اعلام آمادگی انجمن گفتاردرمانی برای مشارکت در درمان "استاد شجریان"

دبیر انجمن علمی گفتاردرمانی ایران از آمادگی این انجمن برای مشارکت در درمان مشکلات گفتاری و صدای استاد شجریان خبر داد.

دکتر هوشنگ دادگر در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: گفتاردرمانی یکی از رشته‌های توانبخشی است که قدمتی ۵۰ ساله در ایران دارد و بیش از ۳ هزار فارغ‌التحصیل  گفتاردرمانی در کشور داریم. گفتاردرمانی دانش ارزیابی، تشخیص و درمان هر نوع اختلال مربوط به گفتار و زبان  و درک گفته‌های دیگران است.

دبیر انجمن علمی گفتاردرمانی ایران تصریح کرد: گفتاردرمانی یک بخش مهم از فرآیند درمان بسیاری از اختلالات صدا و حنجره است که در درمان اکثر اختلالات صوت مثل گرفتگی صدا و نیز اختلال در تارهای صوتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین درمان آسیب به تارهای صوتی و مشکلات بعد از آن که در ارتباط با قدرت تکلم فرد است، از وظایف گفتاردرمان محسوب می‌شود.

دادگر افزود: گفتاردرمانی می‌تواند از تشدید آسیب‌دیدگی تارهای صوتی پیشگیری کرده و با استفاده از تکنیک‌های درمانی مناسب، به بیمار کمک کند تا گفتار خود را بازیابی کند. گفتاردرمانی در سپری کردن دوره بهبودی و توان‌بخشی توانایی تکلم بیمار نقش مهمی دارد.

وی اظهار داشت: با استفاده از تکنیک‌های گفتاردرمانی می‌توان بسیاری از بیماری‌های عملکردی حنجره را درمان کرد و در حال حاضر نیز برخی همکاران و اساتید گفتاردرمانی در حال ارائه خدمات به کاربران حرفه‌ای صوت مانند خوانندگان و افراد دارای صدای حرفه‌ای برای حل مشکلات و اختلالات صدا هستند.

دبیر انجمن گفتاردرمانی ایران تاکید کرد: متاسفانه با خبر شدیم  استاد شجریان در بستری بیماری هستند و گویا  ایشان در تکلم دچار مشکل شده‌ است. با آرزوی سلامتی برای ایشان، آماده‌ایم تا روند درمان استاد شجریان را با استفاده از کارشناسان توانمند و با جدیدترین روش‌های گفتاردرمانی آغاز کنیم.

وضعیت استاد شجریان نسبت به ماه‌های گذشته هیچ تغییری نکرده است

به دنبال انتشار برخی شایعات در فضای مجازی در ساعات گذشته پیرامون وضعیت محمدرضا شجریان، روابط عمومی شرکت دل آواز این موضوع را تکذیب کرد.

به گزارش خبرنگار ایلنا، محمدرضا شجریان در ۱۰ ماه گذشته در وضعیت جسمی قرار دارد که نه به بهبود است و نه علائم تشدید بیماری در او دیده می‌شود.

روابط عمومی شرکت فرهنگ هنری دل آواز (وابسته به محمدرضا شجریان) شایعات ساعت گذشته پیرامون وخیم‌تر شدن حال وی در گفت‌وگو با ایلنا، این موضوع را تکذیب کرد.

این در حالی است که چندی پیش نیز خانواده شجریان برای چندین بار مجبور شدند شایعات مربوط به وخیم تر شدن حال وی را طی بیانیه‌ای تکذیب کنند.

سرنوشت پروژه‌ای که استاد آواز کلید زده بود

«باغ هنر» بدون شجریان

پنجم دی‌ماه ۱۳۸۲ که بم ویران شد، همه‌ی داشته‌ها و نداشته‌های شهر زیر آوار ماند؛ آواری که حالا تبدیل به تپه‌ای شده به نام «بام بم». بامی که به گفته‌ی شهردار این شهر قرار است تبدیل شود به تفرجگاه مردم بم تا شاید بعد از ۱۴ سال، کمی از اندوه این شهر کاسته شود.

