادهای مذهبی وقتی به رگ و پوست جامعه راه یافته باشند، با دستور من و شما و یا رئیس و مدیر از بین نخواهد رفت. اتفاقا استاد شجریان چه خود آگاه و چه ناخودآگاه به این ماجرا متفطن شده و هنگام نامه سال ۱۳۷۴ به رئیس وقت صدا و سیما از همین منظر این دو اثر را مستثنی دانستند و آقای علی لاریجانی هم برخلاف برادرشان که این روزها اظهار نظر شاذی درباره کار استاد کردند، اجازه دادند که ربنا پخش شود.»

اینها بخشی از اظهارات سیدابوالحسن مختاباد - روزنامه‌نگار و پژوهشگر تاریخ موسیقی ایران - است که در پی حواشی اخیری که برای پخش «ربنا»ی محمدرضا شجریان مطرح شده است، در پاسخ به ایسنا مطرح کرده است.

مشروح نقطه‌ نظر مختاباد را در ادامه می‌خوانیم: «به گمانم ربنای استاد شجریان و پخش شدن یا نشدن آن به موضوعی سیاسی تبدیل شده است؛ چراکه وجهی از شخصیت استاد شجریان به دلیل اظهار نظرهایی که کردند، رنگ و صبغه‌ای سیاسی گرفت. اما این تنها بخش بسیار کوچکی از وجه شخصیتی استاد است و نه وجوه دیگر ایشان که عمدتا هنری، اجتماعی و فرهنگی است.

طبیعی است که هر پدیده‌ای که سیاسی شود موضع مخالفان، منتقدان و موافقان از منظر سیاسی مطرح می‌شود و وجوه اجتماعی و فرهنگی و هنری و مذهبی و دینی آن مغفول می‌ماند، یا این که برای طرفین اهمیتی ندارد.»

مختاباد اضافه کرد: «اما شخص خودم به "ربنا" و "مثنوی افشاری" به عنوان یک نماد مذهبی نگاه می‌کنم، همچنانکه به اذان مرحوم موذن زاده هم از این منظر نظر می‌کنم، یا مناجات‌های مرحوم ذبیحی که متاسفانه در حق ایشان هم در تمامی این سال‌ها جفا شد و با نگاهی سیاسی مردم ما را از شنیدن چنین صدای ملکوتی محروم کردند و خوشبختانه و به مدد فضای مجازی صدای استاد ذبیحی بازگشتی پرشکوه داشته و دارد و حتی نشان می‌دهد که چقدر مناجات‌خوانان ما، بخصوص استاد شجریان در خواندن همان مثنوی افشاری (مثنوی پیچ) تحت تاثیر خوانده‌های استاد ذبیحی بوده‌اند و حتی متن دعای ربنای خوانده شده از سوی استاد شجریان هم پیش از این از سوی استاد ذبیحی خوانده شده بود.»

او در ادامه این مطلب بیان کرد: «نمادهای مذهبی وقتی به رگ و پوست جامعه راه یافته باشند، با دستور من و شما و یا رئیس و مدیر از بین نخواهد رفت. اتفاقا استاد شجریان چه خود آگاه و چه ناخود آگاه به این ماجرا متفطن شده و هنگام نامه سال ۱۳۷۴ به رئیس وقت صدا و سیما از همین منظر این دو اثر را مستثنی دانستند و آقای علی لاریجانی هم بر خلاف برادرشان که این روزها اظهار نظر شاذی درباره کار استاد کردند، اجازه دادند که ربنا پخش شود.

برخی اظهار نظرات نیز درباره کار استاد انجام شده است که آن را بیشتر اثر هنری دانسته‌اند و نه اثری ذوقی و دارای به قول عرفا«زبان حال»، یعنی این که این اثر استاد بیشتر تکنیکی است تا همانند اذان مرحوم موذن زاده اثری ذوقی و اشراقی. در حالی که این اظهار نظر تنها برای فردی که این اثر را می‌شنود صادق است و برای افراد دیگر نه؟ چرا که تاثیرگذاری آثار هنری از فردی به فردی دیگر تفاوت دارد. به همین دلیل است که حتی از زاویه فقهی ماجرا هم فقط فرد می‌تواند تعیین کند که یک موسیقی چه تاثیری بر او دارد و آیا او را به طرب می‌آورد یا به او ابتهاج روحی می بخشد؟»

این پژوهشگر تاریخ موسیقی ایران همچنین گفت: «اخیرا در مراسمی که درباره عدالت اجتماعی در شهر اوکلند کالیفرنیا و همزمان با نیمه شعبان برگزار شد و سخنران مراسم هم این موضوع را از لحاظ تاریخی و فلسفی در ادیان و مکاتب دیگر ردیابی کرده بود، وقتی از من خواسته شد که قطعه‌ای را بخوانم، قطعه معروف «‌تو ای پری کجایی» مرحوم همایون خرم را با صدای جاودانه استاد قوامی و شعر زیبای استاد سایه، خواندم، چون حس کردم که عدالت اجتماعی همان پری گمشده‌ای است که همه به دنبال آنند.

