خلیل یوسفی، هنرمند بزرگ عرصه موسیقی مقامی درگذشت

آموزشگاه موسیقی شمیم: خلیل یوسفی، از بزرگترین نوازندگان کمانچه در شمال خراسان روز گذشته درگذشت.

به گزارش ایلنا، خلیل یوسفی که در نوع و حرفه خود بی‌نظیر بود. او دارای چندین مقام کشوری و استانی در حوزه موسیقی مقامی بود. تبحر خاص وی در نواختن کمانچه بود و خاطره کمانچه‌نوازی او از ذهن مردم شیروان پاک نخواهد شد.

انجمن موسیقی ایران ضایعه درگذشت استاد خلیل یوسفی را به جامعه هنری و خانواده این هنرمند بزرگ تسلیت گفت.

علی‌اکبر شکارچی (کمانچه‌نواز پیشکسوت) نیز در پیامی درگذشت این هنرمند را تسلیت گفت.

متن پیام این هنرمند به شرح زیر است:

هنردوستان، موسیقیدانان و کمانچه نوازان عزیز ایران

بسیار متاسفم که بدین وسیله خبر درگذشت کمانچه نواز برجسته و بی‌همتای خراسان شمالی، استاد خلیل یوسفی را به اطلاع شما می‌رسانم.

این استاد برجسته در مراسمی که این جانب به مناسبت در گذشت هابیل علی اف در فرهنگسرای نیاوران برگزار کرده بودم با اجرای درخشان خود تحسین همه حضار را برانگیخت و باعث  شگفتی آنها از آن همه نغمات زیبای آسمانی شد.

من این ضایعه اسفبار را به مردم وجامعه هنری ایران، خصوصاخانواده آن زنده یاد، صمیمانه تسلیت می‌گویم.

علی‌اکبر شکارچی، ششم اردیبهشت ماه نودوهفت

تجلیل از استاد طاهر یارویسی پیشکسوت موسیقی مقامی تنبور ایران

تعدادی از اهالی فرهنگ و هنر در قالب انجمن مردمی تجلیل از مفاخر و هنرمندان کردستان (مؤسسه تروسکه سنه فرهنگی) با حضور در منزل استاد طاهر یارویسی، پیشکسوت موسیقی مقامی ایران، نوازنده و سازنده تنبور در کرمانشاه، به پاس سال‌ها خدمت و فعالیتش در این حوزه ها از وی تجلیل و قدردانی کردند.

‌‌به گزارش ایسنا‌، جمعی از فعالان فرهنگ و هنر، عضو انجمن تجلیل از مفاخر و هنرمندان کردستان در راستای سلسله برنامه‌های قدردانی و تجلیل از فعالان و پیشکسوتان هنری، فرهنگی و ادبی با حضور در شهر گهواره منطقه یارسان دالاهو و در منزل استاد طاهر ویسی از استاد پیشکسوت موسیقی مقامی تنبور ایران، نوازنده و سازنده این ساز کهن و مقدس از خدمات چندین دهه ای وی در عرصه هنر، موسیقی و عرفانی تجلیل کردند.

در این مراسم که تعداد زیادی از اساتید و اهالی فرهنگ و هنر و ادب مناطق کردنشین کشور مانند سنندج، پاوه و جوانرود و هنرمندانی از همدان و یزد حضور داشتند در قالب انجمن تجلیل از مفاخر و هنرمندان کردستان (مؤسسه تروسکه ی سنه‌ی فرهنگی) به منظور تجلیل از سال‌ها تلاش و خدمت استاد «طاهر یار ویسی» در عرصه موسیقی مقامی، موسیقی کردی و عرفانی، نوازندگی و ساختن ساز تنبور در منزل این هنرمند پیشکسوت گرد هم آمده و ضمن تکریم وی، از سال‌ها فعالیت و تلاشش در این عرصه‌ها تجلیل به عمل آوردند.

در این دیدار یحیی صمدی، فعال فرهنگی و از اعضای هیئت مدیره انجمن تجلیل از مفاخر کردستان (موسسه تروسکه ی سنه‌ی فرهنگی) طی سخنانی به روند شکل‌گیری و اهداف این انجمن پرداخت و اظهار کرد: بیش از 15 سال از فعالیت این انجمن مردمی می‌گذرد که فقط توسط ادیبان، هنرمندان و فعالان فرهنگی کشور به‌ویژه استان کردستان اداره می‌شود و وابستگی به هیچ حزب و گروه و جریانی نداشته و ندارد چون اعتقاد داریم فرهنگ زیربنای توسعه است و باید همگی برای تحقق این مهم و ارزش بکوشیم و تلاش این انجمن نیز در این راستاست.