کاستن از آلام مردم داغدیده و «بازسازی‌ِ روحیه‌ی مردم»، کاری بود که ۱۴ سال قبل محمدرضا شجریان برای آن چاره‌ای اندیشیده بود؛ بم به داشتن استعدادهای فراوان موسیقی مشهور است و استاد آواز ایران طرحی در سر داشت که برای مردم این شهر یک آکادمی احداث کند که در آن موسیقی و هنرهای دیگر تدریس شود بلکه مرهمی باشد برای زخم عمیق بمی‌ها.

در نگاه این آوازه‌خوانِ پرآوازه، باغ هنر قرار بود «نهادی باشد برای پژوهش، آموزش و اجرای فعالیت‌های هنری تا از این طریق طراوت و شادابی را به فضای اجتماعی و فرهنگی بم بازگرداند».

با همت استاد حدود ۴۰۰ میلیون تومان از محل برگزاری کنسرت‌ها و فروش دی.وی.دی‌های آن جمع شد و پروژه کلید خورد. شورای شهر بم نیز زمینی به وسعت ۱۴ هکتار را برای احداث باغ هنر تحویل شجریان داد. او تیمی داوطلب تشکیل داد که بخش‌های مختلف پروژه را مدیریت کنند. بهار مشیری، دختر فریدون مشیری به همراه همسرش فرداد خواجه‌نصیری معماری این بنا را بر عهده گرفتند.

تا آذر ۸۳ روند پروژه ساخت باغ هنر خوب بود؛ البته تا آن زمان فقط نقشه‌های آن طراحی و آماده اجرا شده بود و یک ششم بودجه‌ی لازم تأمین شده بود. شجریان هم امیدوار بود افراد خیر در ساخت این پروژه مشارکت کنند. مهندسان معمار پروژه نیز امیدوار بودند این کار با حدود ۷۰۶ هزار متر زیربنا، ظرف سه سال به اتمام برسد.

با محاسبات آن زمان پروژه نزدیک به دو و نیم میلیارد تومان خرج داشت. از همان زمان هم زمزمه‌هایی بود که «شجریان پروژه‌ی بزرگی را شروع کرده که به پایان آن امیدی نیست» اما استاد امیدوار بود طور دیگری شود.

با این حال کارها آنطور که آقای شجریان پیش‌بینی کرده بود پیش نرفت. پروژه عظیم بود و نیاز به بودجه‌ی زیادی داشت. مشکلات مالی گریبانگیر باغ هنر شد و با اینکه هنرمندان دیگر هم به اعتبار استاد آواز ایران به میدان آمدند و مجلس و دولت هم قول‌هایی برای حمایت دادند، اما مهندس خواجه نصیری همان زمان گفت برخی سازمان‌ها و افراد به ما قول داده بودند که نتوانسته‌اند به قولشان عمل کنند. او ضمن ابراز نگرانی گفته بود «اگر روند کمک‌رسانی به همین منوال پیش برود، ممکن است تکمیل پروژه چیزی حدود ۱۰ سال طول بکشد»؛ پیش‌بینی‌ای که تقریباً درست از کار درآمد.

برآوردهای سال ۸۶ حاکی از این بود که تکمیل پروژه به چهار ‌و نیم تا پنج میلیارد تومان بودجه نیاز دارد؛ شجریان تا آن زمان توانسته بود ۹۰۰ میلیون تومان جمع‌آوری کند. 

محمدرضا شجریان درباره‌ی ایده‌ی محوری پروژه گفته بود: «باغ هنر بم قرار است تبدیل به بزرگترین مجتمع فرهنگی - هنری خاورمیانه شود». قرار بود چنین و چنان شود اما «موانع» و «ناملایمات» راه استاد را برای رسیدن به این آرزو ناهموار کرد و او خسته از روال اداری دست‌وپاگیر، نهایتاً سال ۸۸، بعد از پنج سال، نامه‌ای منتشر کرد و با دلگیری از ادامه‌ی کار کنار کشید. او در این نامه نوشته بود: «ماه‌هاست که توان ما به جای پیشبرد پروژه، به رفع حاشیه‌ها و مشکلات برخاسته از آن معطوف شده است. من دیگر توان مقابله با این همه موانع و دشواری‌های ناروای ایجادشده را ندارم».