از این منظر ربنای استاد شجریان به دلیل پخش آن در سال‌های متمادی خود به خود با نمادهای مذهبی دیگر همخوانی پیدا کرده است و مردم به وجه تکنیکی کار کمتر نظر می‌کنند و وجه مذهبی آن تاثیر بیشتری داشته و دارد. خوشبختانه گسترش رسانه نیز کمک کرده است تا این اثر عملا همچنان به عنوان نماد باقی بماند و صدا و سیما هم نتوانسته تاثیری در حذف یا برکشاندن آن داشته باشد. لجاجت صدا و سیما در عدم پخش این اثر هم تنها به ضرر صدا و سیماست و مخالف مشی جذب حداکثری و دفع حداقلی که رهبر معظم انقلاب دستور دادند.»

مختاباد در پایان این مطلب، بیان کرد: «اما من از منظر اخلاقی ماجرا هم به این کار نگاه می‌کنم. ما اگر ادعای مسلمان بودن و پیرو پیامبری با آن همه عظمت و خلق کریمانه داریم، باید توجه کنیم که یک استاد برجسته که این همه حق برگردن فرهنگ و هنر این مرز و بوم دارد، اکنون بیمار و گرفتار است و نیازمند توجه و گذشت. از قرار رافت اسلامی و گذشت در قاموس مخالفان و منتقدان استاد جایی ندارد و آنها از اسلام و مسلمانی تنها وجه غضب و خشونت آن را برگرفته‌اند و از «رحماء بینهم» نیز خبری نیست و شجریان مسلمان‌زاده مشهد را همانند کافران می‌بینند و به سیاق «اشداء علی الکفار» با ایشان برخورد می‌کنند؟‌ چرا که در یک امر سیاسی نظری مخالف نظرشان داشته است. نظری که تاریخ همین هشت ساله و تشعشعات دولت هزاره سوم ثابت کرده است که خس و خاشاک چه کسی است و چه کسانی بر دامن این مرز و بوم چنان گرد و غباری افشاندند که ده‌ها دولت هم قادر به پاک کردن آن نیستند؟»

بنا بر این گزارش، طی روزهای اخیر در پی نامه‌ی سیدرضا صالحی امیری - وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی - که هفته‌ی گذشته به رئیس سازمان صدا و سیما در حاشیه‌ی جلسه‌ی هیات دولت ارایه شد و در آن درخواست پخش «ربنا»ی محمدرضا شجریان از صدا و سیما شد؛ محمدجواد لاریجانی، عضو شورای نظارت بر صدا و سیما، در واکنش به نامه صالحی‌امیری مطلبی را منتشر کرد که با واکنش‌های مختلفی از سوی هنرمندان موسیقی مواجه شد.

 لاریجانی در بخشی از گفته‌هایش آورده است: «از آنجا که موضوع دفاع از ایشان یک مناقشه سیاسی شده است، لذا در تلاوت مذکور توجه به آیت تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد و این امر خلاف موازین شرعی تلاوت است؛ لذا خواهشمند است که سایر قطعات آوازی آن هنرمند را مطرح فرمائید که اتفاقا دارای ساختار موسیقیایی مهمتری هم هستند. حتما می‌دانید که تحت‌الشعاع قرار گرفتن توجه به آیات باهرات نسبت به مقارنات آنقدر مهم بوده که برخی از فقهای بزرگ تلاوت ملحون را مورد شبهه قرار داده‌اند.»

حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران  نیز در واکنش به اظهارات لاریجانی بیان کرد: «سوال من این است که آقای دکتر لاریجانی از کدام جایگاه کارشناسی درباره ربنای استاد شجریان صحبت می‌کند؟ ایشان استاد قرائت هستند؟ یا کارشناس قرآن؟ یا مفسر هستند؟»

حسام‌الدین سراج، خواننده آواز ایرانی نیز در واکنشی صریح مطرح کرد: «وقتی صحبت از موازین شرعی به میان می‌آید، به نوعی بحث حلال و حرام موسیقی مطرح است اما اینکه ربنای استاد شجریان برخلاف موازین شرعی تلاوت است جمله جالبی نیست و بسیار سنگین است. مردم از این ربنا خاطره دارند همانطور که از اذان موذن زاده اردبیلی خاطره دارند و می‌توان گفت که موذن زاده نیز در تلاوت آن اذان تجوید قرآنی را رعایت نکرده و با صوت اجرا کرده است.»

