برگزاری آخرین آیین آواز با مدیریت شهرام صارمی در کانون موسیقی ارسباران

بیست و دومین نشست آیین آواز با برپایی مراسم تجلیل از شهرام صارمی و خداحافظی‌اش از مدیریت کانون موسیقی ارسباران برگزار شد. به گزارش ایلنا، بیست و دومین نشست آیین آواز علیرغم تقارن زمان این برنامه با شب‌های داغ فوتبالی به سبب دعوت پیشاپیش از سیدرضا طباطبایی یکی از شاخص‌ترین خوانندگان مکتب اصفهان و یکی از بازماندگان کلاس درس آواز استاد زنده‌یاد تاج اصفهانی، شاهد حضور تعداد زیادی از علاقه‌مندان به موسیقی بود.

در این نشست، شهرام صارمی از مدیریتش در کانون موسیقی ارسباران خداحافظی کرد و مراسم تجلیلی از او برگزار شد. تجلیل از حضور ۱۸ ساله صارمی در این کانون، با حضور سیدرضا طباطبایی، میلاد کیایی، محمود مخدوم، محمدرضا نوابی، امیر مداح، محمد ملاآقایی و سایرین همراه با نثار شاخ گل و هدیه‌ای انجام شد.

اجرای آواز سیدرضا طباطبایی در دستگاه سه‌گاه که بعد از شروع درآمد به مرکب‌خوانی انجامید از دیگر بخش‌های این نشست بود. حسن منصوری (نی) و سجاد منصوری (تمبک) نوازندگان این اجرا بودند. اجرای دیگر به شاگرد جوان کلاس آواز طباطبایی اختصاص داشت: مهرداد مرادمند که امیدانگیز آواز خواند و علی مرادزاده با کمانچه او را همراهی کرد.

اجرای داود پایروند در ماهور با تار محسن وصالی، اجرای امیرمسعود امیری (کیمیا) با تار داریوش آریان‌پور در افشاری و همچنین اجرای علی‌اصغر میرآخوری خواننده پیشکسوت با نی سعید میرآخوری و تمبک تورج واعظی از سایر بخش‌های نشست بود.

در بخش مبحث فنی و تئوریک ماه با عنوان «اهمیت آشنایی آوازخوانان با ادب پارسی» شفیع شجاعی ادیب حضور یافت که مانند نیمی از نام خانوادگی‌اش ادیب و پژوهشگر زبان پارسی است. او ضمن برشمردن موارد مهمی که ضرورت داشتن اطلاعات ادبی و به ویژه شعری آوازخوانان را به همگان گوشزد کرد که تسلط خواننده بر اوزان عروضی فقط یکی از آنها بود.

وی گفت: برای نشان دادن میزان اهمیت آشنایی خواننده با شعر و ادبیات، نمونه‌ای از حافظ نقل می‌کنم تا پیوند شعر و موسیقی و لذت آشنایی با آن به وضوح روشن شود. دکتر سعید حمیدیان در کتاب شرح شوق خود که مبتنی بر شرح غزل‌های حافظ است این نکته هنری را در سروده‌های ارزشمند حافظ کشف کرده‌اند که در شعر کلاسیک - معمولاً - شاعران هر گاه سخن از عاشق می‌کنند حتماً از معشوق نیز یادی می‌کنند و سخنی به میان می‌آورند. اساساً در شعر فارسی، بلبل یا هر مرغی دیگر مانند مرغ سحر و مرغ خوشخوان و...، نماد عاشق است و گل و اقسام گل‌ها نماد معشوق که گل - به معنای گل سرخ - بیشتر از دیگر گل‌ها مورد توجه بوده است.

شجاعی ادیب ادامه داد: در دیوان حافظ نیز این مطلب رعایت شده و تقریباً بیش از نود و پنج درصد ابیاتی که در آنها نامی از گل برده شده، حتماً از بلبل هم ذکر خیری به میان آمده و برعکس. البته درآن پنج درصد باقیمانده هم که این مسأله رعایت نشده حتماً دلیلی داشته که هنوز بر ما مکشوف نشده است.