کنار کشیدن شجریان همانا و خوابیدن پروژه همانا؛ تا سال ۹۴. اسفند دو سال پیش بود که فرماندار بم خبر داد ساخت باغ هنر دوباره از سر گرفته شده است. رضا اشک گفت قرار است یک شرکت خودروسازی از محل کمک‌های اجتماعی این شرکت ۱۳ میلیارد تومان در این پروژه هزینه کند و احتمالاً تا یک سال آینده باغ هنر به بهره برداری می‌رسد. به حساب حرف آقای فرماندار، سال گذشته باید کل پروژه به بهره‌برداری می‌رسید اما خبری نشد. چندماهی به بررسی پروژه و تغییراتی در نقشه‌ها صرف شد و بالأخره کار عملی آهسته آهسته آغاز شد.

دو سال بعد از وعده‌ی فرماندار بم، وقتی به مناسبت چهاردهمین سالگرد زلزله به این شهر سری زدیم، باغ هنر هنوز در دست تأسیس بود. فاز اول پروژه که «هنرستان موسیقی» است تقریباً سر و شکلی پیدا کرده و کارگران مشغول تکمیل بخش‌های باقیمانده بودند. در این فاز بخش‌هایی نظیر مدرسه‌ی موسیقی، اتاق‌های تمرین، کارگاه ساختِ ساز، کلاس‌های تئوری و سالن اجتماعات و... پیش‌بینی شده است که به گفته‌ی مهندس آرش کمالی –سرپرست کارگاه- این بخش «تا دو سه ماه دیگر به بهره‌برداری می‌رسد».

فاز دوم و سوم که شامل کتابخانه و نگارخانه است نیز در سال‌های آتی با تزریق بودجه از سوی شرکت خودروسازی به سرانجام خواهد رسید و در نهایت سالن آمفی‌تئاتری که فعلاً گودالی بیش نیست ساخته خواهد شد. ۱۳ هکتار از زمین پروژه هم که ابتدا قرار بود در آن باغی به سبک‌های باغ‌های اصیل ایرانی ساخته و آراسته شود، فعلاً رها شده است. طبق پیش‌بینی‌ها، ادامه‌ی پروژه ۱۰ میلیارد تومان دیگر هزینه خواهد داشت.

زمانی که کار به دست شجریان و همفکرانش بود، بنا داشتند اعضای هیئت مدیریه‌ی خانه موسیقی، به عنوان اولین استادان این هنرستان در آن حضور یابند و خود استاد هم حتی زمانی که از پروژه کنار کشید، به مردم بم قول داده بود که «هم‌چنان بر میثاق دوستی و مهر هستم و برای برنامه‌های فرهنگی و هنری که بنا بود در باغ هنر به اجرا درآید، بموقع پا به میدان خواهم گذاشت». حالا بعد از سالها، استاد آواز ایران دورادور می‌بیند که پیگیریهای دلسوزانه‌اش به ثمر نشسته و دور نیست زمانی که جوانان بمی در راهروها و اتاق‌های این مجموعه‌ی بزرگ جای او را خالی کنند. 

میثم خدمتی-ایسنا

 

ایسنا از حواشی پخش ربنا گزارش کرد:

ربنایی که سیاسی شد / نمادهای مذهبی با دستور از بین نخواهند رفت

«نمادهای مذهبی وقتی به رگ و پوست جامعه راه یافته باشند، با دستور من و شما و یا رئیس و مدیر از بین نخواهد رفت. اتفاقا استاد شجریان چه خود آگاه و چه ناخودآگاه به این ماجرا متفطن شده و هنگام نامه سال ۱۳۷۴ به رئیس وقت صدا و سیما از همین منظر این دو اثر را مستثنی دانستند و آقای علی لاریجانی هم برخلاف برادرشان که این روزها اظهار نظر شاذی درباره کار استاد کردند، اجازه دادند که ربنا پخش شود.»

اینها بخشی از اظهارات سیدابوالحسن مختاباد - روزنامه‌نگار و پژوهشگر تاریخ موسیقی ایران - است که در پی حواشی اخیری که برای پخش «ربنا»ی محمدرضا شجریان مطرح شده است، در پاسخ به ایسنا مطرح کرده است.

مشروح نقطه‌ نظر مختاباد را در ادامه می‌خوانیم: «به گمانم ربنای استاد شجریان و پخش شدن یا نشدن آن به موضوعی سیاسی تبدیل شده است؛ چراکه وجهی از شخصیت استاد شجریان به دلیل اظهار نظرهایی که کردند، رنگ و صبغه‌ای سیاسی گرفت. اما این تنها بخش بسیار کوچکی از وجه شخصیتی استاد است و نه وجوه دیگر ایشان که عمدتا هنری، اجتماعی و فرهنگی است.