بحث پخش ربنای محمدرضا شجریان از رسانه‌ی ملی یکی از مطالبات جدی اهالی فرهنگ و هنر در سال‌های اخیر بوده است و همین روند باعث شده است که سیاسیون هم در این زمینه اظهارنظر کنند.

محمدجواد ابطحی، نماینده مردم خمینی‌شهر، در تذکری در جلسه علنی (یکشنبه ۷ خرداد) مجلس گفته بود: «مشکل مملکت سرود ربنا و غیر آن نیست؛ بلکه مشکل کاسپین و ثامن الحجج و عدم واریز درآمدهای پتروشیمی است که صادر می‌کنیم و برنمی‌گردد.»

او اضافه کرده بود: «آقای خواننده معلوم‌الحالی خودش در سال ۸۸ تقاضا کرده که برنامه‌هایش از صدا و سیما پخش نشود،‌ حالا هم خودش تقاضا کند که دو مرتبه پخش شود. این در حد هیات دولت نیست که در این مسائل ورود کند.»

مرتضی میرباقری، معاون سیمای رسانه ملی، در آخرین اظهار نظر رسمی‌ خود در این زمینه، اسفندماه ۱۳۹۵ درباره پخش صدای ربنای محمدرضا شجریان در رسانه ملی گفته بود: «این فرد بعد از انتخابات  ۸۸ برای خودش یک منعی قرار داد که ما نمی‌توانیم صدایش را پخش کنیم. اگر وی از مواضع خود بعد از انتخابات ۸۸ عدول کرده و بازگشته باشد و آن را اعلام کند ما صدای او را پخش می‌کنیم.»

این درحالیست که ابوالقاسم خوشرو، معاون اسبق امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اردیبهشت‌ماه امسال در بخشی از متنی که به مناسبت ثبت ملی این اثر در صفحه شخصی‌اش نوشته، آورده بود: «استاد در دیدار خرداد٩٢، به من تاکید کردند که این قطعه متعلق به ملت ایران است و من هیچگاه منعی برای پخش این قطعه از صدا و سیما نگداشته‌ام.»

در بخشی از متن نامه‌ای که محمدرضا شجریان درباره پخش نشدن آثارش از صدا و سیما، در دهه هفتاد به علی لاریجانی رئیس وقت این سازمان نوشته بوده، آمده است: «به صراحت اعلام می‌کنم که مایل نیستم صدای من از صدا و سیمایی پخش شود که بی اعتنا به حقوق هنرمندان است. قاطعانه از جنابعالی می خواهم دستور دهید هیچ اثری از من مطلقاً از رادیو و تلویزیون پخش نشود. چون در ماه مبارک رمضان هستیم، تنها به احترام این ماه مبارک و ادای دین به نیک سرشتی مردمی که در دامان آنها پرورش پیدا کرده ام، پخش "مناجات" و "ربنا" را اجازه می‌دهم.»

این هنرمند در نامه‌ خود که در سال ۸۸ به عزت‌الله ضرغامی، رئیس وقت سازمان صدا و سیما نوشته، آورده بود: «همان طور که اطلاع دارید صدا و سیما در شرایط فعلی مستمراً اقدام به پخش سرودهای میهنی اینجانب به ویژه سرود «ای ایران ای سرای امید» می کند. جنابعالی مستحضرید این سرود و دیگر سرودهای خوانده شده متعلق به سال های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ است و هیچ ارتباطی به شرایط کنونی ندارد. اینجانب در سال ۱۳۷۴ نیز اعلام کردم راضی به پخش آثار خود از صدا و سیما نیستم. مجدداً تقاضای خود را تکرار کرده و تاکید می کنم آن سازمان هیچ نقشی در تهیه این آثار نداشته و شایسته است به حکم شرع و قانون سریعاً کلیه واحدهای آن سازمان از پخش صدا و آثار من خودداری کنند.»

اما حسن روحانی، رئیس جمهور کشور (۶ خردادماه) با انتشار ویدیویی از تلاوت «ربنا» توسط محمدرضا شجریان؛ صدای این هنرمند را دلنشین و حذف‌ناشدنی دانست و در بخشی از ادامه مطلب خود، نوشت: «ربنا یکی از آثار محمدرضا شجریان  است که که شامل چهار آیه از قرآن کریم است که همگی با عبارت ربنا آغاز می‌شود این اثر در تیرماه سال ۱۳۵۸ ضبط شده است و بعد از گذشت نزدیک ۴۰ سال هنوز بی‌نظیر است.»