او خاطرنشان کرد: اما یکی از آنها را دکتر حمیدیان به شرح ذیل کشف کرده‌اند که بازخوانی آن با موضوع بحث امشب تقارن دارد و ذکرش خالی از لطف نخواهد بود. در غزلی مشهور با مَطلَعِ «سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند/ همدم گل نمی‌شود یاد سمن نمی‌کند» می‌بینیم که در مصرع دوم، نام بلبل آمده ولی از معشوق او که بلبل یا هر مرغ دیگری است ذکری نشده است. اما اگر کمی دقت کنیم - دقتی به عمق هفت قرن و آنچنان که شایستۀ شأن هنری و ادبی خواجۀ شیراز است - متوجه می‌شویم که حافظ برای اولین بار شعری سروده که جاندار است و از خود تولید صوت می‌کند. در واقع سه کلمۀ چمان، چرا و چمن، موسیقی‌ای را تولید می‌کنند که ما از آن نوای بلبل را می‌شنویم که در موسیقی به آن تحریر می‌گویند و معروف شده که مردم عامی کوچه و بازار هم آن را چَهچَهه می‌نامند.

شجاعی ادیب یادآور شد: همچنین با استناد به این بیت‌الغزل حافظ متوجه می‌شویم که «چهچهه» همان اصطلاح اصلی بر مؤلفۀ مهم تحریر در هنر آواز است و بسیار هم ادیبانه و شاعرانه این نکته بیان شده است. در نهایت هم جالب است که اصلاً با شنیدن صدای چهچهۀ بلبل در بیت فوق پی به وجود خود بلبل می‌بریم. به راستی آیا بیان پیوند شعر و موسیقی و اهمیت آشنایی آوازخوان با آن، زیباتر و هنرمندانه‌تر و تأثیرگذارتر از بیان حافظ سراغ داریم؟

با پایان این مبحث اشعاری توسط علیرضا معینی مجری نشست خوانده شد.

نشست تخصصی آموزشی آیین آواز حدود یک سال است که با هدف معرفی چهره‌های تازه در هنر آواز و تجلیل از بزرگان این عرضه و همچنین ارائه مباحث فنی و تئوریک راه اندازی شده و با اقبال عمومی روبرو شده است.

نخستین آیین آواز در سال جدید برگزار شد

با اجرای «عیدانه» محمد ملاآقایی برای مخاطبان «آیین آواز»، نخستین نشست از برنامه‌های تخصصی آموزشی در سال جدید برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، در بیستمین «آیین آواز» که سه‌شنبه شب در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد، آوازها و تصنیف‌های محلی توسط محمد ملاآقایی همراه گروه نوازندگانی که از استان لرستان به فرهنگسرای ارسباران آمده بودند ارائه شد.

محمد ملاآقایی با داشتن صدای پروسعت که لازمه خواندن بسیاری از آوازها و تصانیف زادگاهش است، بهاریه‌ای را به گویش لری برای حاضران در این مراسم اجرا کرد. حماد ملاآقایی (کمانچه)، رضا بیرانوند (تار)، مهدی بیرانوند (کمانچه)، داود بیرانوند (سرنا) و حسن سپهوند (تمبک) همراهان این ردیف‌دان و خواننده موسیقی محلی بودند.

در ادامه محمدفرزین ذوالقدر به همراه سه‌تار بهرام آذرشب آوازی را در راست پنجگاه مرکب اجرا کرد. علی عظیمی‌نژادان روزنامه‌نگار موسیقی و کارشناس ارشد جامعه‌شناسی از دانشگاه تهران در کنار علی شیرازی کارشناس مجری نشست ارائه‌کنندگان مبحث فنی و تئوریک ماه بودند که با عنوان «نقد در آواز ایرانی» به تاریخچه و اوضاع نقد آواز ملی و دستگاهی اختصاص داشت.