طبیعی است که هر پدیده‌ای که سیاسی شود موضع مخالفان، منتقدان و موافقان از منظر سیاسی مطرح می‌شود و وجوه اجتماعی و فرهنگی و هنری و مذهبی و دینی آن مغفول می‌ماند، یا این که برای طرفین اهمیتی ندارد.»

مختاباد اضافه کرد: «اما شخص خودم به "ربنا" و "مثنوی افشاری" به عنوان یک نماد مذهبی نگاه می‌کنم، همچنانکه به اذان مرحوم موذن زاده هم از این منظر نظر می‌کنم، یا مناجات‌های مرحوم ذبیحی که متاسفانه در حق ایشان هم در تمامی این سال‌ها جفا شد و با نگاهی سیاسی مردم ما را از شنیدن چنین صدای ملکوتی محروم کردند و خوشبختانه و به مدد فضای مجازی صدای استاد ذبیحی بازگشتی پرشکوه داشته و دارد و حتی نشان می‌دهد که چقدر مناجات‌خوانان ما، بخصوص استاد شجریان در خواندن همان مثنوی افشاری (مثنوی پیچ) تحت تاثیر خوانده‌های استاد ذبیحی بوده‌اند و حتی متن دعای ربنای خوانده شده از سوی استاد شجریان هم پیش از این از سوی استاد ذبیحی خوانده شده بود.»

او در ادامه این مطلب بیان کرد: «نمادهای مذهبی وقتی به رگ و پوست جامعه راه یافته باشند، با دستور من و شما و یا رئیس و مدیر از بین نخواهد رفت. اتفاقا استاد شجریان چه خود آگاه و چه ناخود آگاه به این ماجرا متفطن شده و هنگام نامه سال ۱۳۷۴ به رئیس وقت صدا و سیما از همین منظر این دو اثر را مستثنی دانستند و آقای علی لاریجانی هم بر خلاف برادرشان که این روزها اظهار نظر شاذی درباره کار استاد کردند، اجازه دادند که ربنا پخش شود.

برخی اظهار نظرات نیز درباره کار استاد انجام شده است که آن را بیشتر اثر هنری دانسته‌اند و نه اثری ذوقی و دارای به قول عرفا«زبان حال»، یعنی این که این اثر استاد بیشتر تکنیکی است تا همانند اذان مرحوم موذن زاده اثری ذوقی و اشراقی. در حالی که این اظهار نظر تنها برای فردی که این اثر را می‌شنود صادق است و برای افراد دیگر نه؟ چرا که تاثیرگذاری آثار هنری از فردی به فردی دیگر تفاوت دارد. به همین دلیل است که حتی از زاویه فقهی ماجرا هم فقط فرد می‌تواند تعیین کند که یک موسیقی چه تاثیری بر او دارد و آیا او را به طرب می‌آورد یا به او ابتهاج روحی می بخشد؟»

این پژوهشگر تاریخ موسیقی ایران همچنین گفت: «اخیرا در مراسمی که درباره عدالت اجتماعی در شهر اوکلند کالیفرنیا و همزمان با نیمه شعبان برگزار شد و سخنران مراسم هم این موضوع را از لحاظ تاریخی و فلسفی در ادیان و مکاتب دیگر ردیابی کرده بود، وقتی از من خواسته شد که قطعه‌ای را بخوانم، قطعه معروف «‌تو ای پری کجایی» مرحوم همایون خرم را با صدای جاودانه استاد قوامی و شعر زیبای استاد سایه، خواندم، چون حس کردم که عدالت اجتماعی همان پری گمشده‌ای است که همه به دنبال آنند.

از این منظر ربنای استاد شجریان به دلیل پخش آن در سال‌های متمادی خود به خود با نمادهای مذهبی دیگر همخوانی پیدا کرده است و مردم به وجه تکنیکی کار کمتر نظر می‌کنند و وجه مذهبی آن تاثیر بیشتری داشته و دارد. خوشبختانه گسترش رسانه نیز کمک کرده است تا این اثر عملا همچنان به عنوان نماد باقی بماند و صدا و سیما هم نتوانسته تاثیری در حذف یا برکشاندن آن داشته باشد. لجاجت صدا و سیما در عدم پخش این اثر هم تنها به ضرر صدا و سیماست و مخالف مشی جذب حداکثری و دفع حداقلی که رهبر معظم انقلاب دستور دادند.»