روحانی  همچنین در جریان مناظرات تلویزیونی دوازدهمین دوره ریاست جمهوری، اظهار کرده بود: «آیا اجازه می دهیم اصحاب فرهنگ استعداد خود را نشان دهند؟ از پخش دعای ماه  رمضان ابا می‌کنیم و دعای ربنا یک هنرمند را پخش نمی کنیم پس چطور دنبال تعالی آموزش در کشور هستیم؟»

ایسنا - نسترن تابع‌جماعت

 

روایت هوشنگ ابتهاج از "ربنا"ی محمدرضا شجریان

ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﺁﻗﺎﯼ ﺷﺠﺮﯾﺎﻥ ﺍﯾﻨﻮ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﺎﯾﻪ‌ﺍﯼ ﺧﻮﻧﺪﯼ؟ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﺮﺩ … ﻭﺍﻗﻌﻦ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﺗﻮ ﺷﻮﺭﻩ، ﺍﻓﺸﺎﺭﯾﻪ، چیه!

هوشنگ ابتهاج ( سایه ) درباره "ربّنا"ی استاد شجریان چنین گفته است...

ماه رمضان است و دم افطار. تلویزیون "ربنا"ی استاد شجریان را پخش می‌کند. سایه از همان ربنای اول منقلب می‌شود. به خود می‌پیجد... اشک از چشمش می‌جوشد. بی‌تاب شده است. ...

آرامتر که می شود با چشم و چهره‌ای سرخ و صدایی که هنوز هیجان دل بی‌قرارش را بازتاب می‌دهد، می‌گوید:‌

ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﯾﻪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﯽ ﺩﺳﺘﺖ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﺑﺒﺮﯼ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺑﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺑﮕﯽ، ﺍﮔﻪ ﻣﯽ‌ﺗﻮﻧﯿﻦ ﻣﺜﻞﺍﯾﻦ ﺑﺨﻮﻧﯿﻦ … ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻧﻈﯿﺮ ﻧﺪﺍﺭﻩ!

ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺠﺮﯾﺎﻧﻪ. ﻫﯿﭻ‌ﮐﺲ ﻧﻤﯽ‌ﺗﻮﻧﻪ ﺍﯾﻦ‌ﻃﻮﺭ ﺑﺨﻮﻧﻪ، ﻫﯿﭻ‌ﮐﺲ. ﺣﺘﺎ ﺧﻮﺩ ﺷﺠﺮﯾﺎﻥ!

ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺎﺭ ﻋﺠﯿﺒﯿﻪ. ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺒﻪ … ﺭﻓﺘﻪ ﺗﻮ ﺍﺳﺘﻮﺩﯾﻮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﭽﻪ‌ﻫﺎ ﺑﮕﻪ ﺍﯾﻦ‌ﻃﻮﺭﯼ ﺑﺨﻮﻧﯿﻦ، ﺿﺒﻂ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺭﺑﻨﺎ … ﺷﺠﺮﯾﺎﻥ ﻧﻮﺍﺭ ﺍﺻﻠﯽﺍﯾﻦ ﺭﺑﻨﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﻻﻥ ﻧﺪﺍﺭﻣﺶ. ﻣﻦ ﺍﻭﻝ ﻧﻤﯽ‌ﺩﻭﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﻪ، ﻭﻗﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﺣﯿﺮﺕ ﮐﺮﺩﻡ. ﻫﯿﭻ‌ﮐﺲ ﻧﻤﯽ‌ﺗﻮﻧﻪ ﺍﯾﻨﻮ ﺑﺨﻮﻧﻪ …

ﭼﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺣﯿﺮﺕ‌ﺁﻭﺭﯼ ﺩﺍﺭﻩ!

ﺍﺻﻠﻦ ﯾﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺯﻣﯿﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ."ﺳﺮﺵﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ"

ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻩ، ﭼﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻭ ﺍﻟﺘﻤﺎﺳﯽ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ" ﺭﺑﻨﺎ"ﻫﺴﺖ" ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ‌ﺍﻓﺘﺪ"!

ﻓﻘﻂ ﺻﺪﺍ ﻧﯿﺴﺖ، ﯾﮏ ﻧﻮﺍﺯﺷﯽ ﺗﻮﺵ ﻫﺴﺖ.

ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﺍﺭﻩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻣﻌﺎﺷﻘﻪ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻪ، ﻫﻤﻪ‌ﯼ ﻧﯿﺎﺯﻫﺎﯼ ﺑﺸﺮﯼ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺻﺪﺍ ﻫﺴﺖ!

ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﺁﻗﺎﯼ ﺷﺠﺮﯾﺎﻥ ﺍﯾﻨﻮ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﺎﯾﻪ‌ﺍﯼ ﺧﻮﻧﺪﯼ؟ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﺮﺩ … ﻭﺍﻗﻌﻦ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ ﺗﻮ ﺷﻮﺭﻩ، ﺍﻓﺸﺎﺭﯾﻪ، چیه!

ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺒﻪ!

منبع: کتاب پیر پرنیان اندیش

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    ساز مورد علاقه خود را انتخاب کنید

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131