عظیمی‌نژادان در پاسخ به پرسش کارشناس مجری نشست، تعریفی از واژه نقد ارایه کرد و گفت: کلمه نقد از واژه کریتیسیسم انگلیسی گرفته شده که آن هم برگرفته از کلمه کرینین یونانی است که جداکردن، عیارزدن، سنجیدن و داوری کردن معنی می‌دهد.

عظیمی‌نژادان افزود: البته برخی، اصل این واژه را با کلمه کِرایسِس یا همان «بحران» از یک ریشه می‌دانند و به این ترتیب می‌توان دو رویکرد مختلف را نسبت به منتقد، شناسایی کرد. یکی رویکردی محافظه‌کارانه که نقش منتقد را بیشتر مفسر و تحلیلگر مسایل و پدیده‌های مختلف می‌داند، در چنین رویکردی از منتقد می‌خواهند تا از پرداختن به نقاط ضعف پدیده‌های مورد بررسی‌اش اجتناب کند و دیگری رویکردی است رادیکال. در رویکرد اخیر از منتقدان می‌خواهند که بیش از شناسایی نقاط قوت یک اثر، در نشان دادن تناقض‌های متن مورد بررسی، از خود کوشش نشان دهند و در نتیجه بیش از نقاط قوت اثر بر نقاط ضعف آنها تکیه کنند.

او در قسمت دیگری از صحبت‌هایش با اشاره به نظریه «قدرت» میشل فوکو که این مفهوم را در تمامی ارکان جامعه، ساری و جاری می‌داند به این نکته اشاره کرد که در نهادینه شدن سنت نقدناپذیری اهالی فرهنگ و هنر (از جمله موسیقی) تمامی ارکان قدرت در اجتماع سهیم هستند، از جمله اهالی رسانه، خود منتقدین، مخاطبان هنری، نهادهای رسمی و... که همگی در ارتباط متقابل با یکدیگر قرار دارند.

عظیمی‌نژادان اضافه کرد: هنگامی که منتقدین به‌جای تجزیه و تحلیل دقیق و منطقی آثار هنری، از آنها تعریف و تمجید بی‌رویه کرده و مخاطبان هنری نیز به صورت کورکورانه از آثار نه چندان جدی استقبال می‌کنند و مسئولین نهادهای رسمی نیز با ایجاد محدودیت‌های زیاد، مانع فعالیت هنرمندان جدی می‌شوند محصولش همین وضعیتی است که ملاحظه می‌کنیم.

او همچنین یک منتقد هنری را کسی قلمداد کرد که با رویکردی بیرونی و نگاهی با فاصله به پدیده‌های هنری اطرافش می‌نگرد و با نگاهی فارغ از «تنفر-شیفتگی» نقاط قوت و ضعف یک اثر را نشان می‌دهد و با اشاره به معانی مختلفی که درباره واژه نقد، «وجود ندارد» گفت: می‌توان در یک تقسیم‌بندی، دو نوع نقد رادیکال و محافظه‌کارانه را از یکدیگر تفکیک کرد.

عظیمی‌نژادان با یادآوری مقاله‌ای از ادوارد تی کن موسیقی‌پژوه مشهور در زمینه نقد موسیقی این نکته را مطرح کرد که باید میان توصیف کننده و بررسی کنندگان پدیده‌های هنری با معلمان موسیقی و ناقدان حرفه‌ای (واقعی) تمایز قایل شویم و افزود: بررسی‌کنندگان یا ریویونویسان کسانی هستند که برای مخاطبان عادی در روزنامه‌ها و جراید غیرتخصصی می‌نویسند و مسلماً خودشان نیز تخصص خیلی خاصی در زمینه مورد بحث‌شان ندارند. اما معلمان موسیقی افرادی هستند که از دانش کافی در زمینه هنری برخوردارند و علاوه بر توصیفات کلی، تفسیرهای علمی نیز از مسایل مورد ارزیابی‌شان ارایه می‌دهند اما به هیچ‌وجه درباره مسایل هنری و موسیقایی، داوری و قضاوت نهایی نمی‌کنند. در حالی که ناقدان واقعی کسانی هستند که علاوه بر توصیف و تفسیر، ارذش‌گزاری مدلل نیز ارایه می‌کنند. بنابراین به زعم من، منتقد جدی و واقعی علاوه بر دارا بودن دانش و بینش خوب و مناسب باید از جسارت ویژه‌ای نیز برخوردار باشد.