مختاباد در پایان این مطلب، بیان کرد: «اما من از منظر اخلاقی ماجرا هم به این کار نگاه می‌کنم. ما اگر ادعای مسلمان بودن و پیرو پیامبری با آن همه عظمت و خلق کریمانه داریم، باید توجه کنیم که یک استاد برجسته که این همه حق برگردن فرهنگ و هنر این مرز و بوم دارد، اکنون بیمار و گرفتار است و نیازمند توجه و گذشت. از قرار رافت اسلامی و گذشت در قاموس مخالفان و منتقدان استاد جایی ندارد و آنها از اسلام و مسلمانی تنها وجه غضب و خشونت آن را برگرفته‌اند و از «رحماء بینهم» نیز خبری نیست و شجریان مسلمان‌زاده مشهد را همانند کافران می‌بینند و به سیاق «اشداء علی الکفار» با ایشان برخورد می‌کنند؟‌ چرا که در یک امر سیاسی نظری مخالف نظرشان داشته است. نظری که تاریخ همین هشت ساله و تشعشعات دولت هزاره سوم ثابت کرده است که خس و خاشاک چه کسی است و چه کسانی بر دامن این مرز و بوم چنان گرد و غباری افشاندند که ده‌ها دولت هم قادر به پاک کردن آن نیستند؟»

بنا بر این گزارش، طی روزهای اخیر در پی نامه‌ی سیدرضا صالحی امیری - وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی - که هفته‌ی گذشته به رئیس سازمان صدا و سیما در حاشیه‌ی جلسه‌ی هیات دولت ارایه شد و در آن درخواست پخش «ربنا»ی محمدرضا شجریان از صدا و سیما شد؛ محمدجواد لاریجانی، عضو شورای نظارت بر صدا و سیما، در واکنش به نامه صالحی‌امیری مطلبی را منتشر کرد که با واکنش‌های مختلفی از سوی هنرمندان موسیقی مواجه شد.

 لاریجانی در بخشی از گفته‌هایش آورده است: «از آنجا که موضوع دفاع از ایشان یک مناقشه سیاسی شده است، لذا در تلاوت مذکور توجه به آیت تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد و این امر خلاف موازین شرعی تلاوت است؛ لذا خواهشمند است که سایر قطعات آوازی آن هنرمند را مطرح فرمائید که اتفاقا دارای ساختار موسیقیایی مهمتری هم هستند. حتما می‌دانید که تحت‌الشعاع قرار گرفتن توجه به آیات باهرات نسبت به مقارنات آنقدر مهم بوده که برخی از فقهای بزرگ تلاوت ملحون را مورد شبهه قرار داده‌اند.»

حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران  نیز در واکنش به اظهارات لاریجانی بیان کرد: «سوال من این است که آقای دکتر لاریجانی از کدام جایگاه کارشناسی درباره ربنای استاد شجریان صحبت می‌کند؟ ایشان استاد قرائت هستند؟ یا کارشناس قرآن؟ یا مفسر هستند؟»

حسام‌الدین سراج، خواننده آواز ایرانی نیز در واکنشی صریح مطرح کرد: «وقتی صحبت از موازین شرعی به میان می‌آید، به نوعی بحث حلال و حرام موسیقی مطرح است اما اینکه ربنای استاد شجریان برخلاف موازین شرعی تلاوت است جمله جالبی نیست و بسیار سنگین است. مردم از این ربنا خاطره دارند همانطور که از اذان موذن زاده اردبیلی خاطره دارند و می‌توان گفت که موذن زاده نیز در تلاوت آن اذان تجوید قرآنی را رعایت نکرده و با صوت اجرا کرده است.»

بحث پخش ربنای محمدرضا شجریان از رسانه‌ی ملی یکی از مطالبات جدی اهالی فرهنگ و هنر در سال‌های اخیر بوده است و همین روند باعث شده است که سیاسیون هم در این زمینه اظهارنظر کنند.

محمدجواد ابطحی، نماینده مردم خمینی‌شهر، در تذکری در جلسه علنی (یکشنبه ۷ خرداد) مجلس گفته بود: «مشکل مملکت سرود ربنا و غیر آن نیست؛ بلکه مشکل کاسپین و ثامن الحجج و عدم واریز درآمدهای پتروشیمی است که صادر می‌کنیم و برنمی‌گردد.»