صمدی افزود: در گذشته آن‌گونه که شایسته و بایسته است به هنرمندان و اهالی فرهنگ توجه درخور و بها لازم داده نشده است که ما ضمن دیدار با این هنرمندان، قدردان سال‌ها فعالیت و خدمت آن‌ها در عرصه‌های مختلف فرهنگی و هنری هستیم و سعی می‌کنیم بخشی از مشکلات آن‌ها را با همراهی مدیران و مسئولان نهادهای مرتبط برطرف کنیم.

وی خواستار تداوم این‌گونه برنامه‌ها شد و ابراز امیدواری کرد در آینده نیز برگزاری چنین مراسم‌هایی در استان‌هایی مانند کردستان و کرمانشاه برای احترام و قدردانی از هنرمندان استان و رفع موانع و مشکلاتی که دارند گسترش یابد و پیشنهاد داد توسط ادارات مرتبط مانند، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و حوزه هنری کرمانشاه برای پاسداشت و بهره‌گیری از گنجینه‌ای مانند استاد طاهر یارویسی همایش ارزشمند و ویژه‌ای با حضور اساتید برجسته کشور و منطقه در این حوزه برگزار شود.

لازم به ذکر است استاد (طاهر یارویسی) متولد 1319 شهر گهواره در شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه می‌باشد و نوازنده، استاد نواختن و سازنده تنبور است.

‌استاد طاهر یارویسی نواختن تنبور را از سن 12 سالگی شروع کرد و از همان سنین اولیه مشغول فراگیری آواهای مقامی این ساز نزد استاد چنگیز فرمانی شده است. اولین و تأثیرگذارترین استاد او، سید ولی حسینی است که از نوادر نوازندگان عصر خود بود. استاد بیرخان (لالو بیرخان) از اساتید بنام منطقه زرده (دالاهو) نیز از جمله استادان وی بوده‌ است.

یارویسی هنر ساختن تنبور را در محضر استاد چنگیز فرمانی فراگرفته و شاگردان بسیاری در تهران، کرمانشاهان، منطقه گوران، کردستان و دیگر شهرهای کشور در محضر ایشان مشغول به فراگیری تنبور شده‌اند.

استاد طاهر یارویسی که هنرمندی فاخر و اهل عرفان و هنر بوده و زندگی بسیار ساده و آرامی دارد و بسیار مهربان و مهمان‌نواز است تمام عمر وزندگی خود را وقف خوانندگی و نوازندگی مقام‌های تنبور کرده و امروز از مهم‌ترین مراجع موسیقی مقامی تنبور محسوب می‌شود ضرورت دارد برای سال‌های پایانی عمرش که متأسفانه بیماری امان او را بریده، خدمات ویژه‌ای در نظر گرفته و جهت استفاده از تجربه و هنری که سال‌ها برای آن رنج کشیده برنامه و اقدامی شایسته برگزار شود.

این استاد متعهد و دلسوز و مردمی با همراهی دیگر هنرمندان منطقه و اساتید این حوزه توانسته در مدت فعالیت خود بیش از 70 مقام اصیل کردی رو که در 700 سال گذشته سینه‌به‌سینه توسط مردان حق منتقل‌شده را حفظ و از نابودی آن جلوگیری کند نباید اجازه داد این گنجینه به این سادگی از بین برود و این یک وظیفه همگانی و به‌ویژه تلاش مسئولان و مدیران نهادهای مرتبط را می‌طلبد. به این نکته همین امروز توجه کنیم که فرداها دیر خواهد شد.