عظیمی‌نژادان در ادامه، با الهام از مطلبی از داریوش برادری (روانکاو) نقد نارسیستیک (خودشیفتگانه) را در نقطه مقابل نقد علمی قلمداد کرد که به‌جای تجزیه و تحلیل درست مسایل مختلف یا شیفته‌وار از یک هنرمند و اثر هنری تعریف و تمجید یا آنها را تخریب می‌کند و در عین حال تاکید کرد: یک منتقد حرفه‌ای باید حوزه تحقیق، چشم انداز و معیارهایش به خوبی مشخص باشد و می‌توان گفت که تفکیک حوزه‌ها یک اصل بنیادین مدرنیته و نقد علمی است. همچنین یک نقد اصیل و خوب به هیچ وجه نباید به حریم خصوصی هنرمند وارد شود و یک منتقد خوب باید تفاوت میان عرصه خصوصی و عرصه عمومی و میان هنرمند خالق متن و شخص بیرون از متن را رعایت کند.

او از مرحوم ساسان سپنتا به عنوان پیشگام نقدنویسی در عرصه آواز ایرانی نام برد که با نوشتن سلسله مقالاتی در مجله موزیک ایران از سال ۱۳۳۷ درباره مسایل متنوع مرتبط با این موضوع، معیارهای تازه‌ای را برای تجزیه و تحیل آواز ایرانی ارایه داد و گفت: مطالب سپنتا هنوز هم تازگی خود را از دست نداده‌اند.

عظیمی‌نژادان ادامه داد: جمال سماواتی، ابوالحسن مختاباد، علیرضا میرعلینقی، تورج زاهدی، سعید مجیدی، پیمان سلطانی، سجاد پورقناد و علی شیرازی به عنوان کسانی نام برد که در طی این سال‌ها مطالبی را در زمینه آواز ایرانی به رشته نگارش درآورده‌اند و همچنین یادآور شد علی شیرازی که تقریباً در تمامی این سال‌ها بیش از دیگران در زمینه آواز ایرانی مطالبی را نوشته که اکثر آنها در مجله هنر موسیقی چاپ شده است.

در ادامه برنامه نوبت به اجرای امیرعلی هاشمی از آوازخوانان جوان و شاگرد محسن کرامتی رسید که عمران قربانی (نوازنده تار)، علی‌اصغر عاطفی (تمبک) و خشایار اشکوری (کمانچه) او را همراهی کردند. آوازخوانی مسعود میرزاحیدر خواننده و مدرس آواز به همراه سه‌تار حسن علی‌نژاد و در نهایت اجرای گروه خانوادگی مظلوم به خوانندگی مسعود مظلوم، سه‌تار نوازی و همخوانی مهرداد مظلوم و دف مژگان مظلوم پایان‌بخش نشست بود.

شیرین حیات‌بخش، مهران مهتدی، علیرضا حاجی‌طالب، فاضل جمشیدی، منوچهر سهیلی، علی انصاری، امیرمسعود امیری، علی‌اکبر کهربایی، هوشنگ حسینی، فریبرز حمیدی، امیر شرفیان، محمد قزلباش، سعید ناظمی، مهیار سهیلی، مسعود عرب، حسین نوریانی، منصور رسولی، سعید مجیدی، احمد بیرانوند و شهرام صارمی ازجمله هنرمندان حاضر در این نشست بودند.

جلسه بعدی (بیست و یکمین) نشست آیین آواز از ساعت ۱۸ روز سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد.