او اضافه کرده بود: «آقای خواننده معلوم‌الحالی خودش در سال ۸۸ تقاضا کرده که برنامه‌هایش از صدا و سیما پخش نشود،‌ حالا هم خودش تقاضا کند که دو مرتبه پخش شود. این در حد هیات دولت نیست که در این مسائل ورود کند.»

مرتضی میرباقری، معاون سیمای رسانه ملی، در آخرین اظهار نظر رسمی‌ خود در این زمینه، اسفندماه ۱۳۹۵ درباره پخش صدای ربنای محمدرضا شجریان در رسانه ملی گفته بود: «این فرد بعد از انتخابات  ۸۸ برای خودش یک منعی قرار داد که ما نمی‌توانیم صدایش را پخش کنیم. اگر وی از مواضع خود بعد از انتخابات ۸۸ عدول کرده و بازگشته باشد و آن را اعلام کند ما صدای او را پخش می‌کنیم.»

این درحالیست که ابوالقاسم خوشرو، معاون اسبق امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اردیبهشت‌ماه امسال در بخشی از متنی که به مناسبت ثبت ملی این اثر در صفحه شخصی‌اش نوشته، آورده بود: «استاد در دیدار خرداد٩٢، به من تاکید کردند که این قطعه متعلق به ملت ایران است و من هیچگاه منعی برای پخش این قطعه از صدا و سیما نگداشته‌ام.»

در بخشی از متن نامه‌ای که محمدرضا شجریان درباره پخش نشدن آثارش از صدا و سیما، در دهه هفتاد به علی لاریجانی رئیس وقت این سازمان نوشته بوده، آمده است: «به صراحت اعلام می‌کنم که مایل نیستم صدای من از صدا و سیمایی پخش شود که بی اعتنا به حقوق هنرمندان است. قاطعانه از جنابعالی می خواهم دستور دهید هیچ اثری از من مطلقاً از رادیو و تلویزیون پخش نشود. چون در ماه مبارک رمضان هستیم، تنها به احترام این ماه مبارک و ادای دین به نیک سرشتی مردمی که در دامان آنها پرورش پیدا کرده ام، پخش "مناجات" و "ربنا" را اجازه می‌دهم.»

این هنرمند در نامه‌ خود که در سال ۸۸ به عزت‌الله ضرغامی، رئیس وقت سازمان صدا و سیما نوشته، آورده بود: «همان طور که اطلاع دارید صدا و سیما در شرایط فعلی مستمراً اقدام به پخش سرودهای میهنی اینجانب به ویژه سرود «ای ایران ای سرای امید» می کند. جنابعالی مستحضرید این سرود و دیگر سرودهای خوانده شده متعلق به سال های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ است و هیچ ارتباطی به شرایط کنونی ندارد. اینجانب در سال ۱۳۷۴ نیز اعلام کردم راضی به پخش آثار خود از صدا و سیما نیستم. مجدداً تقاضای خود را تکرار کرده و تاکید می کنم آن سازمان هیچ نقشی در تهیه این آثار نداشته و شایسته است به حکم شرع و قانون سریعاً کلیه واحدهای آن سازمان از پخش صدا و آثار من خودداری کنند.»

اما حسن روحانی، رئیس جمهور کشور (۶ خردادماه) با انتشار ویدیویی از تلاوت «ربنا» توسط محمدرضا شجریان؛ صدای این هنرمند را دلنشین و حذف‌ناشدنی دانست و در بخشی از ادامه مطلب خود، نوشت: «ربنا یکی از آثار محمدرضا شجریان  است که که شامل چهار آیه از قرآن کریم است که همگی با عبارت ربنا آغاز می‌شود این اثر در تیرماه سال ۱۳۵۸ ضبط شده است و بعد از گذشت نزدیک ۴۰ سال هنوز بی‌نظیر است.»