گفتنی است انجمن تجلیل از مفاخر و هنرمندان کردستان (مؤسسه تروسکه ی سنه‌ی فرهنگی) بیش از 15 سال است فعالیت دارد و در این مدت از ده ها استاد و هنرمند و فعال این عرصه‌ها با برگزاری برنامه‌ها و مراسم مختلفی تجلیل کرده است که می‌توان به تجلیل از هنرمندانی همچون، مرحوم برات علی نورایی (کا برات)، مرحوم عباس کمندی، مرحوم عبدالله ماچکه ای، مرحوم ملک محمد محمدی (ملی دوم)، مرحوم قادر عبدالله زاده (قاله مه ره)، مرحوم سیروس معروفی و اساتید دیگری مانند عدنان کریم، احمد نظیری، هادی ضیاءالدینی، یدالله محمدی، فتانه ولیدی، جمیل نوسودی، شریف علیرمایی، رحیم لقمانی، کلثوم عثمان پور، دکتر اسعد اردلان، جلال ملکشاه، صابر صابر، فردین صادق ایوبی، نجمه الدین درفش، سیمین چایچی، ماجد مردوخ روحانی، حبیب مله ای، منصور رحمانی، عزیز عبدالملکی (عزیز کرماشانی)، اسعد سراج الدینی، احمد محمدی، توفیق ابراهیمی، مهدی حجت السادات، فاتح عزت پور، فتح‌الله امینی، صابر شیانی، نامق هورامی، عطا نهایی، عبید رستمی، زاهد کریمی، عدنان برزنجی، زانا قاسمی فر، عابدین رضایی، سید اسماعیل حسینی، عادل نادری، یدالله شاکری، احمد شاطبی، بهروز نورانی پور، فاطمه فرهادی، سعدالله نصیری، نجمه الدین شوکت یاریان، اسد صیدی، سید جلال حسینی، بیژن باغبانی و ... اشاره کرد.

محمد حقگو در گفت‌وگو با ایلنا:

موسیقی مقامی باید تحت نظارت میراث‌فرهنگی قرار گیرد/هنرمندان موسیقی مقامی از ظروف سفالی ارزشمندتر هستند

باید در قوانین تجدید نظر شود و بخش موسیقی مقامی تحت نظارت میراث فرهنگی نیز قرار گیرد و برای راویان مقام‌ها شناسنامه هنری صادر شود. به خدا ارزش این هنرمندان که جلوی چشم‌مان هستند بسیار بالاتر و کارسازتر از ظروف سفالی عتیقه است.

به گزارش ایلنا، کار موسیقی مقامی در کشور دیگر از خطر و هشدار نسبت به انقراض‌اش گذشته و هر سال شاهد از بین رفتن بخش مهمی از گنجینه‌های ملی هستیم که در قالب مقام‌ها و الحان موسیقی همراه با درگذشت اساتید این حوزه در زیر خروارها خاک مدفون می‌شوند. محمد حقگو که خود هم در زمینه موسیقی خراسان و هم موسیقی کلاسیک فعالیت کرده ضمن گلایه از مسئولان و دست‌اندرکاران موسیقی کشور در برخورد با موسیقی نواحی می‌گوید: « باید در قوانین تجدیدنظر شود و بخش موسیقی مقامی تحت نظارت میراث فرهنگی نیز قرار گیرد و برای راویان مقام‌ها شناسنامه هنری صادر شود. به خدا ارزش این هنرمندان که جلوی چشم‌مان هستند بسیار بالاتر و کارسازتر از ظروف سفالی عتیقه است.» با محمد حقگو که فارغ‌التحصیل آهنگسازی از دانشگاه ملی موسیقی اوکراین و سابقه مدیریت هنری ارکستر رودکی را نیز در کارنامه‌اش دارد درباره مسائلی چون «وضعیت و شرایط موسیقی مقامی کشورمان»، «نحوی مواجهه و برخورد دنیای غرب با موسیقی‌های بومی‌شان»، «راهکار نجات موسیقی مقامی کشورمان از وضعیت موجود»، «ویژگی‌های موسیقی خراسان» و برخی موارد دیگر گفتگو کرده‌ایم.

محمد حقگو (آهنگساز، مدرس دانشگاه و فارغ‌التحصیل آهنگسازی از دانشگاه ملی موسیقی اوکراین) در مورد ویژگی‌های موسیقی مقامی گفت: موسیقی مقامی موسیقی‌ای است که از درون جریان پر فراز و نشیب زندگی مردم آمده، ساخت کسی نیست یا از ذهن یک آدم خاص طراوش نشده، بلکه در طول سالیان دراز توسط هنرمندان مختلف و گمنام صیقل خورده و به دست ما رسیده است. در هر مقطعی از تاریخ عموماً موسیقی بر حسب نیازهای زندگی و وقایع تاریخی شکل و فرم نسبتا جدیدی به خود می‌گیرد و راوی  شرایط اجنماعی آن مقطع از تاریخ می‌شود و در مجموع شما را با نسخه‌های فراوانی از زندگی، امید، قصه و تاریخ روبرو می‌کند.