خواننده گروه چهل‌دف به «آیین آواز» می‌آید

مسعود میرزاحیدر مدرس آواز و خواننده‌ای که سابقه همکاری با گروه پرطرفدار چهل‌دف را در کارنامه دارد، به بیستمین نشست آیین آواز می‌آید.

به گزارش ایلنا، در بیستمین نشست تخصصی آموزشی آیین آواز که از ساعت 18 سه‌شنبه 28 فروردین در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود، مسعود میرزاحیدر آوازی را در بیات اصفهان به صورت مرکب‌خوانی اجرا می‌کند. حسن علی‌نژاد - نوازنده سه‌تار - هم‌نواز این آواز خواهد بود.

مسعود میرزا حیدر (متولد 1337 تهران) از کودکی علاقه وافری به موسیقی اصیل ایرانی داشت و از همان زمان به تقلید آوازها و قطعات موسیقی از روی آثار بزرگان این رشته پرداخت. از سال 1367 در مکتب زنده‌یاد ملک حضور یافته و با مقدمات آواز در این مکتب آشنا شد. سپس به مدت چهار سال در محضر استاد کریم صالح عظیمی و دو سال نیز در محضر استاد محمد منتشری در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به فراگیری ردیف آوازی پرداخت. ازجمله فعالیت‌های او می‌توان به اجرای تصانیف نقش گل و سهراب‌های بی‌نشان در بخش آهنگسازی و خوانندگی و برنامه‌های ردیف‌خوانی برای صداوسیما اشاره کرد. آلبوم زمزمه دوست با صدای این خواننده نیز در دستگاه سه‌گاه به بازار موسیقی عرضه شده است. میرزا حیدر به مدت 2 سال با گروه چهل دف و مدت پنج سال با گروه نیما همکاری داشته است و هم اکنون مشغول آموزش آواز به علاقه‌مندان این رشته است.

سلسله نشست‌های آیین آواز از حدود دو سال پیش با هدف تجلیل از پیشکسوتان عرصه آواز و نیز معرفی چهره‌های ناشناخته یا کمتر شناخته شده در این هنر در کنار ارائه بحث‌های فنی و تئوریک آوازی شکل گرفته و ورود همگان به آن آزاد است.

فرهنگسرای ارسباران نیز در ضلع شمال غربی پل سیدخندان، خیابان جلفا واقع شده است.

آوازخوانی علی شیرازی در «آیین آواز ری»

علی شیرازی در آیین «آواز ری» آوازی را در «دشتی» اجرا می‌کند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، ساعت ۱۸ چهارشنبه ۲۷ دی با برگزاری نخستین نشست آیین آواز ری در فرهنگسرای ولا، علی شیرازی آوازی را در مقام «دشتی» اجرا می‌کند.

در این اجرا، حسن علی‌نژاد (نوازنده سه‌تار) این خواننده را همراهی می‌کند. پایان‌بخش این اجرای دونفره، تصنیف قدیمی «بستۀ دام» در دشتی خواهد بود.

شیرازی یکی از آوازخوانان متولد ری است که تا سال ۱۳۹۲ نیز در همین منطقه ساکن بود. نشست تخصصی آموزشی «آیین آواز ری» همچنین دربردارندۀ اجرای چند آوازخوان دیگرِ اهل یا ساکن شهرری، خواهد بود.

سلسله نشست‌های تخصصی آموزشی «آیین آواز» به شناسایی و معرفی چهره‌های ناشناخته یا کمتر شناخته‌شدۀ آواز ایرانی و همچنین تجلیل از قدیمی‌های این رشته اختصاص دارد. در دیگر بخش این نشست‌ها نیز مباحث فنی و تئوریک آوازی ارائه می‌شود.

امسال، در دومین سال فعالیت این برنامه، برگزارکنندگان آیین آواز آن را به شهرستان‌ها نیز گسترش داده‌اند که آیین آواز ری، پس از زنجان، دومین نشست خارج از مرکز محسوب می‌شود.