روحانی  همچنین در جریان مناظرات تلویزیونی دوازدهمین دوره ریاست جمهوری، اظهار کرده بود: «آیا اجازه می دهیم اصحاب فرهنگ استعداد خود را نشان دهند؟ از پخش دعای ماه  رمضان ابا می‌کنیم و دعای ربنا یک هنرمند را پخش نمی کنیم پس چطور دنبال تعالی آموزش در کشور هستیم؟»

ایسنا - نسترن تابع‌جماعت

 

بسیاری از مسایل حوزه موسیقی فرادولتی‌ست

مناظره نامزدهای ریاست‌جمهوری در حوزه فرهنگ همچنان با واکنش‌های متفاوتی همراه است و در این بین مدیرعامل خانه موسیقی اعتقاد دارد نامزدها باید در موارد مختلفی چون "معیشت موزیسین‌ها"، "وضعیت بانوان موزیسین" و دیگر مشکلات موسیقی اعلام موضع کنند. نوربخش همچنین از صدور مجوز آلبوم جدید محمدرضا شجریان در دولت یازدهم خبر داد.

حمیدرضا نوربخش در گفتگو با خبرنگار ایلنا، درباره مناظره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در حوزه فرهنگ و هنر گفت: انتظارمان این بود که کاندیداها بیشتر و به‌صورت جزئی‌تر  در حوزه فرهنگ و به‌خصوص موسیقی وارد کار شده و صحبت کنند؛ اما تنها بعضی از نامزدها با جمله‌هایی تک خطی وارد موضوع موسیقی شدند. ما انتظار داریم این دوستان در برنامه‌ها یا مناظرهای آینده‌ درباره تنگناهای موسیقی و مسائل ریز و درشتی که برای جامعه موسیقی وجود داشته و دارد، بیشتر صحبت کنند، تا جامعه هنری و مخاطبان بتوانند با مواضع نامزدها آشنا شده و بفهمند آنها در این زمینه‌ها چه کار مشخصی می‌خواهند انجام دهند.

مدیرعامل خانه موسیقی در ادامه افزود: ما مسائل و مشکلات زیادی در حوزه موسیقی داریم. از نگاه حاکمیتی که هیچ‌گاه نگاه صد در صد مثبتی به کل مقوله موسیقی نبوده و همیشه این مسایل در هاله‌ای از ابهام گذاشته شده است. درست همین نگاه نیز باعث بسیاری از مسائل کوچک و بزرگ طی تمام این سال‌ها بوده است.

وی همچنین عنوان کرد: در مناظره عصر جمعه نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری، آقای جهانگیری و روحانی مختصری به این مشکلات اشاره کردند اما در کل ما انتظار داریم سایر نامزدها نیز نظراتشان را در این باره بگویند؛ نامزدها باید از کلی‌گویی‌ها و گفتن بدیهیاتی مانند اینکه "هنر چیز خوبی است" عبور کنند و به‌طور مشخص‌تر در این حوزه سخن بگویند. مثلا اینکه در بحث مسائل معیشتی هنرمندان چه برنامه مشخصی دارند؟ وقتی در مورد مسائل معیشتی حاشیه‌نشین‌ها و سایر اقشار جامعه سخن گفته می‌شود، ما انتظار داریم بدانیم این عزیزان در زمینه معیشت اهالی موسیقی و هنرمندان نیز چه برنامه‌هایی دارند؟

این خواننده گفت: واقعا آیا فکر می‌کنند معیشت هنرمندان ما وضعیت خوبی دارد؟ آیا واقعا هنرمندان زندگی مرفهی دارند؟ آیا معدل زندگی جامعه هنری معدل قابل قبولی محسوب می‌شود؟ من به جرات عرض می‌کنم اصلا اینگونه نیست. من بارها و بارها گفته‌ام جامعه موسیقی را عنصر عشق در این وادی نگاه داشته و گرنه ازنظر معیشتی آنها با مشکلات بسیاری مواجه هستند.

حمیدرضا نوربخش ادامه داد: شاید باورتان نشود ولی همین حق‌عضویت سالانه خانه موسیقی که در طول یک سال پنجاه هزار تومان است را بسیاری از این دوستان نمی‌توانند پرداخت کنند. ما در خانه موسیقی بیش از پانزده هزار عضو داریم که بیش از نیمی از آنها شامل حاشیه‌نشین‌ها یا موزیسین‌های شهرستانی می‌شوند که از نظر معیشتی با مشکل مواجه هستند. یعنی هنرمند موسیقی نواحی ما در خانه‌ای محقر زندگی می‌کند که گاهی با کوچکترین تلنگر حوادث طبیعی تمام زندگی‌اش را از دست می‌دهد. مانند شیرمحمد اسپندار که همین اتفاق برایش افتاد. آدم نمی‌تواند باور کند که یک هنرمند شاخص بین‌المللی که جزو مفاخر و افتخارات فرهنگی این مملکت محسوب می‌شود تمام زندگی‌اش دو اتاق خشتی و گلی باشد که آن را هم درنهایت از دست بدهد.