این موزیسین که سابقه مدیریت هنری ارکستر رودکی را نیز در کارنامه خود دارد، در ادامه افزود: طبیعی است، در جنوب خراسان و بخصوص تربت‌جام، خواف و منطقه‌ی باخرز، که زنده یاد شریف‌زاده در آنجا زندگی می‌کردند، طبیعت چندان سرِ سازگاری با مردمان و کشاورزان و دامداران ندارد. طبیعی است که شما هر چه در آنجا بشنوید موسیقی‌ای است که موتیف‌های بلند دارد، خواستن‌های زیادی در آن هست، دلتنگی فراوانی در آن موج می‌زند، و تا مغز استخوان احساس مخاطب  نفوذ می‌کند.

وی همچنین عنوان کرد: گاهی در مقالات یا سخنرانی برخی از دوستان می‌شنوم که صحبت از دوتار شمال خراسان و مقایسه آن با دوتار جنوب خراسان مطرح می‌شود و اینکه تفاوت‌هایی در تعداد پرده‌های ساز وجود دارد، من اعتقاد دارم ساز رایج در جنوب خراسان «آواز» است به این معنی که مقام‌ها عموما شکل آوازی داشته و نوع تحریرهای خواننده‌های جنوب خراسان بسیار پیچیده و خاص است، به همین جهت هیچگاه مقایسه دوتار این دو منطقه نمی‌تواند ابعاد گسترده موسیقی جنوب خراسان را نشان دهد. در موسیقی مقامی جنوب خراسان آنچه از دوتار پیشی گرفته است آواز است..

محمد حقگو ضمن اشاره به ویژگی آوازی زنده‌یاد استاد محمد ابراهیم شریف‌زاده گفت: چیزی که من در برخورد با اساتید آن منطقه در بخش آواز فقط در استاد شریف‌زاده دیدم این بود که می‌توانست ترانه‌ی عاشقانه را با لحن کاملاً حماسی بخواند. نوع تکنیک‌های اصواتی که ایشان در آواز استفاده می‌کرد تکنیک‌های خاص خودش بود، در همدوره‌ای‌های خودشان و خوانندگان بسیار خوش صدایی که آثارشان را بررسی کرده‌ام ، کسی را ندیدم که به آن شکل آواز را اجرا کند.

وی در ادامه افزود: استاد شریف‌زاده درک عمیقی از شعر داشت، بعضی‌وقت‌ها برحسب وزن موسیقی، خصوصا در ترانه‌هایی که پا دایره‌ای نام گرفته‌اند برخی کلمات از هم جدا می‌شوند که مخاطب احساس می‌کند شاید خواننده متوجه شعر نیست، اما لحن را وقتی مقایسه با متن می‌کنید متوجه می‌شوید که ایشان اساساً استنباطی دارند که شاید یک آدم با خواندن چندین بار آن شعر بتواند به آن برسد.

این موزیسین همچنین درباره سایر ویژگی‌های استاد شریف‌زاده عنوان کرد: وقتی خودم در مقابل کارهای اجرایی ایشان قرار می‌گرفتم فرصت اینکه از کار لذت ببرم از من گرفته می‌شد و در آن لحظه فقط  مسخ آن هنری که در جریان بود، مبدل به مخاطبی می‌شدم که می‌بایست بعدا بفهمم چه شنیده‌ام و چه اثری بر من گذاشته است. «سرو خرامان»، «دلبر رعنا»، «بهار دختر عمو»، این‌ها را شما نگاه کنید بخصوص «بهار دختر عمو» که خیلی دوست دارم به آن اشاره کنم. ترانه‌ای است که ظاهر آن یک شادابی دارد اما باطن آن حزن زیادی از فراق دارد و این دو جوهره متضاد را چگونه  ایشان توانسته با هم و در یک زمان پیاده کند؟

حقگو درباره درگذشت استاد شریف زاده که آبان سال 1395 اتفاق افتاد گفت: منطقه تربت جام و کلا خراسان مرکزی گنجینه‌های فراوانی از هنر موسیقی را در خود دارد، بسیاری از این هنرمندان گمنام هستند، اما باور کنید آن چیزی که مسلم است، با فقدان استاد شریف زاده ما یکی از ستون‌های اصلی موسیقی مقامی و راویان صدیق و باهوش مقام‌های آن منطقه را از دست دادیم.