نخستین «آیین آواز ری» به کوشش اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرری، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران - منطقه ۲۰، مؤسسه‌ افق هنر پارسان و کانون هنرمندان رازوک در سالن ولی عصر (عج) واقع در فرهنگسرای ولا به آدرس میدان نماز شهرری برگزار می‌شود و ورود علاقه‌مندان به این نشست، آزاد و رایگان است.

در دهمین نشست آیین آواز؛

آذرسینا، غزنوی و شیرازی از ریتم در آواز ایرانی می‌‌گویند

دهمین نشست تخصصی آموزشی آیین آواز ۳۰ خرداد با موضوع "ریتم در آواز ایرانی" در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود.

به گزارش خبرنگار ایلنا، دهمین نشست تخصصی آموزشی آیین آواز در حالی از ساعت ۱۸ سه‌شنبه ۳۰ خرداد در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود که مهدی آذرسینا (آهنگساز و نوازنده‌کمانچه)، مرتضی غزنوی (خواننده و مدرس‌آواز) و علی شیرازی (آوازخوان و آوازپژوه) درباره "ریتم در آواز ایرانی" سخن خواهند گفت.

علی شیرازی که کارشناس‌مجری این نشست نیز محسوب می‌شود به ایلنا گفت: برخی مخاطبان غیرمتخصص و شنوندگان عام موسیقی آوازی گمان می‌کنند آواز فاقد ریتم است ولی در واقع علت چنین برداشتی می‌تواند به سبب واضح نبودن ریتم آثار آوازی با‌شد. در واقع هر قدر که شنونده عام می‌تواند سرضرب‌های یک تصنیف – مثلاً – با ریتم شش هشتم را تشخیص دهد و آن را با انگشتان یا نگاهش به نمایش بگذارد، ریتم آواز چون آزاد به نظر می‌رسد معمولاً از چشم چنین اشخاصی پنهان می‌ماند.

وی در توضیح این مطلب افزود: بدیهی است که آواز هم ریتم دارد اما این ریتم بیشتر درونی و تا حد زیادی وابسته به وزن شعری است که خواننده آن را به شکل آواز اجرا می‌کند.

شیرازی همچنین عنوان کرد: آذرسینا نیز که این موضوع  نشست از محتوای کتاب تازه نشریافته‌اش «شعر؟ یا موسیقی؟ (تَنَنای شعر سپید)» چندان دور نیست از دیدگاه موسیقایی و در جایگاه یک نوازنده و آهنگساز در بحث مشارکت خواهد کرد. غزنوی نیز با نگاهی از دریچه ردیف آوازی در بحث حاضر خواهد شد.

حضور در نشست تخصصی آیین آواز برای عموم آزاد است و علاقمندان می‌توانند برای شرکت در این نشست از ساعت ۱۸ سه‌شنبه ۳۰ خرداد به فرهنگسرای ارسباران واقع در ضلع شمال غربی پل سیدخندان، خیابان جلفا مراجعه کنند.

هشتمین نشست" آیین آواز" با برگزاری سه اجرای موسیقی و یک میزگرد تخصصی عصر روز گذشته در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، در این برنامه ابتدا علی جهاندار (خواننده و مدرس پیشکسوت آواز) پشت تریبون قرار گرفت و ضمن تبریک به مناسبت فرارسیدن سال نو برای اهل موسیقی و آواز؛ آرزو کرد سالی موفق را پشت سر بگذارند.

جهاندار سپس برای اجرای تصنیف"ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی.." از امیر متولی نوازنده سه‌تار خواست روی صحنه بیاید. جهاندار به همراه این نوازنده به مرکب‌خوانی آواز نیز پرداخت.

در ادامه علی شیرازی(کارشناس مجری برنامه) به همراه هوشنگ جاوید (پژوهشگر) و هادی منتظری (کمان‌چه‌نواز قدیمی) به روی سن آمدند و درباره موضوع"بررسی صوت و آواز در رسالات کهن یا ماهیت و جنس صدا در آواز ایرانی"میزگردی را برگزار کردند.