مدیرعامل خانه موسیقی عنوان کرد: اگر نامزدها می‌گویند هنرمندان ما در عرصه دیپلماسی فرهنگی یا دیپلماسی عمومی نقش دارند و ما در عرصه جهانی به فرهنگ و هنرمان می‌توانیم بنازیم و آنها آئینه تمام‌نمای تاریخ و فرهنگ و هنر ما هستند و شناسنامه‌های سرزمین ما محسوب می‌شوند، باید درباره معیشت‌شان نیز با دقت بیشتری صحبت کنند.

نوربخش افزود: در کشور ما نگاه به موسیقی؛ ملوک‌الطوایفی است. یعنی در هر اقلیمی هرکسی که خودش را حاکم آن اقلیم می‌داند - گرچه ازنظر ما حاکم آن اقلیم نیست - به خودش اجازه می‌دهد با سلیقه خودش عمل کند نه با قانون و معیار قانونی. بنابراین درباره چنین مواردی اول باید نامزدها اعلام موضع کنند و در مرحله بعد کاندیداهای محترم مشخصا راهکارهایشان را بگویند. این مسئله، امنیت شغلی و روانی، هنرمندان موسیقی را تهدید می‌کند. وقتی اتفاقی مانند لغو کنسرت برای یک هنرمند می‌افتد؛ آثار زیان‌بار روحی و روانی‌اش سال‌ها برای او باقی خواهد ماند.

وی همچنین عنوان کرد: نامزدهای درباره این سخن بگویند که بانوان هنرمند ما در حوزه موسیقی تکلیف‌شان چیست؟ نیمی از جامعه موسیقی ما را خانم‌ها تشکیل می‌دهند. چطور می‌شود یک خانم علاقمند به موسیقی اجازه تحصیل در این رشته را دارد اما در بخشی از این مملکت اجازه کار در حوزه موسیقی ندارد؟ این مسئله چه توجیهی می‌تواند داشته باشد‌؟ همین الان در استان‌هایی مانند اصفهان و مشهد خانم‌ها اجازه ندارند برای اجرای موسیقی روی صحنه بروند. البته خود مشهد داستان متفاوتی دارد و این ممنوعیت از بانوان هم عبور کرده و گروه‌های موسیقی کلا برای اجرای برنامه در این شهر با مشکل جدی روبرو هستند.

این خواننده سنتی گفت: نمی‌شود که یک هنرمند یا یک اثر هنری در بخشی از مملکت مجاز باشد و در بخش دیگر کشور غیرمجاز باشد. وقتی دولت در حوزه‌ای نظارت خود را انجام می‌دهد؛ چگونه می‌شود؛ یک اقلیم از کشور نظارت دولت را قبول نداشته باشند و اجازه اجرا به آن ندهد؟

حمیدرضا نوربخش همچنین درباره عملکرد دولت یازدهم درباره مشکلات محمدرضا شجریان گفت: در دولت یازدهم البته کارهایی نیز صورت گرفت که نباید چشم‌هایمان را به روی آنها ببندیم؛ دولت پای بسیاری از مسائل ایستاد اما برخی اتفاقات که به نوعی فرادولتی بود هزینه‌هایی را به وجود آورد. دولت یازدهم همچنین برای حل مسئله استاد شجریان بسیار تلاش کرد.

وی افزود: درباره آقای شجریان دولت بسیار تلاش کرد تا مشکلاتی را که وجود داشت، حل کند. در این دولت مجوز تمامی آثار ارائه شده استاد شجریان داده شد. حتی مجوز اثر دیگری از استاد شجریان صادر شده که احتمالا به زودی منتشر خواهد شد.

مدیرعامل خانه موسیقی عنوان کرد: درباره مسائل اجرای صحنه‌ای استاد شجریان هم باید بگویم که مسائلش در حال حل شدن بود که با بیماری ایشان مصادف شد و ما امیدواریم هرچه زودتر بهبود پیدا کنند. به هر حال من به شخصه پیگیری‌های بسیاری را ازسوی دولت برای حل اجرای صحنه‌ای استاد شجریان شاهد بودم.

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131