وی در ادامه افزود: همانگونه که گفتم نمود اصلی و محور موسیقی در منطقه جنوب خراسان آواز است یعنی تکنیک‌های بسیار پیچیده، همه در آواز نمود پیدا می‌کنند. در واقع اگر قرار باشد نوازنده‌ای با خواننده‌ی خوبی مثل استاد شریف‌زاده دوتار بزند باید با دوتارِ بدون پرده (فِرِتلِس) ساز بزند تا قادر باشد تمام ظرافت‌های آواز را پاسخ دهد.

این آهنگساز درباره مراوده استاد شریف‌زاده و استاد سمندری و تاثیر این دو هنرمند بر نگاه هنری یکدیگر گفت: همانطور که می‌دانید مدت زیادی از عمر مرحوم استاد شریف‌زاده در کنار استاد سمندری گذشت. این دو شخصیت به یک درک متقابل از یکدیگر با زبان موسیقی رسیده بودند. در جشنواره‌ای که شهرستان قاین میزبان آن بود به خاطر دارم که بنده نیز در کنار این دو عزیز افتخار داوری داشتم و نکته‌ای که برایم بسیار جالب بود نزدیک بودن غیرقابل تصور سلیقه و احساس این دو بزرگوار در مقابل آثار بود. رسیدن به این همدلی طبیعی است که دو جریان موسیقی بسیار جدی را در کنار یکدیگر برای سال‌ها حفظ کند.

وی درباره تنوع بسیار جالب خوانندگی در موسیقی مقامی خطه خراسان افزود: ویژگی خاصی که در پژوهش موسیقی مقامی و محلی خراسان، همواره مرا شگفت‌زده می‌کند تنوع بسیار دلنشین و خوش رنگ صداهای خوانندگان محلی درجنوب خراسان و تنوع تکنیک نوازندگی در شمال و جنوب خراسان است. آن چیزی که مسلم است هیچ‌وقت نتوانستم حتی دو نفر که سبک‌های بسیار نزدیکی در آواز دارند را با هم مقایسه کنم. همین تنوع هنری، و تنوع پرفورمنس(اجرا) هنری در مناطق موسیقایی خراسان نشان‌دهنده‌ی این مسئله است که این موسیقی از عمق و ریشه‌ی عمیقی برخوردار است که می‌تواند چنین تنوعی را ارائه دهد.

محمد حقگو همچنین عنوان کرد: شما در دوتارنوازهای شمال خراسان، زنده‌یاد حاج‌حسین یگانه را نمی‌توانید در همان شمال خراسان با زنده‌یاد حاج‌قربان سلیمانی مقایسه کنید، اصلا با همدیگر قابل قیاس نیست. هر دو هم مقام‌های رایج شمال خراسان را می‌نوازند، حتی در نواختن یک مقام واحد شبیه نیستند، حتی مخاطبی که با منطقه و موسیقی آشنا هم نباشد متوجه می‌شود که دو فضای کاملاً متفاوت را شنیده و این البته از خصوصیت بدون استثنائ موسیقی محلی است.

این موسیقیدان در پاسخ به این سئوال که «تاکنون چه بخشی از گنجینه‌ها و مقام‌هایی که در سینه اساتید موسیقی خراسان محفوظ بوده ضبط و ثبت شده است؟» گفت: متاسفانه در پاسخ باید عرض کنم هیچ . آثار ارزشمندی در زمینه پژوهش موسیقی منطقه از مرحوم محمد تقی مسعودیه که افتخار شاگردی ایشان را داشتم و سرکارخانم فوزیه مجد باقی است؛ همچنین دوستانی با زحمت فراوان توانسته‌اند بخش‌هایی را ضبط و ثبت کنند اما متاسفانه این نگاه که هر یک از این هنرمندان به مانند گنجینه‌ای هستند هیچگاه در بخش متولیان موسیقی کشور شکل نگرفته است.