هوشنگ جاوید در بخشی از این میزگرد گفت: متأسفانه در کشور ما شأن و جایگاه هنر آواز این‌قدر بی‌اهمیت شده که هر کسی به خود اجازه می‌دهد خودش را خواننده بداند. حال آنکه باید دقت کنیم در این بحرانی که به سر می‌بریم و با وجود این برداشت بازاری و سخیفی که درباره آواز و خوانندگی به راه افتاده اصلاً شأنیت خوانندگی چیست؟

این پِژوهشگر در ادامه افزود: بسیار واجد اهمیت است که نگرش ما نسبت به تاریخ‌مان چیست؟ به چه دلیل آن همه پیشینه‌های تاریخی را نمی‌بینیم؛ ما چون به پیشینه تاریخی خودمان توجهی نداریم به هنر آوازمان هم نگاهی جدی نداریم - هنرهای دیگر که بماند؛ نه نمایش، نه آواز و نه هنرهای سازی در موسیقی را به تاریخش "جدی" نگاه نمی‌کنیم.

وی همچنین عنوان کرد: مشکل بزرگ دیگری که در کشور داریم این است که بسیاری دوست دارند تاریخ ما را منحصر به همین ۲۵۰۰ سال اخیر ببینند و لا غیر. متأسفانه این اتفاق هم افتاده که ما بخش عظیمی از تاریخ‌مان را از دست داده‌ایم و این خیلی نگاه بدی است. مطابق با کشفیاتی که رخ می‌دهد مثلاً تاریخ"سنقر علیایی" ما را به ۹۰۰۰ سال تمدنی می‌رساند که هم‌اکنون در آلمان نمایشگاهی از اجناس و یافته‌های ایرانی را آن‌جا به نمایش گذاشته‌اند تا تمدن ما را بیان می‌کند.

هوشنگ جاوید افزود: ما از ۹۰۰۰ سال پیش در کشورمان آواز داشتیم. اساساً خوب است از خودمان بپرسیم چرا صدایی که به این اندازه از قدرت رسیده بود امروز نماینده خوبی برای آواز ملی و باقدمت ما نمی‌تواند باشد؟ اصلاً تکنولوژی یعنی چه و تکنیک چیست؟ چرا این‌قدر داشته‌های خودمان را کم اهمیت گرفتیم که در عوض‌اش هر آن‌چه از فرنگ وارد می‌شود با دست بازمی‌پذیریم؟ چرا به کنکاش و جستجو نمی‌رویم تا بدانیم که آن موقع ما چه کار می‌کردیم؟

هادی منتظری نیز ضمن تأیید صحبت‌های جاوید عنوان کرد: بدون اطلاع قبلی از محتوای مبحث به این جلسه آمده است. منتظری در ادامه نکاتی را به گفته‌های جاوید اضافه کرد.

شیرازی هم ضمن یادآوری حملات شدید و دامنه‌داری که کشورگشایان به ایران می‌کردند؛ همین معضل را عامل مهمی در خودباختگی هر از گاهیِ فرهنگی و دیرینه ما دانست.

با پایان مبحث فنی و تئوریک نوبت به اجراهای موسیقایی رسید که برای این شب تدارک دیده شده بود.

آوازخوانی امیر مداح به همراه ساز ز در مایه دشتی در کنار تصنیف قدیمی سنگ خارا، آواز و تصنیف در دستگاه چهارگاه توسط غلامحسن فتحی به همراه کمانچه مرتضی فتحی و تمبک محمد طیبی و سرانجام آواز و تصنیف‌هایی در دستگاه نوا با صدای مصطفی خالقی و سه‌تار محمد خالقی ازجمله این برنامه‌ها بودند که هرکدام با استقبال حاضران مواجه شدند.

نهمین نشست"آیین آواز"سه‌شنبه ۲۶ اردیبهشت از ساعت ۱۸ در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد.

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131