این آهنگساز همچنین عنوان کرد: حتی زندگی اقتصادی آنها، عموما در زمان حیات نیز به سختی می‌گذرد و همین امر از تعداد رهروان راه پدر می‌کاهد. جدا از اینکه در مصاحبه‌ها و مقالات مختلف مدام گفته‌ام و از مسئولین با آنکه وظیف‌شان است درخواست کرده‌ام که حتی اگر لازم است باید در قوانین تجدید نظر شود و بخش موسیقی مقامی تحت نظارت میراث فرهنگی نیز قرار گیرد، برای راویان مقام‌ها شناسنامه هنری صادر شود و شرایط مساعدی برای ضبط و ثبت دانسته‌هایشان فراهم کنند. به خدا اگر یک ظرف سفالی عتیقه معرف فرهنگ و تمدن کشورمان است ارزش این هنرمندان که جلوی چشممان هستند بسیار بالاتر و کارسازتر از آن ظرف است چرا نباید در حفظ آنچه از هنر دارند بکوشیم و حساس باشیم؟

محمد حقگو ضمن اشاره به نحوی مواجهه و برخورد دنیای غرب با موسیقی‌های بومی‌شان گفت: در اروپا که سرچشمه اولیه موسیقی آکادمیک فعلی است، دانشجویان موسیقی بصورت جدی با موسیقی محلی‌شان آشنا می‌شوند. حتی ارکسترهایی وجود دارد که با سازهای خاص دوران مختلف تاریخی موسیقی قطعات مربوط به همان دوران را اجرا می‌کنند. اما در کشور ما یک نگاه جدی باید به سیستم دانشگاه‌های خصوصا موسیقی‌مان انداخت. چون دانشجویان موسیقی در تجربیات دانشگاهی خود حتی بطور جدی واحدهای پیش نیاز را نیز نمی‌گذرانند مگر خودشان جدی باشند و بیرون از دانشگاه کارکنند. شهرهایی مانند تربت جام ، قوچان و... در حال حاضر می‌بایست پاتوق تحقیقاتی دانشجویان موسیقی باشد و اینکه نیست ریشه در همان طرح درس‌های اولیه و نگاه مسئولان به این امر دارد.

این موزیسین همچنین عنوان کرد: از همه هنرمندان و دست‌اندر کار موسیقی مقامی خواهش می‌کنم خودشان در ضبط و ثبت این مقام‌ها کوشا باشند که از گزند تحریف و فراموشی در امان بماند چرا که تمام سرمایه هنری آیندگان، امروز در دست‌های شما قرار گرفته است و قدر و منزلت آن بالاخره روزی هویدا خواهد شد.

آیا میدانید

  • چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

    چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟

      چه سازی را برای یادگیری موسیقی انتخاب کنیم؟ (نکته: این نوشته، برای کسانی است که در انتخاب ساز مردد بوده و نیاز به راهنمایی دارند). شاید نخستین پرسش برای کسی که، ایده و آشنایی با موسیقی ندارد، و قصد یادگیری موسیقی داری این باشد: چه سازی را انتخاب کنم؟ انتخاب ساز، کاملا سلیقه ای است، و انتخاب ساز، در واقع انتخاب و دنبال کردن سلیقه فرد و برداشت شخص از موسیقی است. برای انتخاب ساز به منظور یادگیری موسیقی، چند عامل نقش مهمی دارند که به آنها اشاره میکنیم: سلیقه و علاقه فرد به صدای سازی که یا دیده، یا صدایش را شنیده، و آشنایی هرچند اندک نسبت آن ساز دارد. شکل ظاهری ساز نیز نقش به سزایی در انتخاب دارد. کسی که آشنایی چندانی با موسیقی ندارد، برای شروع نوازندگی و انتخاب، به شکل ظاهری ساز نیز نظر دارد. سبک و کاربرد ساز یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز است. در واقع کاربرد ساز در سبک های موسیقی پاپ، کلاسیک، سنتی و... میتواند یکی از مهمترین نکات در انتخاب ساز باشد. مشورت و راهنمایی صحیح، می تواند راه بسیار خوبی برای انتخاب ساز باشد. ولی در نهایت، خود شخص است که تصمیم گیرنده نهایی است. چند توصیه…

از ما بپرسید

  • چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه

    چگونگي برقراري ارتباط نوازنده با مخاطب روي صحنه برقراری ارتباط نوازنده در حین اجرای زنده، با شوندگان حاضر در سالن، مبحثی بسیار جدی و جالب است که برای تحلیل و چگونگی و راه های مختلف برای تاثیر گذاری بیشتر آن نیاز به نوشتاری مفصل دارد که به زودی در مورد آن، در این سایت بحث شده و نوشته هایی برای خواندن شما عزیزان آماده و عرضه خواهد شد. بیست و هفتم خرداد هشتاد و نه  

درباره ی موسیقی هنری ایران

logo persian004 موسیقی هنری ایران، نخستین روزنامه الکترونیکی روزانه موسیقی ایران

همکاری: پیام به این شماره تلگرام
09226521131